NSA potwierdził, że w przypadku naruszeń czasu pracy kierowców, nałożenie kary pieniężnej przez GITD jest zasadne i nie wymaga dowodzenia winy ani niewłaściwej organizacji pracy przez przedsiębiorcę transportowego, o ile spełnione zostały wszystkie wymagane ustawowo przesłanki.

Skazanie przedsiębiorcy wykonującego przewozy taksówką za przestępstwo przeciwko zdrowiu i życiu stanowi wystarczającą podstawę do obligatoryjnego cofnięcia licencji, bez konieczności uprzedniego pisemnego ostrzeżenia, zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym.

Na podmiot wykonujący przewóz towarów obarczonych podwyższonym ryzykiem, w szczególności odpadów, mogą być nakładane kary administracyjne za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z ustawy o SENT, jeżeli przewoźnik nie wykona obowiązków przewozowych, a rozporządzenia włączające odpady w system monitorowania są wydane na podstawie prawidłowego upoważnienia ustawowego.

Skarga kasacyjna M.H. na decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy była niezasadna. NSA potwierdził konieczność przestrzegania przez organy administracji terminów związanych z przedstawieniem orzeczeń lekarskich, uznając, że bezpieczeństwo w ruchu drogowym ma priorytet nad interesem jednostkowym.

Przepis art. 92a ust. 10 u.t.d. nie wyklucza nałożenia odrębnych kar za różne naruszenia ujawnione podczas jednej kontroli, gdy każde z tych naruszeń jest opisane w odrębnych załącznikach do ustawy.

Możliwość opodatkowania uzyskiwanych przychodów z tytułu świadczonych usług w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Obowiązek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od wynagrodzenia wypłacanego komplementariuszowi za prowadzenie spraw spółki przyznanego na podstawie umowy spółki i uchwały wspólników.

Obowiązek podlegania i opłacania składek na ubezpieczenia społeczne od wypłacanego członkowi Rady Nadzorczej wynagrodzenia z tytułu czasowego oddelegowania do wykonywania czynności członka Zarządu Spółdzielni.

20 lutego 2025 r. opublikowano projekt zmian w Kodeksie spółek handlowych. Jego celem jest m.in. zwiększenie obowiązków informacyjnych oraz likwidacja podziału akcji na imienne i na okaziciela.

„Kupując podróbki, tracisz wiele razy” – ruszyła siódma odsłona kampanii przeciw nielegalnym, w tym podrobionym środkom ochrony roślin.

Przedsiębiorstwo, które ma linię przesyłową na cudzym gruncie i korzysta z darmowej służebności przesyłu, nie uzyskuje wskutek tego przychodu z nieodpłatnych świadczeń – orzekł WSA w Kielcach.

Możliwość zastosowania 8,5% stawki zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych dla usług sklasyfikowanych wg PKWiU 70.22.20.0.

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do CHF, kształtujące jednostronnie i abuzywnie koszty zobowiązania kredytobiorcy, prowadzą do nieważności umowy, gdy ich eliminacja nie pozwala na utrzymanie zamierzonego charakteru umowy.

Wyeliminowanie z umowy kredytu hipotecznego klauzul indeksacyjnych abuzywnych prowadzi do jej nieważności, co uprawnia konsumentów do żądania zwrotu nienależnie uiszczonych świadczeń na rzecz banku, niezależnie od statusu umowy po usunięciu klauzul niedozwolonych.

Stwierdzenie nieważności umowy kredytu denominowanego w CHF zawiera abuzywne postanowienia dotyczące ustalania kursów walut. Klauzule te, nieuzgodnione indywidualnie z konsumentem, naruszają dobrosąsiedzkie zasady kontraktowe i są niewiążące, co skutkuje obowiązkiem zwrotu świadczeń wpłaconych na ich podstawie.

Klauzule przeliczeniowe w umowach kredytów denominowanych lub indeksowanych do waluty obcej, które nie są jasno i jednoznacznie sformułowane, skutkują nieważnością umowy ex tunc. Umowa nie może być utrzymana bez abuzywnych klauzul. Stwierdzona nieważność umowy uzasadnia wzajemny zwrot świadczeń.

Określenie wysokości wynagrodzenia prezesa spółki z o.o. oraz pozostałych członków zarządu zależy przede wszystkim od tego, jak kadrę zarządzającą chcą wynagradzać wspólnicy spółki. Tylko w spółkach, w których działalność są zaangażowane środki publiczne – samorządów i Skarbu Państwa, wysokość wynagrodzeń członków zarządu jest objęta ograniczeniem wynikającym wprost z przepisów prawa. W pozostałych

Art. 21 ust. 2 ustawy SENT wymaga ustalenia wartości brutto towaru zgłoszonego i przewożonego; brak fizycznej obecności towaru zgłoszonego nie uzasadnia przyjęcia jego wartości jako 0. Kara pieniężna musi być obliczana jako 46% rzeczywistej różnicy wartości obu towarów.