Statek zaopatrzeniowy, który nie jest eksploatowany w transporcie międzynarodowym, nie spełnia kryteriów umożliwiających zastosowanie ulgi podatkowej na podstawie umowy międzynarodowej o unikaniu podwójnego opodatkowania, nawet jeśli wykonuje czynności wspierające międzynarodowy transport morski.

Zakup systemów informatycznych przez podatnika, które są wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, kwalifikuje wydatki poniesione na ten cel jako koszty uzyskania przychodu nawet w przypadku, gdy organy podatkowe kwestionują racjonalność poniesionych nakładów.

Brak zgody Komisji Nadzoru Finansowego na obniżenie funduszy własnych banku spółdzielczego uniemożliwia wypłatę członkowi wartości wypowiedzianych udziałów nadobowiązkowych, nawet jeśli roszczenie o ich zwrot stało się wymagalne.

Organy administracji publicznej zobowiązane są do dokonania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, jeżeli przepis rozporządzenia na podstawie którego opłata została pobrana, zostanie uznany za niezgodny z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny, nawet jeśli wyrok ten nastąpił już po dokonaniu poboru tej opłaty.

Sukcesor prawny spółki ma prawo do dochodzenia zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził niekonstytucyjność przepisu określającego wysokość tej opłaty.

Zwrot opłaty pobranej na podstawie przepisu uznanego za niekonstytucyjny przez Trybunał Konstytucyjny stanowi obowiązek organu administracji, mimo że przepis obowiązywał w chwili jego stosowania, a skarżący może dochodzić zwrotu tej opłaty na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Niewypłacalność pracodawcy zachodzi w przypadku, gdy został zgłoszony wniosek o wszczęcie postępowania zbiorowego w oparciu o niewypłacalność pracodawcy, który następnie w fazie rozpoznawczej został uwzględniony bądź oddalony z powodu braku środków na koszty postępowania. Wydanie odpowiedniego orzeczenia na skutek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości jest zatem warunkiem uznania pracodawcy za niewypłacalnego

W przypadku przeniesienia przez dłużnika własności nieruchomości na rzecz osoby trzeciej z jednoczesnym obciążeniem tej nieruchomości służebnością osobistą na rzecz dłużnika, z punktu widzenia instytucji skargi pauliańskiej należy traktować te czynności jako jedną czynność prawną. Natomiast, gdy w ramach tej samej umowy ustanowiono również służebności osobiste na rzecz osób innych niż dłużnik, osoby

Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej nie przerywa biegu przedawnienia, jeśli jego celem nie jest rzeczywiste dochodzenie roszczenia, lecz jedynie wydłużenie okresu jego zaskarżalności. Każde kolejne zawezwanie do próby ugodowej wymaga oceny pod kątem realnych przesłanek prowadzących do zawarcia ugody, a jego skutek nie wynika automatycznie z samego faktu złożenia wniosku.

Przejście części zakładu pracy na innego pracodawcę w trybie art. 231 k.p. wyklucza możliwość rozwiązania stosunku pracy pod pretekstem likwidacji pracodawcy, a nowy pracodawca odpowiada za wszelkie zobowiązania wynikające z niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy przez poprzednika.

Wykonywanie odpłatnych usług przewozowych osób za pośrednictwem aplikacji mobilnej bez odpowiednich zezwoleń podlega kwalifikacji jako wykonywanie krajowego transportu drogowego w ramach działalności gospodarczej, niezależnie od ciągłości czy zorganizowania tego rodzaju działalności, co rodzi odpowiedzialność na podstawie ustawy o transporcie drogowym i skutkuje obowiązkiem posiadania wymaganych licencji

Zgodnie z ustawą o drogach publicznych, każde naruszenie obowiązku wprowadzenia prawidłowych danych do systemu elektronicznego poboru opłat stanowi oddzielne przewinienie podlegające sankcji, niezależnie od liczby naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli. Znikomość wagi naruszenia oraz zaprzestanie naruszania prawa muszą być rozważane indywidualnie dla każdej sprawy z uwzględnieniem charakteru chronionych

Nie można uznać serii samodzielnych naruszeń przepisów jako jednego deliktu wieloczynowego, a tym samym nie można odstąpić od nałożenia kary pieniężnej ze względu na znikomą wagę naruszenia prawa i jednoczesne zaprzestanie przez stronę naruszania prawa, jeżeli każde naruszenie traktowane jest jako odrębne, jednoczynowe działanie deliktowe.

W sytuacji, gdy zachowanie naruszające przepisy o transporcie drogowym nie wyczerpuje tożsamych znamion opisowych typów deliktów w świetle załączników nr 3 i 4 do ustawy o transporcie drogowym, art. 92a ust. 10 tej ustawy nie wyłącza podwójnej karalności administracyjnej.

Przeprowadzenie przez organy administracyjne szczegółowego postępowania dowodowego w sprawach dotyczących niespójności danych w CEIDG stanowi podstawę do wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru, jeśli ten nie dostosuje wpisów do rzeczywistego stanu rzeczy pomimo wielokrotnych wezwań.

Naruszenie obowiązku wprowadzenia do urządzenia prawidłowych danych o kategorii pojazdu na każdym przejeździe stanowi odrębne naruszenie i podlega sankcji jako odrębny czyn, a wielokrotność takich naruszeń nie może być traktowana jako jedno ciągłe naruszenie wieloczynowe z perspektywy art. 13i ust. 4a ustawy o drogach publicznych oraz art. 189f § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

Zgodnie z artykułem 6f ust. 1 ustawy o Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości charakter normy procesowej nie określa zasad dostępu do informacji publicznej tzn. nie stanowi podstawy do ograniczenia prawa dostępu do informacji publicznej i nie wyłącza zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Prawo do stosowania uproszczonej procedury rozliczania podatku VAT od importu towarów wymaga od podatnika przedstawienia odpowiednich dokumentów lub złożenia oświadczeń, które nie mogą być starsze niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu, a ich aktualność jest warunkiem koniecznym do skorzystania z preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku.

W kontekście przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności istotne jest funkcjonalne powiązanie danej nieruchomości z gruntami zabudowanymi na cele mieszkaniowe, a nie wyłącznie fakt posiadania odrębnej księgi wieczystej dla każdego z gruntów.

W zakresie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe należy przyjąć funkcjonalne rozumienie pojęcia 'nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe', uwzględniając związek funkcjonalny pomiędzy gruntem niezabudowanym a budynkami mieszkalnymi, na których realizowana jest mieszkalna funkcja nieruchomości.

Jeśli dany czyn stanowi naruszenie określone w załącznikach nr 3 i nr 4 ustawy o transporcie drogowym, to zastosowanie przepisu art. 92a ust. 10 u.t.d., nakładającego karę pieniężną wyłącznie na podstawie art. 92a ust. 1, wymaga tożsamości znamion obu naruszeń wynikających z jednego działania lub zaniechania strony.

W przypadku naruszenia obowiązku prawidłowego wprowadzenia danych do systemu poboru opłat elektronicznych, które ma charakter jednorazowy i skutkowy, nie można mówić o zaprzestaniu naruszenia prawa ani o jego znikomości, co wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewozy regularne w transporcie krajowym jest uzasadniona, jeżeli przedsiębiorca przez okres przekraczający trzy miesiące nie wykonywał przewozów z powodu okoliczności, które są zależne od niego, nawet jeżeli są one podyktowane względami ekonomicznymi.

Brak wykonywania przez przedsiębiorcę przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym przez okres co najmniej 3 miesięcy na skutek okoliczności zależnych od niego, takich jak oczekiwanie na wydanie zezwolenia międzynarodowego czy kalkulacja finansowa przedsiębiorcy, uprawnia organ do cofnięcia udzielonego zezwolenia na przewóz krajowy.