Skarżący nie spełnia przesłanek przyznania dodatku węglowego, gdyż lokal w L., gdzie ubiega się o dodatek, nie jest faktycznym miejscem zamieszkania i prowadzenia gospodarstwa domowego, a organy i sądy prawidłowo oceniły zebrane dowody, co uzasadnia oddalenie skargi.

Brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną, jeśli czynności opiekuńcze nie wykluczają podjęcia pracy zarobkowej, wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 uśr.

Brak aktualizacji przesłanki bezpośredniego związku rezygnacji z zatrudnienia z koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną wyklucza prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Czynności opiekuńcze muszą wykluczać możliwość jakiegokolwiek zatrudnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając konieczność pełnej i obiektywnej analizy dowodowej zgodnie z art. 15b u.ś.r. oraz wytycznymi TK, uwzględniając przyczyny niezależne od skarżącej dotyczące niedochowania terminu opieki medycznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest istnienie ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z pracy a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, co nie może zostać ograniczone do ustalenia dat rezygnacji z pracy w odniesieniu do dat rozpoczęcia opieki.

Rezygnacja z zatrudnienia celem opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny powinna być oceniana z perspektywy stanu faktycznego i realnych możliwości podjęcia pracy, niezależnie od potencjalnych zobowiązań alimentacyjnych rodzeństwa.

W sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, naruszenia proceduralne związane z ograniczeniem dowodów i brakiem powiadomienia strony nie miały wpływu na wynik postępowania. Ograny administracyjne prawidłowo rozstrzygnęły brak związku pomiędzy opieką a rezygnacją z zatrudnienia.

Związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną powinien być oceniany na dzień złożenia wniosku o świadczenie pielęgnacyjne. Obecność innych osób zobowiązanych alimentacyjnie nie wpływa na przyznanie świadczenia, o ile spełniono ustawowe przesłanki.

Zgodnie z art. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych, niedochowanie terminu poddania się opiece medycznej przez kobietę ciężarną, wynikające z przyczyn obiektywnych, nie wyklucza przyznania dodatku z tytułu urodzenia dziecka. Organy mają obowiązek rzetelnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy.

Brak związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy opieką nad niepełnosprawnym a rezygnacją z zatrudnienia wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego.

Do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad osobą niepełnosprawną konieczne jest wykazanie bezpośredniego związku przyczynowego między zaprzestaniem lub niepodjęciem zatrudnienia a sprawowaną opieką, co nie występuje, gdy opieka nie wyklucza możliwości podjęcia pracy.

Świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane dopiero po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o przyznaniu uprawnienia konkurencyjnego, jakim jest zasiłek dla opiekuna, a decyzja o przyznaniu świadczenia musi respektować domniemanie legalności wcześniejszych decyzji administracyjnych aż do ich prawomocnego uchylenia.

Wyrok Sądu Okręgowego, stwierdzający całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji, może stanowić podstawę do ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego jako równoważnik orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie spokrewnionej w drugim stopniu z niepełnosprawnym, konieczne jest spełnienie warunków z art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych, w tym posiadanie orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności przez osobę spokrewnioną w pierwszym stopniu.

Dodatek węglowy przysługuje wyłącznie na gospodarstwo domowe prowadzone pod adresem wskazanym we wniosku, a przebywanie poza tym adresem wyklucza możliwość jego przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podkreślając konieczność dokładnej oceny materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, uznając, iż wpis w ewidencji producentów rolnych nie jest wystarczającym dowodem na faktyczne prowadzenie gospodarstwa.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy opieka nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia podjęcie zatrudnienia. NSA stwierdził, że organ błędnie ocenił charakter opieki, która miała charakter stałej i długotrwałej, uzasadniając tym uchylenie wcześniejszych decyzji i zobowiązanie organu do ponownego rozpoznania wniosku.

Decyzja o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego musi uwzględniać uprzednio ustalone przesłanki przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, w tym związek przyczynowy między niepodejmowaniem zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną.

Rada Gminy Lutowiska przekroczyła upoważnienie wynikające z art. 96 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, określając zasady zwrotu wydatków w programie "Posiłek w szkole i domu", co skutkowało stwierdzeniem nieważności uchwały przez sąd.

Niemieckie świadczenie Kindergeld wlicza się do dochodu na potrzeby ustawy o pomocy społecznej, gdyż nie jest wyłączone w art. 8 ust. 4 u.p.s.; skarga kasacyjna oddalona z powodu niezasadności zarzutów.

Świadczenia specjalne w postaci renty mogą być przyznawane wyłącznie w przypadkach spełniających kryteria 'szczególnie uzasadnionego przypadku', które muszą obejmować wybitne, wyjątkowe osiągnięcia i zasługi, a nie tylko trudną sytuację materialną lub zdrowotną, nawet jeśli wynikają one z poważnego wypadku przy pracy.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczenia nienależnie pobrane na bazie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego podlegają zwrotowi, niezależnie od faktu przyznania analogicznych świadczeń w innym państwie członkowskim.

Uzyskanie przez pracownika wiedzy o wypowiedzeniu umowy o pracę z innego źródła niż doręczenie pisma zawierającego oświadczenie pracodawcy rozpoczyna bieg terminu do wniesienia odwołania określonego w art. 264 § 1 k.p., nawet jeżeli w okresie stanu epidemii na podstawie art. 98 ustawy o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z COVID-19 nie można uznać nieodebranego pisma za doręczone.

Obowiązek szczepień ochronnych wynikający z ustawy jest bezpośrednio wykonalny, a jego niewykonanie uzasadnia prowadzenie postępowania egzekucyjnego, niezależnie od braku indywidualnego kalendarza szczepień i zaświadczeń o przeciwwskazaniach.