Kulminacyjnym punktem orzeczenia NSA było uchylenie decyzji oraz wyroku WSA, podkreślając, że nałożenie kary pieniężnej na "M." Sp. z o.o. sp. k. było bezzasadne z powodu niewłaściwego zastosowania przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących inspekcji.

NSA: W sprawie o świadczenie pielęgnacyjne, wykonywanie opieki przez osobę w stopniu znacznym nie oznacza zdolności do wykonywania obowiązków opiekuńczych przez inną osobę. Umowa społeczna o stałej opiece nie wyklucza pomocy incydentalnej.

NSA stwierdza, że nałożenie kary pieniężnej na "G." Sp. z o.o. za nieprzekazanie dokumentacji bez przeprowadzania inspekcji lub kontroli, zgodnie z art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego, stanowi naruszenie wymogów ustawowych dotyczących kompetencji organów do prowadzenia takiego postępowania.

Przedsiębiorca nie jest zobowiązany do przekazania dokumentacji pod rygorem kary pieniężnej poza kontekstem inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, jak przewidują przepisy art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do uznania bezczynności organu w ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia osoby niepełnosprawnej, przy prawidłowym stosowaniu zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

Pobieranie specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz niezaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego stanowią przeszkody do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarga kasacyjna musi jednoznacznie określać podstawy naruszenia prawa materialnego.

Przesłanka pobierania emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia uznanie, że prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstało w 2023 roku, co wyłącza stosowanie przepisów w dawnym brzmieniu po zmianie przepisów od 1 stycznia 2024 r.

Brak aktywności zawodowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od czasu, w którym pełniona jest opieka względem złożenia wniosku.

Organ administracji błędnie zastosował art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiając wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Dokument dotyczący szkolenia specjalizacyjnego ma wpływ na merytoryczną ocenę sprawy i powinien być uzupełniony w postępowaniu wyjaśniającym.

Obowiązek organu administracji do udzielenia pełnych i zrozumiałych informacji stronie postępowania obejmuje konieczność wskazania konkretnych dokumentów wymaganych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, co wynika z art. 9 kpa; brak takiego działania skutkuje istotnym naruszeniem zasad administracyjnych.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie ścisłego związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną. Organ administracyjny zobowiązany jest do rzetelnej oceny materiału dowodowego w tym zakresie.

Osoby sprawujące opiekę nad niepełnosprawnym, posiadające prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, nie mogą jednocześnie pobierać świadczenia pielęgnacyjnego, chyba że rezygnują z renty. Pomimo wyroku TK SK 2/17, warunki uzyskania świadczenia pozostają niezmienione. Skarga kasacyjna oddalona.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje dziecku osoby wymagającej regularnej opieki, niezależnie od udziału innych dzieci w zapewnianiu tej opieki, przy uwzględnieniu czynności związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego jako elementu opieki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest ustalenie związku między rezygnacją z zatrudnienia a opieką, co powinno być oparte na orzeczeniu o niepełnosprawności, a nie na innych możliwościach alimentacyjnych lub zdrowotnych opiekuna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba pozostająca w związku małżeńskim nie wykazuje orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności. Przesłanka ta jest konieczna dla przyznania świadczenia.

Nie można uznać za skuteczne zarzutów skargi kasacyjnej, gdyż brak jest wykazania, że naruszenia proceduralne oraz niewystarczające ustalenia faktyczne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie wystarcza do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagane jest rzeczywiste zaprzestanie działalności potwierdzone dodatkowymi dowodami. Skarga kasacyjna została uwzględniona, a wcześniejszy wyrok uchylony."

Skarga kasacyjna na bezczynność organu została uwzględniona, a skarżącemu przyznano od organu sumę pieniężną z uwagi na rażące naruszenie prawa przez organ, które skutkowało przewlekłością postępowania.

Wspólnicy spółek komandytowych prowadzących działalność rolniczą nie są objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, gdyż zgodnie z ustawą, obowiązek taki dotyczy tylko spółek prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą.

Na podstawie art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja ta podkreśla pierwszeństwo współmałżonka w sprawowaniu opieki oraz w ubieganiu się o świadczenie, co zostało potwierdzone w przywołanej uchwale NSA.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. uznawany jest za osobę prowadzącą działalność pozarolniczą, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności spółki.

Zaskarżona decyzja organu administracji została wydana z naruszeniem zasad uznania administracyjnego, w tym zasady uwzględnienia interesu społecznego; należy ponownie przeanalizować sytuację skarżącego, uwzględniając przesłanki rezultatów prawnych wydanych wyroków.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi dorosłej osoby niepełnosprawnej, który pobiera emeryturę, konieczne jest spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek do końca 2023 roku. Brak zawieszenia emerytury przed tą datą skutkuje negatywnym rozstrzygnięciem wniosku.