Nałożenie kary pieniężnej za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z ustawy SENT było uzasadnione, ponieważ przewoźnik nie wykazał przesłanek uzasadniających odstąpienie od tej kary w postaci ważnego interesu lub interesu publicznego. Uchybienie niweczyło cele ustawy w sposób nieodwracalny.

Nałożenie kary pieniężnej na przedsiębiorcę za nieprawidłowe zgłoszenie danych w systemie SENT, które nie stanowiło incydentalnego uchybienia, nie narusza interesu publicznego i jest uzasadnione, gdy naruszenia mają charakter powtarzalny i wynikają z systemowego podejścia do obowiązków.

Automatyczne doładowanie konta w systemie e-Toll oraz jego ewentualne awarie nie zwalniają użytkownika drogi z obowiązku wniesienia opłaty z konta przedpłaconego przed przejazdem. Brak środków na takim koncie prowadzi do nałożenia kary pieniężnej.

Nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd płatnym odcinkiem drogi, spowodowane brakiem środków na koncie typu przedpłaconego w systemie e-TOLL, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet przy występujących problemach z automatycznym doładowaniem konta z karty płatniczej.

NSA stwierdził, że prawidłowe było nałożenie kary pieniężnej na A.K. za brak przekazywania geolokalizacji pojazdu środka transportu, gdyż nie wystąpiły przesłanki uzasadniające jej odstąpienie. Kara spełnia funkcję prewencyjną, a organy słusznie oparły decyzję na ustawie o systemie monitorowania przewozów.

Na podstawie obowiązku wynikającego z ustawy SENT przewoźnik jest zobowiązany zapewnić nieprzerwane przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych, a w razie niespełnienia tego obowiązku, brak jest podstaw do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwagi na interes publiczny.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Urząd Patentowy RP nie dokonał właściwej oceny renomy znaku "Pitbull", co skutkowało niewłaściwą odmową uznania sprzeciwu. W sprawach dotyczących renomy należy uwzględniać wszystkie przedstawione dowody w sposób kompleksowy, opierając się wyłącznie na kryteriach ilościowych.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do zarzutu naruszenia przepisów postępowania i materialnoprawnych; prawidłowość aktualizacji ewidencji gruntów. Wpisy w ewidencji pełnią funkcję deklaratywną, co uzasadnia ich wtórność wobec aktów prawnych.

Kumulacja sankcji karnej zakazu prowadzenia określonych pojazdów oraz administracyjnego zakazu wydania wtórnika prawa jazdy osobie pozbawionej uprawnień nie narusza zasad prawa, gdyż odpowiada różnym przedmiotom regulacji i nie wykracza poza zakres środków prawnych przewidzianych ustawą o kierujących pojazdami.

Związanie organu administracyjnego ostatecznym orzeczeniem lekarskim wyklucza możliwość jego kwestionowania w postępowaniu administracyjnym, co nakłada na organ obowiązek działania zgodnie z dyspozycją orzeczenia w sprawach dotyczących uprawnień do kierowania pojazdami.

W przypadku zmiany stanu faktycznego w dokumentach prawa jazdy, organ administracyjny nie może zmieniać bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami bez podstawy prawnej, nawet gdy nowe orzeczenie lekarskie sugeruje termin badań kolejnych.

Emitent akcji, których obrót jest zawieszony na żądanie KNF, nie posiada interesu prawnego i statusu strony w postępowaniu administracyjnym zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, może zostać ukarany na podstawie ustawy o grach hazardowych, niezależnie od tego, czy jest urządzającym gry. Organ ma prawo do własnych ustaleń co do charakteru automatów.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym, strona musi być zawiadomiona o posiedzeniu niejawnym, by miała szansę na przedstawienie stanowiska. Zaniechanie tego stanowi naruszenie prawa do obrony, skutkujące nieważnością postępowania.

Brak orzeczeń lekarskich i psychologicznych potwierdzających brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami po prawomocnym skazaniu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości uprawnia organ do zatrzymania prawa jazdy z rygorem natychmiastowej wykonalności dla ochrony bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Prowizje bankowe związane z inkasem dokumentowym, jako nieodzowny warunek sprzedaży towarów importowanych, należy uwzględnić w wartości celnej importowanych towarów, co znajduje umocowanie w art. 129 ust. 1 lit. d RW oraz art. 70-71 UKC.

Dla zastosowania art. 92a ust. 10 u.t.d. wymagane jest stwierdzenie tożsamości znamion deliktów opisanych w załącznikach nr 3 i 4 ustawy. Rozdzielne karanie za naruszenia przy kontrolach drogowych nie może opierać się wyłącznie na jednostkowości czynów, ale na ich zgodności z prawnymi znamionami.

Skarżący kasacyjnie nie wykazał wadliwości ustaleń faktycznych ani naruszenia przepisów prawa materialnego przez Sąd I instancji, skutkiem czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dowody z eksperymentu procesowego i opinia biegłego sądowego potwierdzają charakter losowy gier na niezarejestrowanych automatach, a posiadacz zależny lokalu ponosi odpowiedzialność zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych. Skarga kasacyjna M.F. została oddalona.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona, ponieważ organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy art. 138 § 2 k.p.a., stwierdzając istotne uchybienia wymagające przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną Dyrektora ARiMR, potwierdził, że brak pełnej dokumentacji i nieprzedstawienie kompletnych akt administracyjnych w sprawach dotyczących płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych narusza przepisy proceduralne, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

Na urządzającego gry na automatach poza kasynem, niespełniającego wymogów ustawy o grach hazardowych, można nałożyć karę, pod warunkiem że zebrany materiał dowodowy, w tym protokoły i zeznania świadków, potwierdzają fakt urządzania gier w takim zakresie.

Przepis art. 64 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 1306/2013, pomimo braku szczegółowych aktów wykonawczych, podlega bezpośredniemu stosowaniu przez organy administracji krajowej. Odmowa jego zastosowania prowadziłaby do naruszenia zasady skuteczności prawa Unii oraz zasady proporcjonalności wyrażonej w art. 5 ust. 4 TUE.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Ustawa SENT reguluje tę materię autonomicznie, przewidując pięcioletni okres przedawnienia dla nałożenia kary.