Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia

Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.

Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.

Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.

Przewóz okazjonalny wymaga posiadania odpowiedniej licencji zgodnie z ustawą o transporcie drogowym. Naruszenie tego wymogu skutkuje nałożeniem kary administracyjnej. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej wymaga wykazania istotnych naruszeń proceduralnych lub materialnych.

Podmiot wynajmujący lokal, zawierający automaty do gier hazardowych, może być uznany za urządzającego gry hazardowe, jeśli jego zaangażowanie obejmuje istotne wsparcie logistyczne umożliwiające organizację i działania gier, podlegając tym samym karze zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

Przekroczenie dopuszczalnej liczby 24 punktów karnych uzasadnia zastosowanie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej i art. 130 p.r.d. do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Techniczne brak wdrożenia systemu informatycznego nie wstrzymuje stosowania dotychczasowych przepisów prawnych.

Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania poprzez nieuzasadnione wydłużanie terminu załatwienia sprawy, co uzasadniało stwierdzenie przez sąd administracyjny bezczynności organu.

Niedostateczna regulacja prawna systemu poboru opłat elektronicznych, umożliwiająca zawarcie wielu umów dla tego samego pojazdu, wyklucza przypisanie użytkownikowi odpowiedzialności za nieuiszczone opłaty, a decyzje sankcyjne, oparte na takich podstawach, winny być ponownie rozpoznane.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT. Termin przedawnienia dotyczy wyłącznie nałożenia kary, nie zaś wszczęcia postępowania.

Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa, i oddalił skargę kasacyjną organu.