Działalność polegająca na przewozie drogowym bez uzyskania wymaganych uprawnień stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; zarzuty proceduralne i materialne winny być poparte konkretnymi argumentami oraz dowodami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, potwierdzając prawidłowość postępowania organu oraz zasadność uznania spółki za urządzającego gry hazardowe bez koncesji, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej jest zobowiązany do ponownego rozpoznania wniosku o zmianę umowy telekomunikacyjnej po jej uchyleniu przez sąd, uwzględniając konieczność wydania decyzji z mocą wsteczną, zapewniającej rozstrzygnięcie sporu międzyoperatorskiego.

W przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa w postępowaniu upadłościowym, gdy wierzytelności z tytułu zwrotu kaucji gwarancyjnych zostały wyłączone z przedmiotu sprzedaży, nabywca przedsiębiorstwa, który wstępuje w prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych przez syndyka, jest bezpodstawnie wzbogacony dopiero z chwilą faktycznego otrzymania od kontrahentów zwrotu środków z tytułu kaucji należnych syndykowi

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej jest zobowiązany do rozstrzygania sporów między przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, nawet z mocą wsteczną, aby zapewnić pełną realizację praw telekomunikacyjnych stron.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nie zasługiwała na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, potwierdzając prawidłowość proceduralną i prawną działań organów niższej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podtrzymał decyzję o odmowie powołania K.B. na stanowisko komornika sądowego, wskazując na brak zasadności zarzutów skargi kasacyjnej względem oceny kandydatów przez Ministra Sprawiedliwości.

Umowa kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF, zawierająca klauzule abuzywne dotyczące jednostronnego ustalania kursu waluty przez bank, jest nieważna. Niemożliwe jest zastąpienie niedozwolonych postanowień innymi regulacjami, co uniemożliwia dalsze wykonywanie umowy.

Unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego z powodu braku indywidualnego charakteru jest uzasadnione, jeśli zorientowany użytkownik nie odróżnia go znacząco od uprzednio zarejestrowanego wzoru, uwzględniając cały zasób dostępnych informacji oraz swobodę twórczą.

Automaty używane przez S. Sp. z o.o. stanowiły urządzenia do gier hazardowych, czego konsekwencją była zasadność nałożenia kary pieniężnej za brak wymaganej koncesji, co zostało podtrzymane w ramach skargi kasacyjnej przez NSA.

Negatywna ocena z egzaminu adwokackiego dotyczącego zasad etyki jest uzasadniona, gdy praca egzaminacyjna nie spełnia wymogów formalnych oraz merytorycznych w zakresie oceny naruszeń takich zasad, nawet jeśli zawiera elementy pozytywne.

Pytania testowe w egzaminie wstępnym na aplikację adwokacką muszą być jednoznaczne w świetle art. 75i ust. 1 p.a.; niedopuszczalne jest, by więcej niż jedna odpowiedź mogła być uznana za prawidłową. Przekroczenie tej zasady ma wpływ na wynik egzaminu i decyzja organu ustalająca wynik egzaminu na jej podstawie winna być uchylona.

Wniosek o cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego był przedwczesny z powodu niewyczerpującej oceny materiału dowodowego; decyzja organu została słusznie uchylona przez sąd administracyjny.

Postanowienia umowne określające zasady indeksacji kredytu do CHF, uznane za abuzywne, nie wiążą konsumenta, a ich eliminacja z umowy kredytowej uniemożliwia jej dalsze wykonywanie, co prowadzi do jej nieważności.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia, które uniemożliwiało rozpatrzenie zarzutów kasacyjnych, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, z obowiązkiem spełnienia wymogów uzasadnienia wyroku.

Podmiot urządzający gry na automatach o charakterze hazardowym bez wymaganego zezwolenia odpowiada zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych. Element losowości występujący w grze na automatach przesądza o jej kwalifikacji jako gry hazardowej.

Sąd potwierdził decyzję o odmowie płatności w systemach wsparcia bezpośredniego, stwierdzając stworzenie sztucznych warunków w sprzeczności z przepisami unijnymi i krajowymi, co uzasadniało brak podstaw do przyznania płatności.

W przypadku okoliczności wznowieniowych stanowiących podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, organ nie może przyjąć tych przesłanek, jeżeli były znane w dniu wydania decyzji pierwotnej. W takiej sytuacji decyzje te nie mogą być unieważnione, lecz tylko uchylone.

Dla wszczęcia procedury weryfikacji celnej wymagane są uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności dowodów pochodzenia, które muszą być wskazane przez organy celne. Brak takich wątpliwości uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnej.

Rozpoznanie apelacji przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego na podstawie art. 3671 § 1-3 k.p.c. (obowiązującego od 28 września 2023 r.) nie stanowi naruszenia prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) ani nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Uchwała SN z 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22) dotycząca składu jednoosobowego z ustawy covidowej nie ma zastosowania do systemowej

W przypadku weryfikacji pochodzenia towarów importowanych zgodnie z paneurośródziemnomorską Konwencją, polskie organy celne mogą odmówić preferencji tylko po wykazaniu 'uzasadnionych wątpliwości', a owoce weryfikacji kraje eksportu są wiążące i nie podlegają krajowemu postępowaniu.

Brak wykazania uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectwa przewozowego EUR.1 przez organy celne kraju importu uniemożliwia zastosowanie odmowy przyznania preferencji celnej wynikającej z Konwencji paneurośródziemnomorskiej.

Brak wskazania przez organ celny kraju przywozu uzasadnionych wątpliwości, dotyczących świadectwa EUR.1, uniemożliwia pozbawienie importera prawa do preferencyjnej stawki celnej zgodnie z art. 32 ust. 6 Dodatku I Konwencji.

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach