Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach zagrożenia życia i zdrowia powinno być wydane jedynie w oparciu o bezsporną dokumentację organu. Brak takich dowodów w aktach sprawy uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia przez Szefa KAS.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy, będące aktem prawa miejscowego, które nie zostało opublikowane zgodnie z wymogami, jest sprzeczne z prawem i w efekcie nieważne.

Osoba fizyczna urządza grę hazardową poza kasynem gry bez posiadania koncesji, ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna D.T. na wyrok WSA dotyczący kary za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia jest niezasadna – wyrok WSA zgodny z prawem, prawidłowo oparty na ustaleniach faktycznych, bez podstaw do naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych.

Uchwała organu samorządu terytorialnego dotycząca opłat za usuwanie pojazdów, pozbawiona wystarczającego uzasadnienia oraz nieprzestrzegająca ustawowych kryteriów, podlega stwierdzeniu nieważności w całości.

Podmiot wynajmujący lokal użytkowy, w którym prowadzone są nielegalne gry na automatach, może być uznany za współurządzającego gry hazardowe, podlegając tym samym karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli urządzenia nie są jego własnością.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nakładanie kar na podstawie art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym wymaga tożsamości znamion deliktów między załącznikami nr 3 i nr 4, co w niniejszej sprawie nie zachodziło, dlatego decyzje organów były prawidłowe.

Skargę kasacyjną należy oddalić, gdyż przewóz okazjonalny wymaga odpowiednich zezwoleń i licencji; niespełnienie wymagań technicznych pojazdu oraz brak wymaganych dokumentów uzasadnia nałożenie kary.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez wymaganych zezwoleń oraz ich organizowanie w wynajmowanych lokalach stanowi naruszenie ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej.

NSA uchylił wyrok WSA, uznając przewóz za regularny specjalny wymagający zezwolenia i oddalił skargę, stwierdzając właściwe zebranie dowodów przez inspektora.

Oddala się skargę kasacyjną dotyczącą wymierzenia kary za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, uznając działanie Skarżącej jako spełniające znamiona urządzania gier w rozumieniu ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji może ponosić podmiot, który aktywnie tworzy warunki techniczne i organizacyjne dla ich funkcjonowania, nawet przy dalszym podnajmie lokalu. Skarga kasacyjna została oddalona, a kara pieniężna uznana za zgodną z prawem.

Osoba, która udostępnia lokal oraz umożliwia instalację automatów do gier i stwarza warunki do przeprowadzania na nich gier hazardowych, odpowiada za ich urządzanie w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jeżeli działanie to odbywa się bez koncesji i w miejscach nieprzeznaczonych na kasyna gier.

Podmiot, który wynajmuje lokale na instalację urządzeń do gier losowych, może być uznany za urządzającego nielegalne gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli nie jest właścicielem urządzeń.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość naliczenia punktów karnych za dwa odrębne naruszenia w ramach jednego czynu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Osobą zarządzającą transportem drogowym spoczywa obowiązek zapewnienia kierowcom badań lekarskich i psychologicznych, niezależnie od formy zatrudnienia, co uzasadnia utrzymanie kary pieniężnej nałożonej na P.P. w związku z naruszeniami stwierdzonymi przez organ administracyjny.

Organizowanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, zgłoszenia lub zezwolenia poza kasynami gier jest naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na podmiot odpowiedzialny za urządzanie takich gier.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok I instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z powodu nieważności postępowania spowodowanej niepełną sentencją wyroku pozbawiającą stronę prawa do rozstrzygnięcia całości skargi.

Kumulacja kar za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu nie jest dopuszczalna, gdy naruszenie dotyczy przekroczenia 1,5 godziny, a stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego w tej kwestii jest niezgodne z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym.

Urządzającym gry hazardowe jest podmiot, który umożliwia instalację automatów. Ponadto, skarga kasacyjna D.T. oddalona jako bezzasadna, a ustalenia faktyczne i prawne organów administracyjnych oraz sądów podtrzymano jako rzetelne i zgodne z przepisami.