Umowy cywilnoprawne dotyczące opracowania scenariuszy i prowadzenia spotkań, które nie określają konkretnych, zindywidualizowanych rezultatów o charakterze materialnym lub niematerialnym, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło, co implikuje obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu wykonawcy.

Przy ocenie, czy służba funkcjonariusza była na rzecz totalitarnego państwa, sąd musi uwzględniać nie tylko formalne ramy prawne i czasowe pełnienia służby, ale także indywidualne działania funkcjonariusza oraz ich wpływ na prawa i wolności obywatelskie; co wynika z zasady proporcjonalności i potrzeby indywidualnej oceny zgodnie z konstytucyjnymi standardami ochrony praw człowieka.

Art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, uznany za niekonstytucyjny w zakresie uzależniającym prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od wieku powstania niepełnosprawności, nie może stanowić podstawy odmowy przyznania tego świadczenia.

Mechanizm 'wyzerowania lat służby', przewidziany w art. 15c ust. 1 ustawy zaopatrzeniowej, jest zgodny z konstytucyjnymi zasadami proporcjonalności, natomiast art. 15c ust. 3 i art. 22a naruszają konstytucyjne prawa do zabezpieczenia społecznego i ochrony praw nabytych.

Emeryt lub rencista jest zobowiązany zwrócić nienależnie pobrane świadczenia, jeśli osiąga przychody wykraczające poza dopuszczalne limity, nawet jeśli nie był świadomy skutków finansowych swoich przychodów, o ile był należycie pouczony o konsekwencjach przekroczenia tych limitów.

Umowa na wykonanie recitalu fortepianowego, w której istotne są cechy związane z twórczym, niestandardowym wykonaniem oraz zgodny zamiar i cel stron, może nosić znamiona umowy o dzieło, co wyklucza automatyczne objęcie wykonawcy obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.

Umowa o dzieło charakteryzuje się samoistnym, jednorazowym oraz weryfikowalnym rezultatem, którego pewność stanowi zasadniczy element umowy, w przeciwieństwie do umowy o świadczenie usług, która polega na starannym prowadzeniu czynności bez odpowiedzialności za rezultat. W przypadku niejasności i braku wystarczających ustaleń faktycznych dotyczących charakteru umowy, konieczne jest przeprowadzenie

Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane osobie, która w czasie składania wniosku pobiera zasiłek stały, ponieważ zgodnie z przepisami art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 37 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, nie jest możliwe jednoczesne pobieranie dwóch konkurencyjnych świadczeń. Teza od Redakcji

Pracownikom, którzy na koszt własny podnieśli kwalifikacje potrzebne na danym stanowisku pracy, przysługuje roszczenie o wzrost wynagrodzenia, jeśli regulamin wynagradzania to przewiduje, a brak precyzyjnych zapisów w regulaminie nie może obciążać pracownika.

Zasiłek chorobowy nie przysługuje z tytułu niezdolności do pracy, która powstała w trakcie trwania ubezpieczenia chorobowego z innego tytułu, jeśli osoba po ustaniu tego tytułu kontynuuje działalność stanowiącą nowy tytuł do ubezpieczenia chorobowego.

Opieka naprzemienna nad dzieckiem musi wynikać bezpośrednio z orzeczenia sądu powszechnego; organy administracji publicznej nie mają uprawnienia do samodzielnego ustalania takiej formy opieki na podstawie wywiadów środowiskowych. Teza od Redakcji

W przypadku, gdy jeden z rodziców dziecka przebywa w kraju, gdzie mają zastosowanie unijne przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, polskie świadczenia wychowawcze przyznane i wypłacone mogą zostać uznane za nienależnie pobrane, jeśli decyzja przyznająca te świadczenia zostanie uchylona z powodu zastosowania przepisów o koordynacji.

Ocena organu przyznającego świadczenie pielęgnacyjne nie może opierać się wyłącznie na kryterium wieku powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki, lecz wymaga wszechstronnego zbadania okoliczności wskazujących na rzeczywistą potrzebę i możliwość sprawowania opieki oraz ewentualny zbieg świadczeń społecznych.

Zawieszenie prawa do pobierania emerytury na wniosek uprawnionego pozwala na uczynienie bezskuteczną negatywną przesłankę zawartą w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, wyłączającą nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku posiadania przez osobę sprawującą opiekę prawa do emerytury, umożliwiając jej tym samym uzyskanie świadczenia korzystniejszego, które zostało

Świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie przysługuje osobie spokrewnionej z niepełnosprawną w pierwszym stopniu (np. córce) jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Literalna wykładnia przepisów wyklucza możliwość przyznania tego świadczenia w przypadku braku takiego

Spełnienie przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego wynikających z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga wykazania bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego między koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną a niemożnością podjęcia pracy zawodowej przez opiekuna.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego dla osób spokrewnionych z osobą wymagającą opieki, zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przysługuje jedynie w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Zarządzenie powierzenia pełnienia obowiązków kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej bez przeprowadzenia procedury konkursowej i bez podstawy prawnej stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące jego nieważnością.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy może ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, pod warunkiem zawieszenia wypłaty swojej renty.

Stwierdzenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wymaga oceny, czy zakres i intensywność sprawowanej opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia opiekunowi podjęcie zatrudnienia lub pracy zarobkowej, przy czym ocena ta powinna uwzględniać aktualne potrzeby i stan zdrowia osoby podlegającej opiece oraz możliwości i realia życiowe opiekuna.