Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak zwolnienia towaru do obrotu nie dowodził bezczynności, gdyż organy celne podejmowały niezbędne działania weryfikacyjne, wynikające z obowiązujących przepisów o sankcjach i ograniczeniach unijnych, w rozsądnym terminie oraz zgodnie z przepisami.

Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.

Organ celno-skarbowy, podejmując konieczne czynności weryfikacyjne w ustaleniu pochodzenia towarów, nie jest w bezczynności, jeżeli działania te podejmuje w rozsądnym terminie, współpracując z innymi organami przy spełnianiu obowiązków wynikających z przepisów dotyczących ograniczeń importu.

Przepisy ustawy o transporcie drogowym zawierają pełne regulacje dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, wyłączając zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego odnośnie do odstąpienia od nałożenia takich kar.

W sprawie dotyczącej bezczynności organu w przedmiocie rejestracji pojazdu, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie WSA prawidłowo stwierdziło rażącą bezczynność Prezydenta Miasta Łodzi.

NSA oddala skargę kasacyjną V. S.A., uznając brak identyczności i podobieństwa zgłoszonego znaku "VORTEX" z znakami "Vortex Energy" oraz towarów i usług przypisanych do tych oznaczeń, co wyklucza ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd.

W orzeczeniu Sądu podtrzymano stanowisko, że znaki towarowe "VORTEX" zgłoszone przez V. Sp. z o.o. oraz "Vortex Energy" nie są ani identyczne, ani podobne, a różnice te znoszą ryzyko wprowadzenia konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że organ nie dopuścił się bezczynności, podejmując działania kontrolne w rozsądnym terminie zgodnie z art. 194 ust. 1 UKC, obejmujące współpracę z innymi organami dla weryfikacji zgodności importowanego towaru z europejskimi przepisami sankcyjnymi.

Decyzja o wygaśnięciu stosunku służbowego funkcjonariusza KAS z mocy art. 170 p.w. KAS, w przypadku braku propozycji dalszej służby z uwagi na przeszłość w organach bezpieczeństwa, jest prawnie skuteczna, nawet jeśli wydana jest z opóźnieniem. Wykonywanie przepisów ustawy o KAS wyklucza możliwość zatrudnienia takich osób w KAS.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak było przesłanek naruszenia przepisów postępowania ani materialnych, co przesądziło o zgodności wyroku z prawem.

Działanie organów celnych, polegające na nałożeniu kary pieniężnej za próbę nielegalnego eksportu towarów luksusowych do objętej sankcjami Rosji, jest zgodne z prawem. Wyrok NSA potwierdza obowiązek znajomości i stosowania unijnych regulacji sankcyjnych przez eksporterów.

Decyzja organu celnego o klasyfikacji taryfowej towaru jako zrębów drzewnych i odmowie ich zwolnienia do dopuszczenia do obrotu jest prawidłowa. Opinia biegłego w pełni spełniała wymogi procesowe, a jej konkluzje pozostają w zgodzie z przepisami unijnego kodeksu celnego.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie unijnych środków ograniczających, w postaci wywozu towarów objętych zakazem, jest zgodne z prawem, a jej wysokość musi być ustalona w oparciu o zasadę proporcjonalności, skuteczności oraz prewencji zgodnie z regulacjami unijnymi.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 znajduje zastosowanie do postępowań celnych, nakładając na organ obowiązek zawiadomienia o uchybieniu terminowi oraz stosując zasadę "substance over form", zwolnienie z VAT nie może być odmówione z powodu uchybienia formalnego, jeśli spełnione są materialne przesłanki.

Organ celny nie może odmówić zwolnienia z VAT wyłącznie na skutek uchybienia formalnego, jeśli spełnione są materialne przesłanki zwolnienia i brak zagrożenia dla systemu VAT. Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 stosuje się także do spraw celnych.

Skreślenie z listy radców prawnych następuje przy nieuiszczeniu składek za okres powyżej roku, a ocena proporcjonalności działania organu została uznana za niezasadną; skarga kasacyjna M.K. oddalona.

W okolicznościach sprawy wobec dużego podobieństwa oznaczeń oraz tożsamości lub wysokiego podobieństwa towarów i usług, a także możliwości wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd, zgłoszeniu nie przyznano ochrony prawnej. Sprzeciw został słusznie uznany w całości.

W postępowaniu o przyznanie płatności, ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy; organ ocenia wniosek wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Braki formalne powinien wskazać tylko kierownik biura powiatowego. Obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu i załączania właściwych dokumentów spoczywa na składającym wniosek.

Dla przyznania płatności obszarowej rolnik musi posiadać i użytkować deklarowane działki przez cały rok kalendarzowy, a ich utrata na skutek egzekucji komorniczej powoduje utratę prawa do wsparcia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.K., uznając, że spełnione zostały przesłanki art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo Własności Przemysłowej, a podobieństwo znaków wprowadza ryzyko pomyłki co do pochodzenia usług.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że warunki z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. nie znajdują zastosowania w przypadku naruszenia obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej przez jednorazowy przejazd zespołem pojazdów o DMC przekraczającej 3,5 tony. Naruszenie to ma charakter jednoczynowy i skutkowy, co wyklucza możliwość odstąpienia od kary na podstawie tych przesłanek.

Decyzja organu Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 25 000 zł odpowiada prawu, gdyż jest zgodna z przepisami ustawy o transporcie drogowym oraz limitami odpowiedzialności przewidzianymi w art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d.

Przewóz drogowy realizowany niepracowniczo przez kierowcę nie stanowi przewozu na potrzeby własne i wymaga uzyskania zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego rzeczy.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenia związane z tachografami ciężar dowodu przesłanek egzoneracyjnych ciąży na przedsiębiorcy. Brak skutecznych procedur kontrolnych wyklucza wyłączenie odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy, nawet jeśli naruszenie było wynikiem działania kierowcy.