Sąd uznał, że okoliczności przewidziane w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wystąpiły, a brak było podstaw do zastosowania przepisów Działu IVa KPA. Skarga kasacyjna pozbawiona była usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Osoba zarządzająca transportem w dniu kontroli ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, niezależnie od późniejszych zmian w KREPTD, o ile odpowiedzialność ta została potwierdzona protokołem i własnymi oświadczeniami.

Poprawa projektu taryfy, zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, kończy poprzednie postępowanie administracyjne, wszczynając nowe. Organy administracyjne zobowiązane były do oceny kompletności i zgodności przedstawianego wniosku taryfowego z wymaganiami ustawy, co NSA uznał za prawidłowo zrealizowane.

NSA przypomniał obowiązek przeprowadzenia rzetelnego postępowania dowodowego przez organy regulacyjne i konieczność klarownego uzasadnienia decyzji administracyjnych zatwierdzających taryfy, z uwzględnieniem stanowiska wszystkich stron postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie można przypisać odpowiedzialności za naruszenia związane z brakiem badań lekarskich osobom niezarządzającym bezpośrednio przewozami, utrzymując wyrok uchylający sankcję nałożoną na S.W. przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Brak podpisu wojewody na protokole oszacowania szkód nie stanowi przeszkody do przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, jeżeli organ nie podjął należytych działań wyjaśniających przyczynę tego braku.

W postępowaniu ze sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego dowód przysługujących praw osobistych i majątkowych do znaków obciążają wnoszącego sprzeciw; brak jednoznacznych dowodów na wyłączność takich praw prowadzi do jego oddalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym poprzez wykonywanie przewozów bez zezwolenia, co uzasadniało nałożenie kary. Świadectwa skarżącej o braku winy zostały uznane za nieudowodnione, a wnioskowane dowody jako nieuzasadnione.

Ustalenia organów administracyjnych dokonane w oparciu o rzetelnie zebraną dokumentację kontroli metodą teledetekcji są wystarczające do modyfikacji płatności bezpośrednich i nie wymagają dodatkowych inspekcji terenowych w przypadku kwestionowania przez beneficjenta. Skargę kasacyjną oddalono.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

W sprawie o wydanie zaświadczenia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności nieruchomości, data w ewidencji gruntów i budynków nie jest decydująca, jeśli istnieją inne, sprzeczne dane urzędowe; brak jednoznacznych dowodów na cele mieszkaniowe uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia.

NSA wskazuje na potrzebę dokonania przez WSA pełnej oceny prawnej decyzji administracyjnej dotyczącej koncesji, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności proceduralne i prawne, oraz sprecyzowania wskazań do dalszego postępowania zgodnie z prawem materialnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zgłoszony znak towarowy nie nabył wtórnej zdolności odróżniającej, gdyż brak było przekonujących dowodów wskazujących, że znaczna część docelowej grupy odbiorców identyfikuje go z usługami skarżącej.

Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej powinien zawierać szczegółowe określenie przedmiotu sporu oraz dowód na bezskuteczność negocjacji; brak spełnienia tych warunków uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania przez organ.

W świetle art. 164 i art. 129(1) p.w.p., badanie opisowości znaku towarowego musi dotyczyć każdej usługi objętej zgłoszeniem. Wyrok WSA uchylony, a skarga kasacyjna oddalona przez NSA, mimo częściowo błędnego uzasadnienia, jako odpowiadający prawu.

Nieuprawdopodobnienie braku winy skarżącej w uchybieniu terminu uzasadnia odmowę przywrócenia tego terminu dla uiszczenia należnej opłaty, pomimo niesprzyjających okoliczności towarzyszących pandemicznych, gdy skarżący ma świadomość ciążącego obowiązku terminowego uiszczenia.

NSA uznał, iż decyzja Ministra o odwołaniu komornika z uwagi na niedobór finansowy wymaga pełnej wykładni art. 19 ust. 1 pkt 3 u.k.s., w tym wyjaśnienia, co w kontekście tego przepisu oznacza wydatkowanie środków niezgodnie z przeznaczeniem.

Podstawą prawną dla sprzeciwu wpisu na listę adwokatów jest nieskazitelny charakter oraz rękojmia prawidłowego wykonywania zawodu. Minister Sprawiedliwości, w oparciu o nadzór, może kwestionować wpis, jeśli istnieją okoliczności związane z toczącym się postępowaniem karnym podważające wiarygodność kandydata.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu praw wynikających z licencji doradcy restrukturyzacyjnego jest zgodna z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż spełnione są przesłanki proceduralne; nie narusza zasady domniemania niewinności.