Polecenie Ministra Zdrowia z 4 września 2020 r. dotyczące wypłaty dodatkowego świadczenia pieniężnego (tzw. dodatku covidowego) dla osób wykonujących zawód medyczny nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., kształtującego treść stosunku pracy między pracownikiem zatrudnionym w samodzielnym publicznym zakładzie opieki zdrowotnej (SPZOZ) niebędącym jednostką sfery budżetowej a tym

Dla uznania pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych (wykaz A, dział XIV, poz. 16 rozporządzenia RM z 7.02.1983 r.) nie wystarczy ustalenie, że pracownik wykonywał naprawy zarówno w kanałach jak i poza nimi. Konieczne są szczegółowe ustalenia faktyczne dotyczące organizacji pracy, czasu spędzanego w kanałach remontowych oraz charakteru

Odnosząc się do wykładni art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zaistnienie związku przyczynowego między brakiem zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną nie wymaga czasowej korelacji między rezygnacją z pracy a niepełnosprawnością opiekowanej osoby.

Umowa polegająca na przeprowadzeniu zajęć dydaktycznych nie stanowi umowy o dzieło, lecz o świadczenie usług, gdzie umowy te obejmują obowiązek starannego działania, do których stosuje się przepisy o zleceniu. Skarżący podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Uchwała Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 23 listopada 2023 r. w przedmiocie gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przeciwdziałania narkomanii ma charakter aktu wewnętrznego, nie wymagającego ogłoszenia, jako że adresuje się jedynie do struktur administracyjnych gminy, zgodnie z prawem materialnym i proceduralnym.

Naczelny Sąd Administracyjny, przyjmując prawidłowość ustaleń organów niższej instancji, zdecydował o oddaleniu skargi kasacyjnej B.K. z uwagi na brak przesłanek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Decyzja o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego winna uwzględniać rzeczywisty związek przyczynowo-skutkowy między rezygnacją z pracy a koniecznością stałej opieki nad niepełnosprawnym, nie zaś formalne przesłanki dotyczące terminów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że konieczność sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną stanowi uzasadnioną przyczynę rezygnacji z zatrudnienia, a obecność rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, przysługuje wyłącznie jedno z tych świadczeń. Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga braku prawa do zasiłku opiekuńczego.

Rejestracja w ewidencji producentów rolnych nie przesądza o ciągłym prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Faktyczne zaprzestanie działalności w gospodarstwie, przy braku roszczeń o dopłaty, nie stanowi przeszkody do świadczenia pielęgnacyjnego, co NSA potwierdził poprzez uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że prawomocne uchybienie terminu nie czyni postępowania o jego przywrócenie bezprzedmiotowym. Każda skarga, nawet dotycząca tożsamych kwestii, winna być rozpatrzona merytorycznie niezależnie od kolejności ich wpływu.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, iż weryfikacja zgłoszeń źródeł ciepła do centralnej ewidencji emisyjności powinna uwzględniać późniejsze zmiany deklaracji paliw, kierując się wykładnią celowościową i pełnym badaniem dowodów.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że niespełnienie przez zmarłą matkę wymogów okresów składkowych nie było usprawiedliwione szczególnymi okolicznościami, a sytuacja materialna nie uzasadnia przyznania renty w drodze wyjątku.

Ustawa o dodatku węglowym nie uzależnia przyznania świadczenia od nadania odrębnego numeru porządkowego do 30 listopada 2022 r. Decyzja przyznająca dodatek węglowy powinna być oparta na faktycznej wykonalności odrębności adresowej lokalu oraz rzeczywistym istnieniu odrębnego gospodarstwa domowego.

Skarga kasacyjna L.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 184 ppsa, bez wykazania naruszenia procesów związanych z art. 1 i art. 3 ppsa oraz w realizacji wyroku z wywiadem środowiskowym.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczny jest związek pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki. Samo orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji nie wystarcza do uzyskania świadczenia, jeżeli nie wykazano, że zakres opieki wyklucza możliwość zatrudnienia.

W sprawie dotyczącej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli istnieje ostateczna decyzja administracyjna w takim samym stanie faktycznym i prawnym, kolejne wnioski są tożsame, przez co postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu w myśl art. 105 § 1 kpa.

Rezygnacja z pracy zarobkowej, rozumiana jako definitywne zaprzestanie działalności, warunkuje przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej, nawet poprzez wynikające z dzierżawy przychody, wyklucza takie świadczenie.

Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy sprawowaną opieką a niepodejmowaniem zatrudnienia musi być bezpośredni i wymagać, aby wymiar sprawowanej opieki uniemożliwiał podjęcie pracy zarobkowej.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu nieuznania związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną musi uwzględniać indywidualną ocenę faktycznego wymiaru i charakteru opieki sprawowanej przez wnioskodawcę (art. 17 ust. 1 u.ś.r.).

Zadeklarowanie wysokiej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne przy jednoczesnym braku przychodów z działalności gospodarczej oraz świadomości przeszkód do jej prowadzenia (ciąża, planowana przerwa), połączone z podejmowaniem jedynie niezobowiązujących kontaktów biznesowych nierokowujących zawarciem kontraktów, wskazuje na pozorowanie działalności gospodarczej w celu uzyskania wysokich

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu formalnego statusu ujawnionego w KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwania przychodów.

Zgodnie z art. 28 ust. 3 u.s.u.s., sąd administracyjny może kontrolować decyzje o umorzeniu należności z tytułu składek pod kątem ich przedawnienia. Istnienie należności jest warunkiem prowadzenia postępowania umarzającego, co uzasadnia kognicję sądu w tym zakresie.

W sprawie odmowy przywrócenia terminu przez Prezesa ZUS, decyzja organu rentowego nie może być uchylona, o ile proceduralne uchybienia nie kształtują w sposób istotny wyników postępowania, a strony miały w istocie możliwość obrony swoich praw.