Przesłanki przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku muszą być spełnione kumulatywnie; brak którejkolwiek z przesłanek, w tym całkowitej niezdolności do pracy potwierdzonej orzeczeniem ZUS, wyklucza przyznanie świadczenia.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli uprawniony ma już przyznany specjalny zasiłek opiekuńczy. W przypadku zbiegu uprawnień możliwe jest uzyskanie tylko jednego ze świadczeń, po jednoznacznym zrzeczeniu się konkurencyjnego świadczenia w drodze uchwały administracyjnej.

Postanowienie Sądu o oddaleniu skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość decyzji administracyjnej oraz oceny sądowej, wykazując brak przesłanek do umorzenia składek. Skarżący nie dowiódł nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających umorzenie należności składkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Naczelnej Rady Lekarskiej, potwierdzając, iż postępowanie o przyznanie warunkowego prawa wykonywania zawodu nie było bezprzedmiotowe, a decyzja Prezydium NRL naruszała zasady proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość wcześniejszych rozstrzygnięć w przedmiocie umorzenia składek przez ZUS. Sąd potwierdził, że kwestie przedawnienia nie podlegają rozstrzyganiu w ramach postępowania o umorzenie, co ogranicza zakres kontroli administracyjnej.

W przypadku pobierania emerytury przez osobę ubiegającą się o świadczenie pielęgnacyjne, wymogiem jego przyznania jest skuteczne zawieszenie wypłaty emerytury do dnia 31 grudnia 2023 r. Brak zawieszenia tego świadczenia przed terminem eliminuje możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na zasadach obowiązujących przed 2024 r.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu bezpodstawności zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, przy uznaniu funkcji ochronnej art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniu wspierającym dla nabytych praw świadczeń opiekuńczych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że zniesienie wyodrębnienia podmiotów leczniczych do leczenia COVID-19 nie znosi zobowiązania organów do procedowania w sprawie warunkowego prawa wykonywania zawodu lekarza na mocy pozytywnych decyzji Ministra Zdrowia.

Umowy zawarte przez S. w K. z wykładowcami oparte były na świadczeniu usług, stąd zobowiązanie do ubezpieczenia zdrowotnego, wynikające z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z., było zasadne.

Interes prawny w postępowaniu administracyjnym musi opierać się na konkretnym przepisie prawa materialnego, a jego brak wyklucza status strony. Postępowania dotyczące weryfikacji jakości produktów leczniczych mogą być inicjowane wyłącznie z urzędu przez właściwe organy.

Okres pobierania zasiłku dla opiekuna po dacie przyznania prawa do świadczenia wspierającego podlega zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Ten okres nie został częściowo zaliczony przez sądy I instancji i czynności organu, co NSA uznał za naruszenie prawa mogące wpływać na wynik sprawy.

Nie można odmówić świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę z powodu potencjalnej pomocy rodzeństwa, jeżeli nie przewiduje tego prawo.

Dłużnik alimentacyjny, którego sytuacja finansowa i zdrowotna nie wyróżnia się nadzwyczajnie spośród innych zobowiązanych, nie jest uprawniony do całkowitego umorzenia zadłużenia z funduszu alimentacyjnego na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy. Decyzję o umorzeniu podejmuje się w ramach uznania administracyjnego.

Brak ustalenia znacznego stopnia niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie regulacji obowiązujących przed tą datą. Oddalono skargę kasacyjną.

Cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, jak określa art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest obligatoryjne przy stwierdzeniu sprzedaży osobie niepełnoletniej, nie wymagając udowodnienia winy sprzedawcy.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych związanych ze stwierdzeniem choroby zawodowej, została oddalona. Decyzja organu o rozpoznaniu choroby została uznana za prawidłową, opartą na wiarygodnych orzeczeniach lekarskich wskazujących na związek choroby z warunkami pracy.

Postępowanie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia jest dwuetapowe: wymaga wydania dwóch odrębnych decyzji administracyjnych dotyczących uznania świadczenia za nienależne oraz jego zwrotu. Ostateczna decyzja uznająca świadczenie za nienależne nie podlega dalszej ocenie przy decyzji o zwrocie.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia podlega wydaniu po uprzednim ustaleniu, że świadczenie zostało nienależnie pobrane; oba etapy wymagają odrębnych decyzji administracyjnych. Ostateczna decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne wiąże postępowanie dotyczące jego zwrotu.

NSA utrzymał w mocy decyzję o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż alkoholu ze względu na sprzedaż osobie małoletniej, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie zakazu, co wyjątkowo wyłącza wymóg wykazywania winy sprzedawcy.

Bezczynność lub przewlekłość działania organu stanowią „błąd organu”, co uprawnia do nienaliczania odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty nienależnie pobranego świadczenia.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy istnieje realna konieczność opieki, uniemożliwiająca opiekunowi podjęcie zatrudnienia, niezależnie od przyczyny wcześniejszej rezygnacji z pracy.

Postępowanie administracyjne w zakresie nienależnie pobranych świadczeń musi być dwufazowe: najpierw decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne, następnie decyzja o zwrocie. Zasadność skargi kasacyjnej wskazuje na konieczność przestrzegania tego rozdzielenia zgodnie z art. 92 ustawy o wspieraniu rodziny.

Pozbawienie możliwości zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w przypadku przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak dostatecznego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego oraz niezachowanie wymogów skargi kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem. Umorzenie składek jest możliwe wyłącznie w przypadku całkowitej nieściągalności, co musi być prawidłowo wykazane.