1. Przygotowanie wykładu, nawet gdy przekazywana w nim wiedza wykracza poza zwykły poziom i granice programowe oraz jest w sposób indywidualny dostosowywana do potrzeb słuchaczy, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że w takim wypadku mamy do czynienia z dziełem. Jedynie wyjątkowo wygłoszenie wykładu można zakwalifikować jako dzieło, o ile wykładowi można przypisać cechy utworu, a ten warunek spełnia

Uchwała rady gminy wprowadzająca odstępstwo od zakazu spożywania napojów alkoholowych w miejscach publicznych jest zgodna z prawem, gdy została podjęta na podstawie art. 14 ust. 2b ustawy o wychowaniu w trzeźwości po przeprowadzeniu konsultacji społecznych i nie wpływa negatywnie na politykę społeczną w zakresie przeciwdziałania alkoholizmowi oraz bezpieczeństwo i porządek publiczny.

1. Zgodnie z art. 627 Kodeksu cywilnego, umowy zawarte przez związek rewizyjny na sporządzenie protokołu z działalności spółdzielni mieszkaniowej stanowiły umowy o dzieło, a nie umowy o świadczenie usług. Kluczowe było tu uznanie, że istotą umów było osiągnięcie konkretnego rezultatu (przeprowadzenie lustracji i sporządzenie protokołów), a nie same czynności prowadzące do tego rezultatu. 2. W kontekście

Zasada podlegania ex lege ubezpieczeniom społecznym należy do norm o charakterze ius cogens, co prowadzi do wniosku o podleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z mocy prawa i z tej przyczyny czynność prawna nie może zniwelować powstających na tym tle obowiązków publicznoprawnych. Oznacza to, że w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym decydującej wagi nie można przypisać

Zasada podlegania ex lege ubezpieczeniom społecznym należy do norm o charakterze ius cogens, co prowadzi do wniosku o podleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z mocy prawa i z tej przyczyny czynność prawna nie może zniwelować powstających na tym tle obowiązków publicznoprawnych. Oznacza to, że w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym decydującej wagi nie można przypisać

Zasada podlegania ex lege ubezpieczeniom społecznym należy do norm o charakterze ius cogens, co prowadzi do wniosku o podleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z mocy prawa i z tej przyczyny czynność prawna nie może zniwelować powstających na tym tle obowiązków publicznoprawnych. Oznacza to, że w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym decydującej wagi nie można przypisać

Pozbawienie odwołującego się wyższych świadczeń za okres służby na rzecz totalitarnego państwa przy zachowaniu świadczenia do zabezpieczenia społecznego w wysokości nie niższej niż świadczenia z powszechnego systemu ubezpieczeniowego (Funduszu Ubezpieczeń Społecznych) nic stanowi naruszenia ani Konstytucji, ani standardów prawa międzynarodowego.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy jakąkolwiek pracę zarobkową traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Wyjątkiem od tej zasady są sytuacje sporadycznych, incydentalnych i wymuszonych okolicznościami przejawów aktywności zawodowej

Długotrwałe niezałatwienie sprawy przez organ administracyjny, pomimo obowiązku działania bez zbędnej zwłoki, może stanowić rażące naruszenie prawa, uzasadniające przyznanie stronie skarżącej sumy pieniężnej jako rekompensaty za wynikające z tego negatywne przeżycia psychiczne i moralne.

Pełnienie obowiązków na stanowisku kierowniczym w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej wymaga spełnienia ściśle określonych przez ustawodawcę kwalifikacji oraz stażu pracy w pomocy społecznej, niezależnie od tymczasowego charakteru powierzenia tych obowiązków, a praca związana z realizacją świadczeń rodzinnych nie kwalifikuje się jako staż pracy w ramach pomocy społecznej.

1. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, nie podlegają ubezpieczeniom społecznym obywatele państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego oraz obywatele państw obcych zatrudnieni w placówkach dyplomatycznych i podobnych, przy czym obie kategorie są traktowane jako niezależne i nie wymagają spełnienia obu warunków jednocześnie

Umowa dotycząca przygotowania materiałów dydaktycznych i wygłoszenia wykładów, z uwagi na brak cech utworu, stanowi umowę o świadczenie usług, do której mają zastosowanie przepisy o zleceniu, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykładowcy.

Umowy dotyczące wykładów i przygotowywania materiałów dydaktycznych, które polegają na starannym działaniu i nie definiują konkretnego rezultatu samoistnego, powinny być kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co generuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawców takich usług.

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest wykonanie czynności dydaktycznych, podlega przepisom o zleceniu, jeżeli jej rezultat nie spełnia kryteriów dzieła, co przesądza o obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy takich czynności.

Osoba uprawniona do emerytury wojskowej oraz emerytury powszechnej, która pozostawała w zawodowej służbie wojskowej w dniu 1 stycznia 1999 r., musi dokonać wyboru świadczenia, które ma być jej wypłacane, również wtedy, gdy wysokość emerytury wojskowej została obliczona wyłącznie na podstawie okresów tej służby, bez „uzupełnienia” jej o zwiększenie wynikające z przebytych okresów składkowych i nieskładkowych

Umowa polegająca na przeprowadzeniu wykładów i przygotowaniu materiałów dydaktycznych, które nie prowadzą do powstania indywidualnego i weryfikowalnego rezultatu, powinna być kwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowa o dzieło.

1. Renta rolnicza powinna być obliczana na podstawie emerytury podstawowej, a nie płacy minimalnej, nawet w przypadku osób, które otrzymywały ekwiwalent za zalesienie nieruchomości przed uchyleniem odpowiednich przepisów ustawy. 2. Określenie „emeryturę lub rentę oblicza się od wysokości płacy minimalnej” dotyczy wyłącznie ubezpieczenia pracowniczego, a pracownik (osoba objęta pozarolniczym systemem

Dla uznania działalności za gospodarczą, warunkującej podleganie ubezpieczeniom społecznym, niezbędne jest wykazanie, że działalność ta jest prowadzona w sposób ciągły, zorganizowany i zarobkowy, co oznacza rzeczywiste dążenie do osiągania zysku, a nie jedynie sporadyczne lub pozorne działania handlowe.

1. W razie zbiegu prawa do emerytury lub renty przewidzianych w ustawie o emeryturach i rentach z FUS z prawem do emerytury lub renty przewidzianych w odrębnych przepisach, wypłaca się świadczenie wyższe albo wybrane przez osobę uprawnioną, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej, a wybór świadczenia następuje przez złożenie oświadczenia woli, w którym ubezpieczony stanowczo wskazuje świadczenie

Art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy jest niezgodny z Konstytucją RP, ponieważ prowadzi do nierównego traktowania funkcjonariuszy w zależności od krótszego lub dłuższego okresu służby po 31 lipca 1990 r., naruszając w ten sposób ich prawa do zabezpieczenia społecznego oraz zasadę sprawiedliwości.

1. W sytuacji zbiegu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego ze świadczeniami emerytalno-rentowymi, osoba uprawniona do obu świadczeń ma możliwość dokonania wyboru pomiędzy nimi. Wybór ten wymaga zawieszenia prawa do jednego ze świadczeń, aby umożliwić wypłatę drugiego. 2. W kontekście zbiegu różnych świadczeń rodzinnych, zasada wypłaty jednego świadczenia, wybranego przez osobę uprawnioną, znajduje zastosowanie

Podstawowym elementem pozwalającym stwierdzić, że doszło do naruszenia zakazu reklamy apteki lub jej działalności jest zamiar przyciągnięcia potencjalnych klientów do dokonania zakupu produktu leczniczego, lub wyrobu leczniczego w konkretnej aptece, zwiększenia konsumpcji produktów leczniczych, a przez to zwiększenie obrotów tej apteki.

Działania polegające na umieszczaniu w aptece napisów o treści "PROMOCJA" czy "Super Cena", oraz kolportaż gazetki "KATALOG PRODUKTÓW", stanowiły zabronioną przez art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne reklamę, mającą na celu zachęcenie klientów do zakupów, co skutkowało utrzymaniem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez organy farmaceutyczne.

Umieszczenie na billboardzie informacji o lokalizacji i godzinach otwarcia apteki, nawet wraz z wizerunkiem farmaceutów, nie stanowi naruszenia zakazu reklamy, o ile nie zajmuje bezpośrednio promocyjnego charakteru. Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.