Naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dotyczące braku dokumentu homologacyjnego w procesie rejestracji pojazdu, jest oczywiste i stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej, niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu ciężko naruszała prawo przez brak wymaganych dokumentów, co uzasadnia jej nieważność, wbrew uznaniu jej za zgodną z zasadami stabilności decyzji administracyjnej.

Zatrzymanie prawa jazdy za wykroczenie polegające na przekroczeniu prędkości o ponad 50 km/h w terenie zabudowanym jest zgodne z prawem, o ile decyzja ostateczna jest wstrzymana do prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego. NSA potwierdza zasadność decyzji odmowy zwrotu dokumentu przed tym terminem.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uznania, iż decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącego za błędne dane w systemie e-Toll była wadliwa, potwierdzając prawomocność zaskarżonego orzeczenia.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w przypadku braku wymaganego prawem świadectwa homologacyjnego, stanowi rażące naruszenie prawa, niewyważalne stabilnością decyzji, co skutkuje jej nieważnością na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu w przypadku oczywistego naruszenia przepisów prawa p.r.d. (z art. 72 ust. 1 pkt 3) jest zasadne, nawet gdy naruszenia te prowadzą do negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych. Zasada zaufania do organów państwa nie uzasadnia legalizacji decyzji sprzecznych z prawem.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2026 r.: Oczywiste naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 1 prawa o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów skutkuje stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej jako sprzecznej z zasadą praworządności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych z naruszeniem prawa UE zasady ogólne prawa unijnego uzasadniają wypłatę odsetek niezależnie od wyłączeń przewidzianych w art. 116 ust. 6 UKC.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem UE, naliczanie odsetek od zwróconych kwot jest wymagane na podstawie zasad ogólnych prawa unijnego, nawet jeśli unijny kodeks celny stanowi ogólną zasadę ich nieprzyznawania.

Unijny kodeks celny w art. 116 ust. 6 stanowi wyjątek od zasady ogólnej prawa UE dotyczącej zwrotu nienależnie uiszczonych opłat z odsetkami, co nie zwalnia organu celnego z obowiązku ich wypłaty w zgodzie z zasadą generalną prawa Unii.

Naruszenie przez organy celne prawa UE przy poborze cła obliguje je do zwrotu odsetek od niesłusznie pobranych kwot, niezależnie od regulacji UKC, co potwierdza ogólna zasada zwrotu nienależnego świadczenia wynikająca z prawa UE.

W sprawach o zwrot należności celnych niezgodnie pobranych z naruszeniem prawa Unii, zasada ogólna prawa UE nakłada obowiązek zwrotu tych należności wraz z odsetkami, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 UKC.

Ogólne wrażenie wywoływane przez wzór przemysłowy na zorientowanym użytkowniku stanowi o jego indywidualnym charakterze. Cechy wynikające wyłącznie z funkcji technicznej nie obejmują ochrony wzoru zgodnie z art. 104 p.w.p.

Decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przez Starostę Wałbrzyskiego była zgodna z właściwością miejscową, gdyż nie wykazano nieważności z powodu naruszenia zasad określania miejsca zamieszkania, co uprawnia do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozbieżność pomiędzy zadeklarowaną a rzeczywistą ilością przewożonego towaru uzasadnia zastosowanie kary pieniężnej przewidzianej przez ustawę SENT, niezależnie od subiektywnych przesłanek winy, zgodnie z obowiązującą w systemie odpowiedzialnością obiektywną.