Osobą samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a u.ś.r jest rodzic, który wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica, nawet pozostając w nowym związku z inną osobą, niezależnie od posiadania wspólnych dzieci z tym partnerem.

W sytuacji, gdy doręczanie decyzji organu administracyjnego budzi wątpliwości związane z prawidłowością adresu, na który przesyłka została skierowana, ocena prawidłowości doręczenia jest uprzednia wobec rozstrzygania o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania. (NSA, wyrok z dnia 11 grudnia 2025 r., sygn. akt [...])

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że świadczeniobiorca, który pobiera świadczenia rodzinne pomimo nowego orzeczenia o niepełnosprawności, będąc pouczonym o obowiązku informacyjnym, jest zobowiązany do ich zwrotu. Uchylono wyrok WSA i oddalono skargę, stwierdzając brak uchybień w zakresie pouczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po upływie jednego roku od podjęcia uchwały nie można stwierdzić jej nieważności zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, jeżeli uchwała nie jest aktem prawa miejscowego.

W sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, negatywna przesłanka jego przyznania w postaci istniejącego prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uniemożliwia ustalenie daty przyznania świadczenia wcześniejszej niż data jej wyeliminowania poprzez uchylenie. Skarga kasacyjna jako bezzasadna, została oddalona.

Nienależnie pobrane świadczenia wychowawcze podlegają zwrotowi, nawet jeśli beneficjent nie był świadomy ich nienależności. Decyzje o zwrocie można uchylić jedynie w przypadkach szczególnych, po odrębnym postępowaniu.

Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ administracyjny prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Brak materialnoprawnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia uniemożliwiał działanie organu administracyjnego.

Świadczenie rodzinne uznaje się za nienależne, gdy świadczeniobiorca jest pouczony o braku prawa jego pobierania i zaistnieją okoliczności powodujące ustanie tego prawa. Kompleksowo przeprowadzone postępowanie administracyjne uzasadnia wydanie decyzji o zwrocie świadczenia.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być podstawą penalizowania reklamy aptek, gdyż ogranicza przepisy unijne dotyczące swobodnego świadczenia usług. NSA uchylił decyzję organów administracyjnych oraz umorzył postępowanie z uwagi na niezgodność z prawem unijnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja Prezesa ZUS odmawiająca renty z tytułu niezdolności do pracy naruszała przepisy postępowania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania szczególnych okoliczności pod kątem możliwości uzyskania okresu składkowego, co uzasadniało uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.

NSA orzekł, że krajowe przepisy, które całkowicie zakazują reklamy aptek i ich działalności, naruszają unijne zasady swobody przedsiębiorczości i świadczenia usług, dlatego decyzje o ukaraniu skarżącej na podstawie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne zostały uchylone.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).

Odmowa przyznania świadczenia renty rodzinnej w trybie art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest prawidłowa, jeśli brak jest niezależnych, niezawinionych "szczególnych okoliczności" wpływających na niezdolność do pracy zmarłego wnioskodawcy.

W przypadku świadczenia pielęgnacyjnego dla rolników, warunkiem jego przyznania jest formalne oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia gospodarstwa rolnego pod rygorem odpowiedzialności karnej, a brak takiego formalnego oświadczenia skutkuje odmową przyznania świadczenia.

Sąd administracyjny jest uprawniony do uchylania decyzji organu w przypadku braku pełnych dokumentów administracyjnych, jeżeli ich brak uniemożliwia merytoryczną kontrolę prawidłowości decyzji przez sąd.

Zgodnie z interpretacją art. 26 ust. 1 ustawy pomocowej w kontekście art. 17 u.ś.r., świadczenia rodzinne dla obywateli Ukrainy przebywających w Polsce obejmują zarówno świadczenia związane z dziećmi, jak i pozostałe świadczenia rodzinne, bez ograniczenia do tych wyłącznie związanych z opieką nad dziećmi.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, całkowicie zakazujący reklamy aptek, jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, co uniemożliwia karanie przedsiębiorców na tej podstawie. NSA uchylił decyzje administracyjne nałożone na M.P. i umorzył postępowanie.

Sąd potwierdził, że do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad osobą niepełnosprawną konieczne jest wykazanie, iż opieka ma charakter stały, wyłączny i uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej; sama długa i nieprzerwana opieka nie jest wystarczająca.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była uzasadniona, gdyż zakres opieki nad matką nie uniemożliwiał podjęcia zatrudnienia, co warunkuje prawo do świadczenia. Zarzuty skargi kasacyjnej uznano za niezasadne.

Sądy administracyjne nie naruszyły przepisów postępowania w sprawie odmowy umorzenia przez ZUS należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne względem H. M. Skarga kasacyjna oddalona, a przesłanki prawne do umorzenia zadłużenia niewykazane.

Reklama aptek poprzez rozdawanie kuponów na darmowe leki nie narusza zakazu zgodnego z przepisami unijnymi, w związku z czym nałożenie kary na Fundację było bezpodstawne, a postępowanie administracyjne należało umorzyć.