Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić zadeklarowane przez ubezpieczoną kwoty, jednak przy ustalaniu wysokości zasiłków socjalnych należy dokładnie badać, czy zadeklarowane kwoty odpowiadają przepisowym wymaganiom oraz czy uwzględniono wszelkie przerwy w ubezpieczeniu.

Rolnik podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, który podejmuje pracę najemną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega ustawodawstwu tego państwa w zakresie zabezpieczeń społecznych, co wyklucza jednoczesne podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, bez względu na późniejsze podjęcie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Utworzenie nowej grupy producentów rolnych przez byłych członków innej grupy, z zamiarem kontynuowania tej samej działalności i uzyskania ponownego wsparcia finansowego, stanowi stworzenie sztucznych warunków do otrzymania płatności, co jest sprzeczne z celami systemu wsparcia określonymi w art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013.

Ostateczna decyzja administracyjna w sprawie podziału nieruchomości jest wiążąca erga omnes i wywołuje skutek prawny w postaci wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego, nawet jeśli wszczęto postępowanie nadzorcze mające na celu jej eliminację z obrotu prawnego, o ile decyzja nie została wyeliminowana w odpowiednim trybie.

Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy nie przysługuje za okresy, w których pracownik pobierał świadczenia z ubezpieczenia społecznego z tytułu niezdolności do pracy, co może stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie nowych okoliczności faktycznych, nieznanych w poprzednim postępowaniu (art. 403 § 2 k.p.c.).

Znak towarowy nie może być zarejestrowany, jeśli jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego w stopniu mogącym wprowadzić w błąd właściwy krąg odbiorców co do pochodzenia towarów, nawet jeżeli poziom uwagi odbiorców jest wyższy niż przeciętny.

W przypadku ustalenia, że płatnik sztucznie stworzył warunki wymagane do otrzymania płatności w ramach systemu wsparcia, art. 30 rozporządzenia 73/2009 przewiduje automatyczną sankcję polegającą na całkowitym pozbawieniu wszelkich płatności, niezależnie od wymiaru korzyści uzyskanych w sprzeczności z celami takiego systemu wsparcia.

W przypadku szeroko zaklasyfikowanych kategorii towarów związanych z odzieżą, dowód rzeczywistego używania znaku towarowego obejmującego te kategorie, musi być przedstawiony w sposób wyczerpujący, a ocena tych dowodów musi uwzględniać różnorodność funkcji i cech odzieży oraz realia rynkowe.

Termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego należy liczyć od momentu faktycznego uzyskania przez stronę wiedzy o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia, a nie od momentu jej potwierdzenia lub ponownego ujawnienia w oficjalnej korespondencji.

Weryfikacja powierzchni działek rolnych kwalifikujących się do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego powinna opierać się na aktualnych obrazach ortofotomapy oraz rzetelnych wynikach kontroli na miejscu, a ciężar dowodu w zakresie wykazania błędności tych ustaleń spoczywa na rolniku składającym wniosek o płatności.

Pomoc finansowa dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, w odniesieniu do gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, przysługuje jedynie podmiotom, które posiadają tytuł prawny do tych gruntów na dzień 31 maja danego roku. Bezumowne korzystanie z takich gruntów nie daje prawa do uzyskania płatności.

Wezwanie do zapłaty, nawet jeśli nie zawiera szczegółowego uzasadnienia wysokości roszczenia, wyznacza termin wymagalności świadczenia i powoduje powstanie stanu opóźnienia po stronie dłużnika. Dłużnik, który nie spełnia świadczenia w odpowiedzi na wezwanie, bierze na siebie ryzyko opóźnienia, a wierzyciel jest uprawniony do żądania odsetek za opóźnienie od daty wezwania do zapłaty, jeśli w toku postępowania

Tytuł prawny do działki rolnej wchodzącej w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest warunkiem sine qua non przyznania płatności bezpośrednich, co służy zapobieganiu tworzeniu sztucznych warunków do uzyskania tej płatności i ochronie mienia publicznego przed jego bezumownym używaniem.