Błędne ustalenie daty wymagalności przez sąd polubowny nie stanowi naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego i nie uzasadnia uchylenia wyroku sądu polubownego przez sąd państwowy na podstawie klauzuli porządku publicznego.

Zasada niekumulacji świadczeń, wynikająca z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, zobowiązuje osobę uprawnioną do emerytury wojskowej i powszechnej do wyboru jednego z tych świadczeń, nawet jeśli emerytura wojskowa została obliczona wyłącznie na podstawie służby wojskowej, bez doliczenia cywilnych okresów składkowych.

Jeśli nie istnieje realne zagrożenie ponowienia czynu nieuczciwej konkurencji, sąd może oddalić roszczenie zakazowe, nawet jeśli doszło do naruszenia, ale może nakazać działania naprawcze w postaci publikacji oświadczeń dla usunięcia skutków naruszenia.

Uznanie roszczeń w określonej wysokości, połączone z nieodwołalnym zrzeczeniem się dalszych roszczeń w przyszłości, jest zgodne z przepisami kodeksu cywilnego i praktyką zawierania ugód w sprawach o odszkodowanie z tytułu czynów niedozwolonych, nawet w sytuacji późniejszej zmiany orzecznictwa lub stanu prawnego.

Zaniechanie przez pracodawcę obowiązków związanych z zapewnieniem bezpiecznych warunków pracy, które przyczyniły się do wypadku przy pracy, obliguje pracodawcę do odpowiedzialności. Jednak roszczenia pracownika o zadośćuczynienie mogą być uznane tylko w takim zakresie, jaki jest adekwatny do rozmiarów doznanej krzywdy i niewykluczający przyczynienia się pracownika do zwiększenia szkody.

Złożenie deklaracji rozliczeniowej uprawniającej do ulgi 'mały ZUS plus' po wymaganym terminie uniemożliwia skorzystanie z tej ulgi; ścisłe przestrzeganie terminów wymaganych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych jest warunkiem sine qua non nabycia prawa do takiej ulgi.

Protokół zdawczo-odbiorczy jako konstytutywny element nacjonalizacji przedsiębiorstwa wpływa na ocenę dobrej wiary posiadacza samoistnego, a brak jego zatwierdzenia w dacie poczynienia nakładów posiadacza wyklucza uznanie tej dobrej wiary.

W sytuacjach gdy zadeklarowana podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne jest ewidentnie zawyżona i oderwana od rzeczywistych możliwości dochodowych, sądy mają prawo do jej weryfikacji i korekty celem zapewnienia, że świadczenia odpowiadają rzeczywistym dochodom, co zapobiega nieuzasadnionemu korzystaniu z systemu ubezpieczeń społecznych.

W sytuacji objęcia przez pracownika funkcji prezesa jednoosobowego zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zatrudnienie na podstawie stosunku pracy nie wygasa automatycznie; konieczne jest ustalenie, czy nadal występuje podporządkowanie pracownicze oraz czy pracownik faktycznie świadczy pracę lub jest gotowy ją świadczyć, a także czy przeszkody po stronie pracodawcy uniemożliwiają świadczenie

Przepisy dotyczące wygaśnięcia stosunków pracy w przypadku restrukturyzacji jednostek administracyjnych, które są uzależnione od zgłoszenia nowych warunków zatrudnienia przez pracodawcę, należy traktować jako faktyczne rozwiązanie stosunku pracy, a nie jako jego wygaśnięcie, co podlega sądowej kontroli legalności i zasadności.

Wskaźnik częstości zatrudnionych w warunkach zagrożenia, stosowany przy obliczaniu stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe, odnosi się do pracowników narażonych na działanie czynników szkodliwych przekraczających dopuszczalne normy, niezależnie od zastosowania przez pracodawcę środków ochrony indywidualnej.

Zasada związania sądu granicami żądania obejmuje zarówno treść żądania, jak i fakty stanowiące jego uzasadnienie, co wymaga dokładnego wyjaśnienia podstawy prawnej przy orzekaniu o odpowiedzialności odszkodowawczej za utracone korzyści.

Zawarcie umowy o pracę lub jej aneksu w celu uzyskania nieuzasadnionych korzyści z systemu ubezpieczeń społecznych, z naruszeniem zasad współżycia społecznego, skutkuje nieważnością takiej umowy, a nienależnie pobrane na jej podstawie świadczenia podlegają zwrotowi.

W przypadku przestoju budowy niezawinionego przez wykonawcę, koszty związane z utrzymaniem placu budowy mogą być dochodzone na podstawie art. 471 k.c., a nie art. 632 § 2 k.c. Solidarność wierzycieli wymaga wyraźnej podstawy ustawowej lub umownej.

Pracownicy wykonujący pracę w kilku państwach członkowskich UE mogą podlegać ustawodawstwu państwa członkowskiego swojego zamieszkania, jeżeli praca tam wykonywana nie ma charakteru marginalnego, a ich pracodawca prowadzi znaczną część działalności w tym państwie.

Do uznania pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach nie wystarcza zaliczenie stanowiska przez pracodawcę do kategorii pracy w takich warunkach; kluczowe są rzeczywiście wykonywane przez pracownika obowiązki i ich wpływ na organizm pracownika.

Prawomocność wyroku skazującego nie wyklucza możliwości wytoczenia przez osobę trzecią powództwa o obalenie domniemania przewidzianego w art. 45 § 3 k.k., a uprawomocnienie się wyroku karnych nie determinują nieodwracalnie realizacji przepadku mienia będącego we władaniu osoby trzeciej.

Decyzja o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy SENT ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ może, ale nie musi odstąpić od nałożenia kary w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem publicznym lub interesem podmiotu. Sankcja musi realizować cel ustawy oraz być proporcjonalna do naruszenia.

Na przedsiębiorcy transportowym ciąży obowiązek przedstawienia wszelkich informacji i dowodów niezbędnych do wykazania przesłanek odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (SENT).

Organy administracyjne oraz sądy zobowiązane są do dokładnego i pełnego ustalenia stanu faktycznego na podstawie dostępnych dowodów i dokumentów, a także do przeprowadzenia niezbędnego postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Stworzenie sztucznych warunków przez powiązane podmioty w celu uzyskania korzyści płynących z systemu wsparcia rolnego jest niedopuszczalne i prowadzi do odmowy przyznania wnioskowanych płatności (art. 60 Rozporządzenia nr 1306/2013).

Sztuczne tworzenie warunków wymaganych do uzyskania korzyści z sektorowego prawodawstwa rolnego, w sprzeczności z jego celami, prowadzi do odmowy przyznania płatności na podstawie art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawo do zwrotu części opłaty za kartę pojazdu, pobranej na podstawie niekonstytucyjnego przepisu rozporządzenia, nawet mimo wcześniejszej legalności (sygn. akt U 6/04).

Sztuczne tworzenie warunków do uzyskania korzyści wynikających z sektorowego prawodawstwa rolnego, w sprzeczności z jego celami, prowadzi do odmowy przyznania takich korzyści zgodnie z art. 60 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1306/2013.