Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez cały okres aktywnego wpisu do CEIDG, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności i złożenia formalnego zawieszenia działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w sprawach dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki za naruszenie art. 86a u.p.f., niezbędne jest rozważenie znikomości wagi naruszenia oraz wnikliwe uzasadnienie decyzji o nieodstępowaniu od cofnięcia zezwolenia, uwzględniające cel art. 103 ust. 1b u.p.f.

Wstrzymanie wypłaty świadczenia wychowawczego w związku z utratą legalnego pobytu, jako czynność materialno-techniczna, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Skarga kasacyjna M.K. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Skarżąca nie spełniła kryteriów ustawowych dla przyznania dodatku węglowego, gdyż jej głównym źródłem ogrzewania było drewno, a nie węgiel. Ocena dowodów przez organy i sąd była prawidłowa.

Umowy cywilnoprawne mogą zostać zaklasyfikowane jako umowy o dzieło, jeżeli przeważa w nich element indywidualnego i twórczego rezultatu pracy, co wyklucza ich uznanie za usługi podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu. Niespełnienie obowiązku wszechstronnej analizy dowodowej przez organ skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

W sytuacji, gdy skarżący wykazuje jedynie okazjonalny, rekreacyjny charakter zamieszkiwania pod adresem zgłoszonym do otrzymania dodatku węglowego, brak jest podstaw do uznania prawa do dodatku, co potwierdza prawidłowość decyzji organów niższej instancji oraz oddalenie skargi kasacyjnej.

Świadczenia wspólnika spółki o ciągłym charakterze, odpowiadające czynnościom zarządu, nie mieszczą się w zakresie art. 176 KSH i podlegają regulacjom o zleceniu, skutkując obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych).

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając prawidłowość orzeczeń lekarskich i administracyjnych uznających zespół cieśni nadgarstka za chorobę zawodową. Właściwe organy prawidłowo przyjęły wysokie prawdopodobieństwo związku schorzenia z warunkami pracy, spełniając wymogi art. 2351 k.p.

Odmawiając uwzględnienia skargi kasacyjnej, NSA orzekł, że zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego czyni skarżącą uprawnioną do świadczenia pielęgnacyjnego, pomimo wcześniejszych dopłat rolnych.

Podmiot ubiegający się o świadczenie pielęgnacyjne na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych jest uprawniony do jego uzyskania niezależnie od pozostałego rodzeństwa zobowiązanego do alimentacji; decyzja ta należy do autonomii rodziny.

Umowa o wykonanie ankietowych badań akt, mająca charakter usługi polegającej na starannym działaniu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy tej umowy.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.

Wyjazd na urlop jedynego członka zarządu spółki nie usprawiedliwia uchybienia terminu na wniesienie odwołania, jeśli możliwe było udzielenie pełnomocnictwa osobie trzeciej; brak staranności w zarządzaniu obowiązkami nie uzasadnia przywrócenia terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w razie posiadania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, chyba że prawo do renty zostanie zawieszone.

Przyznanie świadczenia w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 u.f.u.s. wymaga łącznie spełnienia warunków dotyczących ubezpieczenia, niemożności podjęcia pracy z powodu całkowitej niezdolności oraz braku niezbędnych środków utrzymania. Brak któregokolwiek wyklucza przyznanie świadczenia.

NSA uznał, że przyznanie i wypłata dodatku węglowego na mocy ustawy o dodatku węglowym stanowi przeszkodę do przyznania dodatkowych świadczeń z tytułu innych źródeł ciepła, mimo braku formalnego doręczenia decyzji o przyznaniu tego dodatku.

Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie jest uzasadnione w sytuacji, w której jedyny członek zarządu zaplanowano urlop, nie zapewniając ciągłości reprezentacji spółki, a strona nie wykazała, iż uchybienie miało miejsce bez jej winy.

Chorobę zawodową można uznać na podstawie wykazu chorób zawodowych, gdy warunki pracy z wysokim prawdopodobieństwem wskazują na zawodową etiologię schorzenia, a ocena warunków zawodowych i orzeczenie lekarskie wspierają tę konkluzję. Brak dowodów na inne przyczyny wyklucza obalenie domniemania takiego związku.

Przy rozpatrywaniu wniosku o rentę w drodze wyjątku organ administracyjny winien rzetelnie zrealizować obowiązki proceduralne z art. 7, 8, 9, 10 §1 k.p.a., zapewniając czynny udział strony, oraz właściwie interpretować pojęcie "szczególnych okoliczności".

W sprawach o umorzenie należności alimentacyjnych konieczne jest uwzględnienie pełnej oceny sytuacji majątkowej i zdrowotnej dłużnika. Organy zobowiązane są uwzględnić wszystkie istotne fakty i ich wpływ na możliwość częściowego umorzenia zadłużenia.

Umowa zawarta pomiędzy Skarbem Państwa-Instytutem Wymiaru Sprawiedliwości a uczestniczką postępowania, dotycząca ankietowej analizy akt, powinna być kwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowa o dzieło.

Umowa polegająca na przeprowadzaniu ankietowych badań akt sądowych nie jest umową o dzieło. Pracownik zaangażowany w działania podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o świadczenie usług typu starannego działania.

Sąd uznał, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie, która nie zaprzestała prowadzenia działalności zawodowej, a umotywowane opieką nad osobą niepełnosprawną czynności domowe nie wykluczają zawodowej aktywności.

Decyzja ostateczna nie może być przedmiotem odwołania na podstawie k.p.a., nawet jeśli uczestnik postępowania uzyskał status strony postępowania po jej wydaniu. Organizacja społeczna powinna wnioskować o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.