Art. 54 ust. 1 rozporządzenia nr 1306/2013 nie nakłada na państwo członkowskie obowiązku wszczęcia postępowania windykacyjnego w ciągu 18 miesięcy od uzyskania dokumentu potwierdzającego nieprawidłowość, a jedynie zaleca takie działanie. Przepis ten nie daje podstaw do wywodzenia jednostkowych roszczeń dotyczących maksymalnego terminu dla organów administracyjnych na podjęcie czynności windykacyjnych

Sąd jest uprawniony do odmowy zastosowania art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, gdy przepis ten, mimo że formalnie obowiązujący, prowadzi do skutków naruszających konstytucyjne zasady proporcjonalności, sprawiedliwości społecznej oraz równego traktowania, zwłaszcza gdy dotyczy funkcjonariuszy, którzy tylko przez krótki okres służyli na rzecz totalitarnego państwa, a po

W przypadku zbiegu prawa do emerytury z powszechnego systemu emerytalnego oraz świadczeń policyjnych dla funkcjonariuszy w służbie przed 2 stycznia 1999 r., obowiązuje zasada pobierania jednego świadczenia, chyba że emerytura policyjna została obliczona według zasad dla funkcjonariuszy przyjętych po 1 stycznia 1999 r.

Ograniczenie prawa własności może być uzasadnione ważnym interesem publicznym oraz bezpieczeństwem energetycznym państwa, co znajduje umocowanie w specustawach dotyczących strategicznych inwestycji i nie narusza Konstytucji RP, o ile jest zgodne z ustawowymi przesłankami ograniczenia tego prawa. Teza od Redakcji

Uznanie Spółek za zagraniczne jednostki kontrolowane.

Przejściowe transfery gruntów rolnych realizowane w celu obejścia zakazu jednoczesnej realizacji zobowiązań rolnośrodowiskowych i rolno-środowiskowo-klimatycznych stanowią sztuczne stworzenie warunków do uzyskania płatności rolnych, sprzeczne z celami wsparcia sektorowego (art. 60 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013).

Mechanizm obniżania emerytur funkcjonariuszy służących przed 1990 r. poprzez 'gilotynę' zawartą w art. 15c ust. 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy narusza konstytucyjne zasady równości wobec prawa oraz ochrony praw nabytych, zwłaszcza w przypadku funkcjonariuszy zweryfikowanych i służących wolnej Polsce po 1990 r.

Zobowiązanie z art. 287 § 2 k.s.h. nie jest zobowiązaniem zlikwidowanej spółki, lecz zobowiązaniem działającego w złej wierze wspólnika tej spółki. Na podstawie art. 287 § 2 k.s.h. wspólnik nie staje się zobowiązany do zaspokojenia roszczenia wierzyciela wobec likwidowanej spółki, lecz do zwrotu otrzymanego majątku tej spółki, w celu pokrycia tej należności. Wspólnik zlikwidowanej spółki nie jest więc

Przedsiębiorca, zawierając umowę kredytu denominowanego w walucie obcej do celów prowadzenia działalności gospodarczej, nie może korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów w zakresie kwestionowania postanowień umownych jako niedozwolonych klauzul umownych (abuzywnych) na podstawie art. 3851 k.c.

Ograniczenia zbywalności akcji przewidziane w statucie spółki akcyjnej nie mogą dotyczyć akcji na okaziciela, gdyż zgodnie z art. 57 § 1 k.c. każda czynność prawna ograniczająca zbywalność zbywalnego prawa jest nieważna, chyba że takie ograniczenie wynika bezpośrednio z ustawy.

Odpowiedzialność pracodawcy na zasadzie winy wymaga wykazania zaniedbań w zapewnieniu bezpiecznych warunków pracy.

Okresy urlopu bezpłatnego nie są wliczane do okresów pracy w warunkach szczególnych, chyba że istnieją szczególne podstawy prawne umożliwiające takie zaliczenie, co podlega szczegółowej analizie sądu stosującego przepisy prawa w danym kontekście.

Poniesione przez wierzyciela zryczałtowane koszty postępowania upadłościowego wynikłe ze zgłoszenia wierzytelności po upływie terminu wyznaczonego do zgłaszania wierzytelności nie wchodzą w skład masy upadłości, a ich wydatkowanie przez syndyka nie podlega kontroli sędziego-komisarza w ramach rozpoznania sprawozdania rachunkowego.

Artykuł 115 k.c. nie ma zastosowania do upływu terminu przedawnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skuteczna skarga kasacyjna musi zawierać konkretne i merytoryczne uzasadnienie zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz wskazywać na wpływ takiego naruszenia na wynik sprawy, zgodnie z art. 7 k.p.a., art. 174 pkt 2 p.p.s.a. i art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie musi konkretnie wskazać przepisy prawa, które zostały naruszone przez sąd oraz uzasadnić wpływ tego naruszenia na wynik sprawy, ponieważ brak merytorycznego uzasadnienia zarzutu skargi kasacyjnej dyskwalifikuje wniesioną skargę.