Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.

Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.

Dla skierowania na badanie lekarskie wystarczające jest posiadanie przez organ wiarygodnych informacji o stanie zdrowia kierowcy wskazujących na uzasadnione zastrzeżenia, bez konieczności wykazywania bezpośredniego wpływu stwierdzonych zaburzeń na zdolność prowadzenia pojazdów.

Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.

Wymóg legitymowania się tytułem prawnym do gruntów publicznych, określony w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest zgodny z prawem unijnym i nie narusza konstytucyjnej zasady równości, będąc uzasadnionym dodatkowym warunkiem przyznania płatności.

Naczelny Sąd Administracyjny, po stwierdzeniu braku uzasadnionych podstaw kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną. Rażące naruszenie przepisów przy zmianie parametrów technicznych pojazdu uzasadnia unieważnienie decyzji o jego rejestracji.

Postępowanie rejestracyjne pojazdu podjęte na podstawie wadliwego wniosku i bez wymaganych dokumentów może zostać uznane za naruszające prawo, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji wydanych z takim uchybieniem.

Decyzja rejestracyjna Starosty w zakresie ponownej rejestracji pojazdu jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie art. 73 ust. 1 prd; zmiana danych technicznych wymaga czynności materialno-technicznych, nie zaś decyzji rejestracyjnej.

Odmowa zwrotu prawa jazdy kategorii A, C, D, BE, CE, DE podczas zakazu prowadzenia pojazdów kategorii B, wynikająca z art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami, narusza zasadę ne bis in idem, poprzez rozszerzenie zakazu sądowego bez wyraźnego orzeczenia sądu karnego, co jest sprzeczne z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, jest nieważna, potwierdzając prawidłowość stanowiska organu nadzorczego oraz wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów procesowych i materialnoprawnych podniesionych przez skarżącą, a decyzja o nałożeniu kary za nienależną refundację wywozową uznana za prawidłową.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy zlecenia z obywatelami państw trzecich.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe.

Ustalanie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne ze stosunku pracy.