Organ administracji publicznej, zobowiązany do prowadzenia postępowania administracyjnego z urzędu, nie może pozostawiać wniosku bez formalnego rozpatrzenia, a bezczynność w tym zakresie uzasadnia wymierzenie mu sankcji finansowych.

Ustalenie, że skarżący nie prowadził samodzielnej działalności rolniczej, a jedynie pozorował jej charakter, współpracując z innymi, ilustruje celową koordynację działań w celu uzyskania sztucznych korzyści płatnościowych, co stanowi naruszenie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.

Komunikat systemowy potwierdzający wywóz towarów nie stanowi przesądzającego dowodu w sytuacji braku wiarygodnych dowodów rzeczywistego opuszczenia towarów poza obszar celny UE; zgłoszenie celne może zostać unieważnione.

Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w postępowaniu wszczynanym z urzędu, gdy skutecznie odnosi się do wniosku organizacji społecznej zgodnie z art. 31 k.p.a., zwłaszcza gdy zaistnieje żądanie wszczęcia postępowania o nałożenie kary na nadawcę.

Bezczynność Przewodniczącego KRRiT w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej stanowiła rażące naruszenie prawa, uzasadniające wymierzenie grzywny oraz zobowiązanie do formalnego rozpatrzenia wniosku zgodnie z art. 31 § 2 k.p.a.

Zaniechanie przez Przewodniczącego KRRiT rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania sankcyjnego na podstawie art. 53 u.r.t. stanowiło bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, podlegającą kontroli sądowo-administracyjnej.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w rażącej bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania administracyjnego, co skutkuje zobowiązaniem do formalnego załatwienia sprawy oraz wymierzeniem grzywny administracyjnej.

Organ administracji po złożeniu wniosku przez organizację społeczną musi rozstrzygnąć o wszczęciu bądź odmowie wszczęcia postępowania w formie postanowienia; bezczynność w tym zakresie może być uznana za rażące naruszenie prawa.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji dopuścił się rażącej bezczynności, niewłaściwie rozpatrując wniosek fundacji jako organizacji społecznej, co uzasadniało zobowiązanie do działania i nałożenie grzywny.

Skarga kasacyjna W.Z. dotycząca odmowy przyznania płatności na obszary z ograniczeniami naturalnymi została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość dotychczasowych decyzji, argumentując brak wyraźnych dowodów na samodzielne prowadzenie gospodarstwa zgodne z przepisami prawa unijnego i krajowego.

Członka zarządu można pociągnąć do odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeśli w pełnieniu funkcji nie złożył wniosku o upadłość pomimo niewypłacalności spółki oraz gdy egzekucje z majątku spółki są bezskuteczne.

Członek zarządu spółki kapitałowej ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli w dniu powstania zaległości pełnił funkcję zarządczą, a wszystkie działania związane z egzekucją z majątku spółki okazały się bezskuteczne; brak wykazania braku winy uniemożliwia wyłączenie tej odpowiedzialności.

Termin do złożenia wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego na podstawie art. 98 § 2 kpa jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu; umorzenie postępowania w wyniku jego uchybienia jest zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego, uznając decyzje GITD za niezgodne z art. 24 § 1 pkt 5 KPA oraz art. 54 § 2 PPSA, co uzasadniało uchylenie postanowień przez WSA.

Zastosowanie metody trójpłaszczyznowej (wizualna, fonetyczna, semantyczna) w ocenie podobieństwa znaków towarowych pozwala na uznanie, że różnice semantyczne mogą dominować nad podobieństwami w innym zakresie, eliminując ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd i uniemożliwiając kolizję z wcześniejszym znakiem towarowym.

Dla przyznania płatności bezpośrednich decydujące jest faktyczne użytkowanie oraz władztwo nad spornymi gruntami, zgodnie z zasadami polityki rolnej UE, co obejmuje posiadanie uprawnienia decyzyjnego oraz ponoszenie ryzyka rolniczego. Umowa usługowa nie daje tytułu prawnego.

Umowa zawarta między spółką jawną w likwidacji a wspólnikiem, której przedmiotem jest przelew wierzytelności wchodzących w skład majątku spółki, nie jest bezwzględnie nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 82 § 2 k.s.h. tylko z tego powodu, że odstępuje od reguł postępowania likwidacyjnego. Wspólnicy spółki jawnej mogą, na podstawie art. 67 k.s.h., uzgodnić inny niż likwidacja sposób zakończenia

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowy wyrok Sądu I instancji uchylający postanowienia, które wadliwie odmówiły wszczęcia postępowania. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego jest bezzasadna z uwagi na naruszenia proceduralne popełnione w toku postępowania administracyjnego.

Wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tej samej sprawie przez tę samą osobę działa z naruszeniem zasad bezstronności administracyjnej (art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.). Organ ma obowiązek przekazać pismo noszące znamiona skargi do sądu administracyjnego, co gwarantuje stronom prawo do sądowej kontroli (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Odmowa przyznania płatności i nałożenie kary administracyjnej za nieprawidłowości zgłoszonej powierzchni upraw roślin pastewnych zostały dokonane prawidłowo przez organy administracyjne; skarga kasacyjna oddalona jako bezzasadna.

NSA oddala skargę kasacyjną M.K., uznając, że przesłanki kasacyjne nie zostały spełnione, a ciężar dowodu spełnienia warunków przyznania płatności spoczywa na wnioskodawcy; organy rozpatrzyły materiały dowodowe zgodnie z przepisami.

Uchybienie jednemu z terminów przewidzianych w art. 148 K.p.a. wyklucza możliwość wznowienia postępowania administracyjnego, nawet w przypadku wystąpienia nowych okoliczności dla sprawy, o ile przed ichyskazaniem nie wykazano należycie powziętej wiedzy przed upływem tego terminu.

Klasyfikacja rodzaju przewozu drogowego dokonywana przez organy administracji publicznej musi uwzględniać całość wymogów licencyjnych i technicznych pojazdu, przy czym posiadanie odpowiedniego zezwolenia licencyjnego na przewóz taksówką powinno skutkować prowadzeniem dalszego postępowania wyjaśniającego dotyczącego niespełnienia wymogów technicznych, bez przedwczesnej kwalifikacji przejazdu jako okazjonalnego

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowe pouczenie o terminie na wznowienie postępowania, zawieszonego z powodu stanu epidemii, rozpoczyna swój bieg zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą od dnia 24 maja 2020 roku, a niezłożenie wniosku do 24 maja 2023 roku skutkuje jego umorzeniem.