Minister Zdrowia nie może warunkować zgody na kontynuację specjalizacji bez wyraźnej podstawy prawnej, a decyzje o zakresie brakujących elementów szkolenia muszą być oparte na pełnej weryfikacji stanu faktycznego.

Umowa nazwana przez strony "umową o dzieło", której przedmiotem są powtarzalne, proste czynności fizyczne wykonywane według instrukcji zamawiającego z wykorzystaniem dostarczonych przez niego materiałów, prowadzące do wytworzenia dużej liczby identycznych przedmiotów nieposiadających samoistnej wartości rynkowej, stanowi w rzeczywistości umowę o świadczenie usług w rozumieniu art. 750 k.c. w związku

Artystyczne wykonanie utworów muzycznych może być przedmiotem umowy o dzieło, gdy rezultat został określony przez wskazanie konkretnych utworów oraz rangi wydarzenia wymagającego wyjątkowych kwalifikacji i kunsztu artystycznego, uzasadniających wybór wykonawcy. Silne zaakcentowanie podmiotowego charakteru wykonania przez starannie dobranego artystę o uznanym dorobku stanowi kryterium kwalifikacji umowy

Podmiot prowadzący działalność apteczną ponosi obiektywną odpowiedzialność administracyjną za naruszenie zakazu reklamy aptek, nawet jeśli nie jest świadomość umieszczenia reklamy w jej pobliżu, co uzasadnia nałożenie kary na podstawie art. 94a ust. 1 P.f.

Promocja portalu internetowego pośrednio reklamującego apteki sieci jest sprzeczna z art. 94a ust. 1 P.f., a rozdzielenie spraw dla różnych województw prawidłowe; SEA utrzymał karę za każdą lokalizację.

Informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki nie stanowi reklamy zabronionej wmyśl art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, jeżeli jest zgodna z treścią i nie zawiera elementów perswazyjnych.

Reklama działalności aptek w formie telewizyjnej i internetowej, przekraczająca zakres informacji o lokalizacji i godzinach pracy, narusza całkowity zakaz reklamy i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Podział postępowań wynika z właściwości miejscowej, a nałożona kara nie narusza zasady jednolitości prawa.

Czynności wykonywane przez wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie umowy, o charakterze ciągłym i stałym, podlegają przepisom dotyczącym zlecenia. W związku z tym wspólnik zobowiązany jest do opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne, gdyż takie czynności nie stanowią periodycznych świadczeń niepieniężnych w rozumieniu art. 176 k.s.h.

W przypadku świadczeń ciągłych i stałych wspólnika spółki z o.o., których charakter nie wpisuje się w ramy art. 176 k.s.h., należne wynagrodzenie powoduje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że odmowa umorzenia zaległości abonamentowych przez KRRiTV była prawidłowa, a decyzja miała charakter uznaniowy i opierała się na niewykazaniu przez skarżącego wyjątkowych przesłanek społecznych lub losowych.

Świadczenia wykonywane przez wspólnika członka zarządu o stałym i nieprzerwanym charakterze, nie stanowią świadczeń powtarzających się w rozumieniu art. 176 § 1 k.s.h., lecz są zakwalifikowane jako ciągłe, co uzasadnia objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach.

Członek zarządu spółki z o.o. świadczący stałe, nieperiodyczne usługi na rzecz spółki, objęty jest zobowiązaniem do ubezpieczenia zdrowotnego jako zleceniobiorca, nie zaś realizujący powtarzalne świadczenia niepieniężne w rozumieniu art. 176 k.s.h.

Związek zdarzenia wypadkowego z pracą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy obejmuje zdarzenia pozostające w związku czasowym, miejscowym lub funkcjonalnym z pracą; dla przyjęcia tego związku nie ma znaczenia zachowanie pracownika, które może być oceniane jedynie przez pryzmat art. 21 ust. 1 ustawy dotyczącego wyłączenia świadczeń.

W przypadku jednoczesnego otrzymania przez osobę uprawnioną świadczenia z funduszu alimentacyjnego i alimentów bezpośrednio od dłużnika, kwoty z funduszu stanowią nienależnie pobrane świadczenie i podlegają zwrotowi.

Skarga kasacyjna oddalona; pobranie świadczeń z funduszu alimentacyjnego przy równoczesnym otrzymywaniu alimentów od dłużnika stanowi nienależnie pobrane środki, zobowiązujące do zwrotu według przepisów ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną uprawnia opiekuna do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet gdy czynności opiekuńcze nie wymagają nieustannej obecności.

Skoro osoba uprawniona do świadczeń z funduszu alimentacyjnego otrzyma jednocześnie świadczenie alimentacyjne od dłużnika, nawet symboliczne, wówczas świadczenie z funduszu alimentacyjnego staje się nienależnie pobranym i podlega zwrotowi. Prawo zabrania bowiem kumulacji takich świadczeń, bez względu na ich charakter i cel.

Pobranie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie jednoczesnego otrzymania alimentów od dłużnika, pomimo że nie są one równoczesne w czasie, stanowi pobranie świadczeń nienależnych, podlegających zwrotowi zgodnie z ustawą o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest rezygnacja z zatrudnienia na rzecz opieki nad osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności; obecność innych zobowiązanych nie wyklucza prawa do świadczenia.

Dodatek elektryczny może być przyznany osobie w gospodarstwie domowym, które korzysta z energii na podstawie umowy z członkiem rodziny, co jest zgodne z celem ustawy o ochronie odbiorców energii.

Sąd kasacyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego są nienależne, gdy równocześnie otrzymano alimenty od syndyka, co wymagało ich zwrotu zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.

Skarga kasacyjna wniesiona przez J.P. została oddalona, ponieważ zarzuty naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania nie były uzasadnione; decyzje organów administracyjnych potwierdzone przez sądy spełniały wymagania przewidziane przepisami prawa.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów formalnych oraz nie wykazuje istotnych naruszeń prawa materialnego lub procesowego, nie może zostać uwzględniona. Organom przysługuje prawo oceny sytuacji skarżącego pod kątem zasadności udzielenia ulgi w spłacie zadłużenia alimentacyjnego, a ich ocena, gdy prawidłowo ugruntowana, nie może być podważana bez wykazania konkretnego uchybienia.

Organ administracyjny, rozstrzygając o prawie do świadczenia pielęgnacyjnego dla rolnika, musi w pełni zweryfikować stan faktyczny i prawną podstawę ubezpieczenia, w tym związek pomiędzy zaprzestaniem działalności rolnej a opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, z uwzględnieniem odrębnych regulacji dotyczących rolników.