Przepis art. 31zy⁹ ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych umożliwia złożenie wniosku o przyznanie emerytury za okres przeszły (od dnia spełnienia warunków do nabycia prawa, nie wcześniej niż od 1 marca 2020 r.) również po uprawomocnieniu

Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).

Umowy o świadczenie usług, realizujące zadania o charakterze technicznym, do których stosuje się przepisy o zleceniu, podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Dochodzenie praw przez stronę w postępowaniach administracyjnych i sądowych wymaga umotywowanego wykazania naruszenia przepisów w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Umowy dotyczące wykonania sprawozdań z konferencji były umowami o świadczenie usług, uzasadniającymi objęcie obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowa o wykonanie profesjonalnych opracowań naukowych przez lekarza J.S., zawarta z C. Sp. z o.o., stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowy zawarte między stronami nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług zlecenia, obligując wykonawcę do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

W sprawach dotyczących charakteru umowy, dla kwalifikacji jako umowa o świadczenie usług podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, kluczowe jest, aby czynności były rutynowe, powtarzalne i wynikały z wiedzy technicznej, nie mieszcząc się w definicji dzieła regulowanego art. 627 k.c. oraz nie wykazywały indywidualnych cech.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. miały charakter umów o świadczenie usług podlegających przepisom o zleceniu, co obligowało do ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy, wykluczając je z kategorii umów o dzieło na podstawie Kodeksu cywilnego.

Umowy o świadczenie usług, wymagające regularnych, technicznych czynności starannego działania, dla których przepisy Kodeksu cywilnego o zleceniu stosuje się, podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa o przygotowanie profesjonalnych opracowań z konferencji naukowej zawarta przez C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, a umową o świadczenie usług, co uzasadnia zastosowanie odpowiednich przepisów i obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o stworzenie opracowania naukowego z konferencji pomiędzy ubezpieczoną a C. Sp. z o.o. nie jest umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co uzasadnia objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym według przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowy z dnia kontroli uznawane za umowy o świadczenie usług, podlegają przepisom art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach i zobowiązują osoby je wykonujące do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy zawarte pomiędzy stronami stanowiły umowy o świadczenie usług, objęte obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym, a nie umowy o dzieło. Skarga kasacyjna C. Sp. z o.o. na decyzję NFZ została oddalona przez NSA, co potwierdziło prawidłowość kwalifikacji umów przez NFZ.

Umowy zawarte przez uczestnika z P. Sp. z o.o., dotyczące realizacji techniczno-montażowych zadań, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, podlegające przepisom o zleceniu, co kreuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych.

Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. z wykonawcą nie stanowią umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, do których odpowiednie zastosowanie mają przepisy o zleceniu, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Prezesa ZUS została wydana z naruszeniem prawa, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wszystkich przesłanek przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz indywidualnych okoliczności skarżącego.

Uchylając wyrok WSA, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że obywatelom Ukrainy przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych jedynie wtedy, gdy zamieszkują z dziećmi na terytorium RP. Świadczenia te ograniczono wyłącznie do potrzeb dzieci, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.

Opiekun osoby niepełnosprawnej, która faktycznie rezygnuje z zatrudnienia w celu sprawowania niezbędnej, codziennej opieki uniemożliwiającej pracę, jest uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od obecności innych osób zobowiązanych alimentacyjnie, jeśli one nie ubiegają się o to świadczenie.

Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne muszą precyzyjnie określać status wnioskodawcy jako opiekuna faktycznego. Instytucje te są zobowiązane wyjaśnić wszelkie wątpliwości faktyczne i zapewnić dwukrotne badanie meritum sprawy w pełnym zakresie dowodowym.

Organ nie może stosować analogii z przepisów ustawy o pomocy społecznej przy ustalaniu dochodu z gospodarstwa rolnego dla rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego, jeśli ustawa przewiduje ustalenie dochodu na podstawie oświadczenia wnioskodawcy.

Okoliczności finansowe i życiowe skarżącej nie uzasadniają zastosowania ulgi w postaci umorzenia opłaty planistycznej. Uchwała WSA utrzymała się, jako zgodna z obowiązującym prawem w kontekście braku przesłanek jurysdykcyjnych wskazujących na "ważny interes zobowiązanego".

Umorzenie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji postępowania administracyjnego ws. zaległości abonamentowych RTV uznane za prawidłowe ze względu na bezprzedmiotowość sprawy wobec braku zaległości. Skarga H. Z. oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek ważnego interesu zobowiązanego uzasadniającego umorzenie opłaty planistycznej według art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

Skarga kasacyjna dotycząca umorzenia opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości została oddalona z uwagi na brak przesłanek "ważnego interesu zobowiązanego", co jest konieczne do zastosowania ulgi w spłacie należności budżetowych.