Odmowa przyznania płatności i nałożenie kary administracyjnej za nieprawidłowości zgłoszonej powierzchni upraw roślin pastewnych zostały dokonane prawidłowo przez organy administracyjne; skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowy wyrok Sądu I instancji uchylający postanowienia, które wadliwie odmówiły wszczęcia postępowania. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest bezzasadna z uwagi na naruszenia proceduralne popełnione w toku postępowania administracyjnego.

Wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tej samej sprawie przez tę samą osobę działa z naruszeniem zasad bezstronności administracyjnej (art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.). Organ ma obowiązek przekazać pismo noszące znamiona skargi do sądu administracyjnego, co gwarantuje stronom prawo do sądowej kontroli (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Dla przyznania płatności bezpośrednich decydujące jest faktyczne użytkowanie oraz władztwo nad spornymi gruntami, zgodnie z zasadami polityki rolnej UE, co obejmuje posiadanie uprawnienia decyzyjnego oraz ponoszenie ryzyka rolniczego. Umowa usługowa nie daje tytułu prawnego.

Umowa zawarta między spółką jawną w likwidacji a wspólnikiem, której przedmiotem jest przelew wierzytelności wchodzących w skład majątku spółki, nie jest bezwzględnie nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 82 § 2 k.s.h. tylko z tego powodu, że odstępuje od reguł postępowania likwidacyjnego. Wspólnicy spółki jawnej mogą, na podstawie art. 67 k.s.h., uzgodnić inny niż likwidacja sposób zakończenia

Organ administracyjny nie jest związany datą wskazaną przez wnioskodawcę w postępowaniu o wygaśnięcie znaku towarowego. Urząd musi rozstrzygać na podstawie rzeczywistej daty wygaśnięcia prawa.

Klasyfikacja rodzaju przewozu drogowego dokonywana przez organy administracji publicznej musi uwzględniać całość wymogów licencyjnych i technicznych pojazdu, przy czym posiadanie odpowiedniego zezwolenia licencyjnego na przewóz taksówką powinno skutkować prowadzeniem dalszego postępowania wyjaśniającego dotyczącego niespełnienia wymogów technicznych, bez przedwczesnej kwalifikacji przejazdu jako okazjonalnego

Uchybienie jednemu z terminów przewidzianych w art. 148 K.p.a. wyklucza możliwość wznowienia postępowania administracyjnego, nawet w przypadku wystąpienia nowych okoliczności dla sprawy, o ile przed ichyskazaniem nie wykazano należycie powziętej wiedzy przed upływem tego terminu.

NSA oddala skargę kasacyjną M.K., uznając, że przesłanki kasacyjne nie zostały spełnione, a ciężar dowodu spełnienia warunków przyznania płatności spoczywa na wnioskodawcy; organy rozpatrzyły materiały dowodowe zgodnie z przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowe pouczenie o terminie na wznowienie postępowania, zawieszonego z powodu stanu epidemii, rozpoczyna swój bieg zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą od dnia 24 maja 2020 roku, a niezłożenie wniosku do 24 maja 2023 roku skutkuje jego umorzeniem.

W przypadku sporu co do istnienia i treści dokumentów administracyjnych nie można uznać za spełnioną przesłankę zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 KPA, jeśli brak jest formalnego rozstrzygnięcia kwestii wstępnej przez właściwy organ.

NSA uchyla wyrok WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem analizy prawidłowości uzasadnienia i proceduralnych przesłanek legalności orzeczenia CKL stwierdzającego niezdolność do służby.

Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając że brak było usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zaskarżona decyzja administracyjna została podjęta zgodnie z przepisami prawa i wszechstronnie uzasadniona w sprawie naruszeń transportu drogowego.

Skarga kasacyjna dotycząca stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa została oddalona, bowiem podjęte rozstrzygnięcie było zgodne z prawem materialnym i proceduralnym, a brak było podstaw do uznania ingerencji administracyjnej za błędną.

W przypadku wznowienia postępowania na skutek nowych dowodów, organ administracyjny ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poinformowania strony o jej prawach, a zaniechania w tym zakresie uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.

Uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, będący załadowcą, ponosi odpowiedzialność za prawidłowe zabezpieczenie ładunku zgodnie z przepisami ADR. Niespełnienie tego obowiązku może skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Skarga kasacyjna na oddalenie zarzutów w postępowaniu pierwszej instancji, przy braku istotnych uchybień w ocenie zastosowania prawa, podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.

W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.

Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z powodu braków proceduralnych i niewłaściwej oceny dowodów. NSA podkreśla wiążącą moc wykładni prawnej orzeczeń sądów administracyjnych.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając za prawidłowe nałożenie przez GITD dwóch osobnych kar za różne naruszenia przepisów transportu drogowego, wskazując na brak proceduralnych nieprawidłowości oraz odrębność znamion prawnych deliktów.

Dla zakwalifikowania przewozu jako okazjonalnego konieczne jest spełnienie wymagań ustawy o transporcie drogowym, w tym posiadanie odpowiednich zezwoleń i licencji. Usługi realizowane przez aplikacje takie jak Uber podlegają tym regulacjom. Trybunał Stanu epidemii COVID-19 mógł legalnie zawiesić bieg terminów przedawnienia.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, wskutek braku oświadczenia producenta o zgodności zmian konstrukcyjnych, jest prawnie wadliwa. Stwierdzenie nieważności takiej decyzji jest zasadne i nie narusza przepisów prawa administracyjnego.

Decyzja o rejestracji pojazdu była wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na rejestracji bez wymaganej homologacji po zmianach konstrukcyjnych, co stanowi naruszenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.