Sąd administracyjny może odmówić zastosowania przepisu podustawowego uznanego za niezgodny z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny, i zobowiązać organ administracyjny do restytucji stanu zgodnego z prawem poprzez zwrot nienależnie pobranych opłat, nawet jeśli przepis ten formalnie obowiązywał w chwili pobrania opłaty.
Sąd orzekł, że pobranie opłaty za kartę pojazdu na podstawie przepisu uznanego za niekonstytucyjny nie uzasadnia jej prawidłowości i otwiera drogę do żądania zwrotu części opłaty; skutecznie można dochodzić zwrotu nadpłaconej kwoty.
Oznaczenie nie może pełnić funkcji znaku towarowego, jeśli posiada charakter opisowy i informacyjny, a jego semantyka nie pozwala na indywidualizację usług na rynku, nawet jeśli składa się wyłącznie z elementu słownego.
Wykonywanie przewozu okazjonalnego pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych oraz bez wymaganej licencji stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i wiąże się z nałożeniem kary pieniężnej.
Organ administracji ma obowiązek zwrotu nienależnie pobranych opłat na rzecz strony skarżącej, gdy są one pobrane na podstawie przepisu, który został uznany za niekonstytucyjny, niezależnie od zastosowania klauzuli odraczającej wejście w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego.
Przewoźnik jest zobowiązany do ciągłego zapewnienia przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego zgłoszeniem SENT przez cały czas trwania przewozu, a odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT może mieć miejsce tylko w szczególnych, wyjątkowych przypadkach.
Proper interpretation of the term 'public interest' from art. 22 ust. 3 of the SENT Act requires examining elements such as the proportionality of the penalty, the relationship between the penalties imposed for transports carried out at the same time by the same transport to the carrier's income from these transports, and establishing whether the observed irregularities pose a real risk of tax revenue
Wykładnia pojęcia 'interes publiczny' z art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów powinna uwzględniać zasadę proporcjonalności, dochody przewoźnika, jednorazowość uchybień oraz realne zagrożenie dla dochodów budżetu państwa. Automatyzm w nakładaniu kar za formalne uchybienia bez analizy tych elementów jest sprzeczny z interesem publicznym.
Zmiana w składzie wspólników spółki komandytowej w trakcie toczącego się postępowania administracyjnego, wpływająca na firmę tej spółki, nie wpływa na jej podmiotowość prawną i nie prowadzi do niewykonalności decyzji wydanej w stosunku do tej spółki.
Wspólnik dwuosobowej spółki z o.o., który pełni funkcję członka zarządu i wykonuje pracę w ramach stosunku pracy, podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, gdy występuje podporządkowanie pracownicze zgodne z art. 22 k.p., a fakt bycia członkiem zarządu nie wyklucza możliwości bycia pracownikiem tejże spółki.
Podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej wymaga spełnienia kryteriów faktycznego wykonywania tej działalności w sposób ciągły, zorganizowany i nastawiony na zysk, a brak tych cech prowadzi do uznania, że osoba nie podlega takim ubezpieczeniom.
Zawarcie w akcie notarialnym oświadczenia o nabyciu nieruchomości do majątku wspólnego nie rodzi skutków, jeśli małżonkowie pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej, jednakże późniejsze konstytutywne decyzje administracyjne mogą obejmować takie nieruchomości wspólnym prawem własności, niezależnie od wcześniejszych nieścisłości w księdze wieczystej.
Zastosowanie mechanizmu przewidzianego w art. 15c ust. 3 ustawy zaopatrzeniowej, który obniża świadczenia funkcjonariuszy służących na rzecz państwa totalitarnego do poziomu przeciętnej emerytury u osób, które po 1990 r. wypracowały dodatkowe uprawnienia, narusza zasadę równości przed prawem i prawo do zabezpieczenia społecznego, jak określono w Konstytucji RP.
Sytuacja bezpośredniego, formalnego beneficjenta pomocy de minimis, który jest częścią większego organizmu gospodarczego, powinna być oceniana w perspektywie całego przedsiębiorstwa, a nie w sposób wybiórczy i ograniczony tylko do jednego elementu tego organizmu gospodarczego.
W przypadku zbiegu prawa do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i emerytury wojskowej, wypłaca się jedno z tych świadczeń - to, które jest wyższe lub wybrane przez zainteresowanego, chyba że emerytura wojskowa została obliczona na zasadach określonych w art. 15a lub art. 18e ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych.
Godziny nauczania indywidualnego, z uwagi na ich tymczasowy charakter, nie mogą być podstawą do przywrócenia nauczyciela przeniesionego w stan nieczynny do pracy w pełnym wymiarze zajęć w rozumieniu art. 20 ust. 7 Karty Nauczyciela.
Organ rentowy ma prawo do weryfikacji podstawy wymiaru składek zadeklarowanej przy rozpoczęciu działalności gospodarczej, gdy wykazana wysokość składek jest nieadekwatna do osiąganych przychodów, jednakże powinien działać zgodnie z zasadą zaufania obywateli do władzy publicznej, co wyklucza możliwość późniejszej zmiany rozstrzygnięcia po wypłacie świadczeń przez dłuższy czas bez zakwestionowania tytułu
Równe traktowanie w zatrudnieniu wymaga, aby pracownicy wykonujący prace jednakowej wartości otrzymywali wynagrodzenie odpowiadające rodzajowi wykonywanej pracy, kwalifikacjom oraz obowiązkom. Naruszenie tej zasady może skutkować obowiązkiem naprawienia szkody w formie odszkodowania, również gdy pracownicy nie są dyskryminowani, lecz po prostu traktowani nierówno w zakresie wynagrodzeń.
Sąd administracyjny jest uprawniony do odmowy zastosowania przepisu podustawowego uznanego za niezgodny z Konstytucją, nawet jeżeli jego derogacja została odroczona przez Trybunał Konstytucyjny.
W przypadku połączenia spółek przed wejściem w życie nowelizacji ustawy - Prawo farmaceutyczne, sukcesja zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych następuje z mocy prawa na podstawie art. 494 § 2 kodeksu spółek handlowych, a zmiana przepisów prawa farmaceutycznego wyłączająca sukcesję nie ma zastosowania do zdarzeń prawnych, które miały miejsce przed jej wejściem w życie.
Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu spółki z o.o., posiadająca jednocześnie niemal wszystkie udziały tej spółki, nie może być uznana za pracownika w rozumieniu art. 22 § 1 k.p. z uwagi na brak podporządkowania pracowniczego, a w konsekwencji nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako pracownik.
Brak wniosku strony o przeprowadzenie rozprawy oraz niepodjęcie przez nią inicjatywy dowodowej nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c., jeżeli strona miała realną możliwość obrony swoich praw.
Jednostronna zmiana warunków pracy przez pracodawcę na niekorzyść pracowników, skutkująca wypowiedzeniem zmieniającym, może być kwalifikowana jako zwolnienie grupowe, jeżeli spełnia przesłanki przewidziane w przepisach o zwolnieniach grupowych, wymagając od pracodawcy przeprowadzenia konsultacji z organizacjami związkowymi.
Wykorzystywanie przez radnego mienia komunalnego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na jej formę i zakres, nawet jeżeli odbywa się na zasadach ogólnodostępnych i powszechnych, stanowi naruszenie bezwzględnego zakazu i wiąże się z wygaśnięciem mandatu radnego na mocy art. 24f ustawy o samorządzie gminnym.