Osoba pobierająca specjalny zasiłek opiekuńczy nie ma prawa do jednoczesnego przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bez wcześniejszej rezygnacji ze świadczenia konkurencyjnego, złożonej w sposób niehipotetyczny i zgodny z wymogami prawa.

NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bratu, jeśli osoby zobowiązane w pierwszej kolejności nie są osobami małoletnimi ani nieposiadającymi orzeczeń o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz oddalił skargę, podkreślając znaczenie zgodności decyzji z obowiązującym stanem prawnym i faktycznym w chwili jej wydania. Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie ma orzeczonego znacznego stopnia niepełnosprawności.

Warunkiem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie innej niż współmałżonek, sprawującej opiekę nad osobą pozostającą w małżeństwie, jest formalne legitymowanie się przez jej współmałżonka orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Faktyczna niezdolność współmałżonka do opieki nie zastępuje tej przesłanki. Nieopublikowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie uchyla mocy wiążącej uchwały

Kontrola przedawnienia składek przez sądy administracyjne mieści się w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia składek, a wszczęcie postępowania w sprawie zadłużenia nie zawiesza biegu przedawnienia tych składek.

Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest poprawna, gdy sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika nie wykazuje wyjątkowości wymaganej prawem. Sąd administracyjny nie stwierdził istotnych naruszeń postępowania administracyjnego.

W postępowaniu ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej sąd administracyjny bada, czy w świetle przepisów prawa materialnego wystąpiły istotne braki ustaleń faktycznych, których nie można usunąć w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 k.p.a. Nie ocenia natomiast meritum sprawy ani celowości i skutków życiowych decyzji kasatoryjnej. Brak podstawowych ustaleń koniecznych dla zastosowania art.