Naczelny Sąd Administracyjny, analizując zarzuty proceduralne i materialnoprawne, oddalił skargę kasacyjną B. G. Sp. z o.o. w sprawie umorzenia należności składkowych, potwierdzając prawidłowość decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i brak naruszenia zasad równości oraz praw mającego znaczenie dla rozstrzygnięcia.

Świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym przysługuje osobom innym niż współmałżonek wyłącznie, gdy współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. W przeciwnym razie świadczenie nie może być przyznane, mimo faktycznej separacji i braku opieki ze strony małżonka.

Przepisy zakazujące reklamy aptek, jak przewidziano w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, są niezgodne z prawem unijnym. Naruszenie polega na ograniczeniu swobody świadczenia usług, zgodnie z wyrokiem TSUE C-200/24, co uzasadnia uchylenie decyzji o karze pieniężnej.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Przesłanki te nie wymagają czasowej korelacji, a oceniać je należy indywidualnie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną nie wyklucza podjęcia jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Ustalenia dotyczące potrzeby stałej opieki powinny uwzględniać indywidualne okoliczności oraz zakres czynności opiekuńczych.

NSA potwierdził, iż sądy administracyjne mogą badać przedawnienie składek w sprawach umarzania ich odsetek, a kwestia ta mieści się w ich kompetencji kontrolnej, nie wykraczając poza granice orzekania.

Zakaz reklamy aptek wynikający z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne narusza dyrektywę 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE, co uniemożliwia nałożenie kary pieniężnej. NSA utrzymał uchylenie zaskarżonej decyzji GIF.

NSA potwierdził, iż ciężar dowodowy wykazania przesłanek umorzenia składek spoczywa na wnioskodawcy, a wykazane dochody nie wykazują stanu ubóstwa uniemożliwiającego spłatę, potwierdzając decyzje ZUS o odmowie umorzenia.

Świadczenie pielęgnacyjne należy się od miesiąca złożenia kompletnego wniosku, gdy spełniono wszystkie warunki formalne, w tym orzeczenie o niepełnosprawności; daty początkowej nie określa data narodzin, jeśli brak wcześniejszego formalnego uznania niepełnosprawności.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy zakres opieki uniemożliwia podjęcie pracy, co NSA uznał za spełnione w analizowanej sprawie, uchylając wcześniejsze decyzje. Związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką musi być ścisły.

Ziarniniak grzybiasty skóry nie może zostać uznany za chorobę zawodową wynikającą z narażenia zawodowego skarżącego, ponieważ brak jest naukowych dowodów na istotny związek przyczynowy miedzy czynnikami rakotwórczymi w jego środowisku pracy a wystąpieniem tego nowotworu.

Brak podstaw do wydania interpretacji indywidualnej, gdy wnioski dotyczą wyłącznie hipotetycznych zmian strukturalnych spółki, niezwiązanych z obowiązkiem świadczenia danin publicznych.

W rozumieniu przepisów prawa cudzoziemiec posiadający Kartę Polaka jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego od daty złożenia wniosku o zezwolenie na pobyt stały, przy czym posiadanie tej Karty stanowi zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę.

Podmiot prowadzący aptekę musi przez cały czas dawać rękojmię należytego jej prowadzenia. Skazanie wspólnika spółki jawnej za przestępstwo narusza tę rękojmię i może skutkować cofnięciem zezwolenia.

Postępowanie sądowo-administracyjne jest nieważne, gdy strona została pozbawiona możliwości obrony swych praw, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania celem zagwarantowania pełnego udziału wszystkich stron.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W sprawie o odmowę umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego, sąd uznaje, że decyzje administracyjne mają charakter uznaniowy i nie naruszono ich granic uznania, jeżeli dokonano wystarczających ustaleń faktycznych, a odmowa została uzasadniona interesem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchybienia proceduralne polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego, dotyczącego sytuacji zdrowotnej skarżącego w postępowaniu administracyjnym o umorzenie należności z funduszu alimentacyjnego, uzasadniają uchylenie decyzji odmownej.

Dopuszczalne zwolnienie z opłacania składek wynikające z art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 obejmuje wyłącznie składki należne za okres od 1 marca do 31 maja 2020 roku, bez możliwości rozszerzenia na późniejsze okresy poprzez interpretację prawną.

Decyzja Prezesa NFZ naruszająca przepisy k.p.a. niezgodna z wymogiem wszechstronnego zbadania materiału dowodowego; umowa wymaga dalszego zbadania celem jednoznacznego określenia, czy miała charakter dzieła, czy świadczenia usług.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

NSA uchyla decyzje organów farmaceutycznych w sprawie kary za reklamę apteki, uznając art. 94a ust. 1 Pf za niezgodny z prawem unijnym, co prowadzi do umorzenia postępowania administracyjnego.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Potwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że dla ustalenia choroby zawodowej wystarczające jest potwierdzenie przez uprawnioną jednostkę medycyny pracy związku choroby z narażeniem zawodowym, bez konieczności dodatkowego postępowania dowodowego.