Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Zakaz reklamy aptek, wynikający z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, jest sprzeczny z art. 8 dyrektywy 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co wyklucza sankcjonowanie działań reklamowych na gruncie prawa krajowego.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek zgodnie z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego jest niezgodny z prawem unijnym, szczególnie z dyrektywą 2000/31/WE i postanowieniami TFUE, co czyni nałożone kary za takie naruszenia bezprawnymi i nieuzasadnionymi, uzasadniając ich uchylenie oraz umorzenie postępowania.

Sąd kasacyjny uznaje, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przez organy administracyjne była zgodna z obowiązującymi przepisami, gdyż skarżąca nie wykazała, że zakres opieki nad mężem uniemożliwia podjęcie pracy, co wyklucza przyznanie świadczenia.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, pragnąca uzyskać świadczenie pielęgnacyjne, musi zawiesić pobieranie renty; zabrakło zawieszenia — brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, nakazująca spółce zaprzestanie prowadzenia reklamy apteki poprzez rabaty dla stałych klientów, nie narusza prawa i jest wykonalna. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań organu z prawem.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być przyznane przed wygaśnięciem decyzji o przyznaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 17 i art. 27 ustawy o świadczeniach rodzinnych wykluczają taką możliwość.

Umowy zawierające obowiązek przygotowania i przeprowadzenia wykładów kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co skutkuje objęciem zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Zawieszenie renty do 31 grudnia 2023 r. stanowi warunek sine qua non nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie wcześniejszych przepisów, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym z 2023 r.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może być przyznane od miesiąca, w którym następuje rezygnacja lub zawieszenie pobierania emerytury, co stanowi przesłankę warunkującą niemożliwość łączenia obu świadczeń.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej, gdyż decyzja administracyjna z dnia 30 stycznia 2023 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji nie naruszyła prawa w sposób rażący ani materialnie, ani proceduralnie.

Postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nieprawidłowo realizujące wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwolnienia z obowiązków opłacania składek, będące uchybieniem proceduralnym, nie może skutkować negatywnym dla strony transportem prawnym.

Skarga kasacyjna, w której nie wykazano naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego, poprzez brak precyzji i argumentacji, podlega oddaleniu, a koszty postępowania kasacyjnego mogą być niezasądzone.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznał konieczność powtórnego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wszechstronnej analizy przesłanek umorzenia składek oraz wnikliwej oceny dowodów dotyczących stanu zdrowia i majątku skarżącego.

NSA uznaje skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, podtrzymując wyrok WSA, stwierdzając brak formalnego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, co uniemożliwia kasacyjną kontrolę rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia składek.

Oddalono skargę kasacyjną złożoną przez M. S., z powodu nieprzekonująco wyeksponowanych podstaw naruszenia prawa materialnego w odniesieniu do umorzenia składek ZUS, co czyni skargę niezasadną według art. 184 p.p.s.a.

ZUS prawidłowo odmówił umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne z uwagi na niewykazanie przesłanek natychmiastowej potrzeby ich umorzenia, a także braki dowodowe. Skarga kasacyjna nie znalazła uzasadnienia, umorzenie składek następuje wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, których tu nie stwierdzono.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną ZUS, podtrzymując wyrok WSA, który uchylił decyzję odmowy zwolnienia ze składek. ZUS nie wykonał wiążących wskazań sądu I instancji dotyczących prawidłowego ustalenia przeważającej działalności skarżącego.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy wnioskodawczyni nie wykazała, że uchybienie nastąpiło bez jej winy, jest zgodna z prawem, w szczególności jeżeli skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 17 u.ś.r. uzasadnia uchylenie decyzji odmownej. Organy administracyjne są zobligowane do skrupulatnego zbadania stanu faktycznego w postępowaniu dotyczącym przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

W przypadku braku zarzutów proceduralnych w skardze kasacyjnej, sąd ogranicza się do rozpoznania zarzutów materialnoprawnych w granicach zaskarżenia. Spełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej jest kluczowe dla rozpatrzenia przez sąd zarzucanego naruszenia prawa materialnego.

Obywatel Ukrainy przebywający legalnie na terytorium RP może ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny niezależnie od zamieszkiwania z dziećmi; art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza katalogu świadczeń do tych związanych wyłącznie z dziećmi.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne brak było podstaw dla uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny.