Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.

Refundacja wywozowa mięsa nie przysługuje, gdy nie można niebudząco wątpliwości ustalić pochodzenia mięsa wg rozporządzenia KE nr 612/2009 i rozporządzenia Rady nr 2913/92, skutkiem czego ustalenie kwot nienależnie pobranych było zasadne.

Skarga kasacyjna w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów i wysokości długu celnego została nieskutecznie oparta na argumentacji prawnej, która nie wykazała naruszenia przepisów przez WSA; NSA potwierdził, że decyzje organów celnych były zgodne z prawem unijnym i krajowym.

Przewoźnikiem w rozumieniu ustawy SENT jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz, a nie formalny organizator, co oznacza, że odpowiedzialność administracyjna zgodnie z ustawą dotyczy podmiotu faktycznego wykonawcy przewozu.

Refundacja wywozowa na mięso wołowe nie może zostać uznana za należną, jeśli przynależność wspólnotowa mięsa nie jest jednoznaczna ani udokumentowana zgodnie z przepisami."

Skarga kasacyjna, która nie skutkuje obaleniem stanu faktycznego nie może prowadzić do uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego; ponadto, dokumenty niezgodnie z przepisami prawa nie mogą być uznane za urzędowe.

Decyzje administracyjne utrzymujące w mocy ustalenia o nienależnych refundacjach wywozowych są prawidłowe, gdy nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia towaru ze Wspólnoty, co wyłącza przyznanie refundacji, nawet przy zarzutach proceduralnych. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

NSA orzekł, że art. 165b Ordynacji podatkowej nie stosuje się w postępowaniach dotyczących kar pieniężnych zgodnie z ustawą SENT; postępowanie administracyjne musi opierać się na regulacjach własnych systemu monitorowania przewozu towarów.

Skarżącego właściwie skierowano na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z uwagi na przekroczenie punktów karnych, mimo błędnego wskazania podstawy prawnej w decyzji, co pozostało bez wpływu na jej zasadność i ważność.

Refundacje wywozowe przyznawane są wyłącznie na produkty jednoznacznie uznawalne jako pochodzące ze Wspólnoty, a ich weryfikacji dokonuje się zgodnie z wymogami wspólnotowymi, co prowadzi do uznania za nienależne refundacji wypłaconych bez wykazania spełnienia tych kryteriów.

Zasady klasyfikacji taryfowej towarów przywożonych na obszar celny Unii Europejskiej zostały przez organy celne i sądy administracyjne prawidłowo zastosowane. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość wykładni prawa dokonaną przez organy administracji skarbowej oraz sąd I instancji, utrzymując decyzję w mocy.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona, a nałożenie kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania przewozu towarów (SENT) uznane za zgodne z prawem. Uzna się prawidłowość metodologii ustalania klasyfikacji taryfowej oraz brak przesłanek do zmiany decyzji organu skarbowego i sądu I instancji.

Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, oparta na liczbie zgromadzonych punktów karnych, ma charakter związany i jest zgodna z prawem, jeśli organ kieruje się wpisem w ewidencji kierowców. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak wykazania wpływu proceduralnych uchybień na wynik sprawy.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.

Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił materiał dowodowy, niepotrzebnie żądając dowodów dotyczących wodoodporności, co nie miało istotnego wpływu na klasyfikację taryfową. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia.

W postępowaniu dotyczącym egzaminu notarialnego, negatywny wynik egzaminu jest prawidłowy, jeśli praca egzaminacyjna wykazuje braki merytoryczne uniemożliwiające samodzielne wykonywanie zawodu notariusza, a postępowanie odwoławcze przed Komisją Egzaminacyjną II stopnia uwzględnia zasady prawa. Skarga kasacyjna bezpodstawna, jeśli nie wykazano naruszenia proceduralnego ani materialnego prawa.

Brak zagadnienia wstępnego zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej nie uzasadnia zawieszenia postępowania. Prawidłowość zgłoszenia produktu nie stanowi przesłanki wstrzymującej ustalenie stawki VAT. Skarga kasacyjna oddalona.

Organ odwoławczy prawidłowo ocenił pracę egzaminacyjną zgodnie z kryteriami przewidzianymi ustawą, pomimo zróżnicowanych ocen egzaminatorów, a nierówne traktowanie zdających nie zostało procesowo wykazane.

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia, gdyż organ administracji nie dopełnił obowiązków związanych z prawidłowym doręczeniem decyzji administracyjnej, co skutkuje nieskutecznością fikcji doręczenia i uniemożliwia uznanie uchybienia terminu na wniesienie odwołania za zawinione przez stronę.

Decyzję o wygaszeniu stosunku służbowego skarżącego w Służbie Celno-Skarbowej uznano za uzasadnioną i zgodną z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, ponieważ oparto ją na kryteriach kwalifikacji, przebiegu służby oraz miejsca zamieszkania.

Dla wpisu na listę radców prawnych istotne jest wykonywanie czynności prawniczych o intensywności i zaangażowaniu odpowiadających pełnemu etatowi, niezależnie od podstawy prawnej współpracy.

Art. 59 ust. 7 rozporządzenia nr 1306/2013 należy interpretować wąsko jako dotyczący wyłącznie wniosku o płatność objętą kontrolą, a nie wszystkich złożonych wniosków płatniczych na dany rok; odmowa kontroli nie stanowi podstawy do rozszerzającej wykładni tego przepisu.