Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Przesłanki te nie wymagają czasowej korelacji, a oceniać je należy indywidualnie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych.

Przepisy zakazujące reklamy aptek, jak przewidziano w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, są niezgodne z prawem unijnym. Naruszenie polega na ograniczeniu swobody świadczenia usług, zgodnie z wyrokiem TSUE C-200/24, co uzasadnia uchylenie decyzji o karze pieniężnej.

Zakaz reklamy aptek wynikający z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne narusza dyrektywę 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE, co uniemożliwia nałożenie kary pieniężnej. NSA utrzymał uchylenie zaskarżonej decyzji GIF.

NSA potwierdził, iż ciężar dowodowy wykazania przesłanek umorzenia składek spoczywa na wnioskodawcy, a wykazane dochody nie wykazują stanu ubóstwa uniemożliwiającego spłatę, potwierdzając decyzje ZUS o odmowie umorzenia.

Świadczenie pielęgnacyjne należy się od miesiąca złożenia kompletnego wniosku, gdy spełniono wszystkie warunki formalne, w tym orzeczenie o niepełnosprawności; daty początkowej nie określa data narodzin, jeśli brak wcześniejszego formalnego uznania niepełnosprawności.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy zakres opieki uniemożliwia podjęcie pracy, co NSA uznał za spełnione w analizowanej sprawie, uchylając wcześniejsze decyzje. Związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką musi być ścisły.

Ziarniniak grzybiasty skóry nie może zostać uznany za chorobę zawodową wynikającą z narażenia zawodowego skarżącego, ponieważ brak jest naukowych dowodów na istotny związek przyczynowy miedzy czynnikami rakotwórczymi w jego środowisku pracy a wystąpieniem tego nowotworu.

Brak podstaw do wydania interpretacji indywidualnej, gdy wnioski dotyczą wyłącznie hipotetycznych zmian strukturalnych spółki, niezwiązanych z obowiązkiem świadczenia danin publicznych.

Podmiot prowadzący aptekę musi przez cały czas dawać rękojmię należytego jej prowadzenia. Skazanie wspólnika spółki jawnej za przestępstwo narusza tę rękojmię i może skutkować cofnięciem zezwolenia.

Postępowanie sądowo-administracyjne jest nieważne, gdy strona została pozbawiona możliwości obrony swych praw, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania celem zagwarantowania pełnego udziału wszystkich stron.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Dopuszczalne zwolnienie z opłacania składek wynikające z art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 obejmuje wyłącznie składki należne za okres od 1 marca do 31 maja 2020 roku, bez możliwości rozszerzenia na późniejsze okresy poprzez interpretację prawną.

Decyzja Prezesa NFZ naruszająca przepisy k.p.a. niezgodna z wymogiem wszechstronnego zbadania materiału dowodowego; umowa wymaga dalszego zbadania celem jednoznacznego określenia, czy miała charakter dzieła, czy świadczenia usług.

NSA uchyla decyzje organów farmaceutycznych w sprawie kary za reklamę apteki, uznając art. 94a ust. 1 Pf za niezgodny z prawem unijnym, co prowadzi do umorzenia postępowania administracyjnego.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony po 31 grudnia 2023 r., z zachowaniem terminu art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych, rozpatruje się wg przepisów sprzed tej daty, jeśli wniosek o niepełnosprawność złożono przed 31 grudnia 2023 r. i potwierdzono niepełnosprawność datowaną na przed nowym rokiem.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Potwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że dla ustalenia choroby zawodowej wystarczające jest potwierdzenie przez uprawnioną jednostkę medycyny pracy związku choroby z narażeniem zawodowym, bez konieczności dodatkowego postępowania dowodowego.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek zgodnie z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego jest niezgodny z prawem unijnym, szczególnie z dyrektywą 2000/31/WE i postanowieniami TFUE, co czyni nałożone kary za takie naruszenia bezprawnymi i nieuzasadnionymi, uzasadniając ich uchylenie oraz umorzenie postępowania.

Zakaz reklamy aptek, wynikający z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, jest sprzeczny z art. 8 dyrektywy 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, co wyklucza sankcjonowanie działań reklamowych na gruncie prawa krajowego.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, pragnąca uzyskać świadczenie pielęgnacyjne, musi zawiesić pobieranie renty; zabrakło zawieszenia — brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, nakazująca spółce zaprzestanie prowadzenia reklamy apteki poprzez rabaty dla stałych klientów, nie narusza prawa i jest wykonalna. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań organu z prawem.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być przyznane przed wygaśnięciem decyzji o przyznaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 17 i art. 27 ustawy o świadczeniach rodzinnych wykluczają taką możliwość.