Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa przyrządu LTI 20/20 TruCam II została prawidłowo przeprowadzona zgodnie z regułą nr 1 ORINS, a zarzuty kasacyjne dotyczące naruszenia procedur i reguł klasyfikacji okazały się nieuzasadnione.

Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.

Złożenie przez upoważnionego odbiorcę uwag rozładunkowych wskazujących na zgodność towaru prowadzi do wyłączenia możliwości późniejszej korekty deklaracji do czasowego składowania w zakresie wagi towaru, w przypadku usunięcia go spod dozoru celnego.

Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.

Przepis art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, gdy jedno zachowanie deliktowe wyczerpuje jednocześnie znamiona naruszeń określonych w załącznikach nr 3 i nr 4 do tej ustawy.

Korekta danych w dokumentach DSK nie jest możliwa po zakończeniu procedury tranzytowej i zwolnieniu towarów, jeśli brak ku temu przesłanek prawnych. Zamknięcie procedury i uchybienia przedsiębiorcy wykluczają poprawki po fakcie.

Uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, nabyte bezterminowo na podstawie uchylonych przepisów prawa, pozostają niezmiennie w mocy, a ich ograniczenie terminowe w wyniku nowego orzeczenia lekarskiego i złożenia wniosku o nowe kategorie prawa jazdy jest niezgodne z hierarchią aktów normatywnych.

Deklaracja celna DSK nie podlega korekcie po zakończeniu procedury tranzytu, gdy przekazano komunikat zgodności IE 044, a towar został zwolniony z dozoru celnego. Uzyskanie zgody na korektę wymaga spełnienia przesłanek wynikających z art. 146 UKC, które nie zostały spełnione.

Sąd administracyjny nie jest właściwy do weryfikacji działań Komisji Europejskiej związanych z przydziałem kontyngentów taryfowych; polskie organy celne i sądy są związane decyzjami Komisji.

NSA orzekł, że decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami musi zawierać w osnowie odwołanie się do zakresu czasowego orzeczonego zakazu, zgodnie z art. 182 § 2 k.k.w., co stanowi istotny element legalności takiej decyzji.

Opłata za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności powinna uwzględniać bonifikaty przysługujące użytkownikowi wieczystemu, co oznacza, że decyzja administracyjna odmawiająca ich uwzględnienia jest sprzeczna z art. 7 ust. 2 ustawy przekształceniowej i powinna być uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa.