Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

Jeżeli sąd pierwszej instancji uznaje, że art. 24 ust. 2a u.ś.r. uzasadnia ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego za okres wcześniejszy, lecz oddala skargę z uwagi na zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego, skuteczne zakwestionowanie wyroku wymaga podniesienia zarzutu dotyczącego tej procesowej podstawy. NSA nie może jej kontrolować, gdy skarga kasacyjna ogranicza się do zarzutu naruszenia

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, uznając prawidłowość wyroku WSA; spółka nie wykazała przeważającej działalności gastronomicznej uprawniającej do zwolnienia ze składek.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż przyznanie kolejnego świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi, który już posiada ustalone prawo w tym zakresie, jest prawnie niedopuszczalne, nawet jeśli wnioskuje o świadczenie na kolejną osobę niepełnosprawną. Prawa do świadczenia nie można potwierdzić w oderwaniu od faktycznej wypłaty, zgodnie z zasadami określonymi w dawnej ustawie o świadczeniach rodzinnych

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.

WSA nie naruszył przepisów prawa materialnego przy wykładni art. 17 ust. 1a u.ś.r. W sytuacji istnienia rodzica niepełnosprawnego bez orzeczenia znacznego stopnia niepełnosprawności, inny krewny nie nabywa prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek do umorzenia zaległych składek na ubezpieczenia społeczne; ciężar dowodu istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Przepis § 15 ust. 5 uchwały Rady Miasta Gdańska nie stanowi samodzielnej podstawy materialnoprawnej do uchylenia decyzji ostatecznej przyznającej "gdański bon żłobkowy". Uchylenie decyzji wymaga jednoznacznego umocowania w k.p.a. lub odpowiedniej ustawie szczególnej, które w tym przypadku nie zostały wykazane. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja administracyjna przyznająca świadczenie pielęgnacyjne nie może być ograniczona czasowo w przypadku orzeczenia o stałej niepełnosprawności, uznając takowe ograniczenie za bezpodstawne wobec braku zaskarżenia całego wzorca prawnego oceny decyzji.

Poprzez prawidłowe oznaczenie osoby uprawnionej jako rzeczywistej strony w postępowaniu, a wskazanie jej przedstawiciela jako ustawowego reprezentanta, jedynie techniczne pomyłki w decyzji nie uzasadniają stwierdzenia jej nieważności.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeśli współmałżonek osoby wymagającej opieki, pozostającej w związku małżeńskim, legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, co jest konieczne dla przekazania uprawnienia osobom spokrewnionym w dalszej kolejności. Brak takiego orzeczenia eliminuje możliwość przyznania świadczenia krewnym.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z art. 17 ust. 1 u.ś.r. przysługuje jedynie przy spełnieniu wszystkich warunków ustawowych, a jego przyznanie nie może nastąpić w drodze wykładni celowościowej wbrew jasnym przesłankom prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej równocześnie rentę socjalną, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zmiana przepisów od 2024 r. nie miała wpływu na ocenę stanu prawnego przed tą datą.

Decyzję administracyjną odmawiającą umorzenia należności z tytułu zaległych składek należy uchylić, jeśli nie uwzględnia wszystkich istotnych okoliczności, takich jak przedawnienie należności, i nie opiera się na pełnej analizie dowodowej, co narusza przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy wyrok WSA oddalający skargę na decyzję ZUS, wskazując, że brak wykazania przesłanek całkowitej nieściągalności i trudnej sytuacji materialnej wyklucza umorzenie składek. NSA stwierdził prawidłową ocenę dowodową i stosowanie prawa przez ZUS.

Dla oceny zachowania terminu odwołania znaczenie ma nadanie odwołania w placówce pocztowej przed upływem terminu, a nie data wpływu do organu. Organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego co do nadania.

Przesłanka niepodejmowania lub rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki, określona w art. 17 ust. 1 u.ś.r., wymaga wykazania stałej, długotrwałej i faktycznie absorbującej opieki, która obiektywnie uniemożliwia aktywność zawodową. Pobyt niepełnosprawnego dziecka przez pięć dni tygodniowo w internacie zapewniającym całodobową opiekę, przy braku wykazania dodatkowych czynności opiekuńczych

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu wymaga legitymowania się przez bliższych krewnych orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak spełnienia wymaganych przesłanek w art. 17 ust. 1a u.ś.r.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.

Organy administracji są obowiązane uwzględnić wszelkie dostępne dowody dla ustalenia rzeczywistego źródła ogrzewania, nie ograniczając się wyłącznie do danych zgłoszonych w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.

Odwołując się do niezależności przesłanek celów statutowych i interesu społecznego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na brak wykazanego interesu społecznego przez ZAPPA, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania i dopuszczenia organizacji do postępowania dotyczącego cofnięcia zezwoleń aptecznych.

Cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wymaga wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, obejmującego pełną ocenę skali i charakteru działalności apteki, co warunkuje prawidłową ocenę utraty rękojmi i proporcjonalności zastosowanego środka administracyjnego.