Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak wymaganych zezwoleń importowych CITES oraz potwierdzenie użycia chronionego gatunku drewna dalbergia sissoo uniemożliwia objęcie towarów procedurą dopuszczenia do obrotu, skutecznie popierając odmowę organów celnych.

Jeśli towar zgłoszony do procedur celnych jako wysyłany z Kazachstanu objęty jest rozporządzeniem antydumpingowym, cła te można rozszerzyć, nie badając jego faktycznego pochodzenia, celem unikania obchodzenia środków antydumpingowych. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S. zostaje oddalona. Ostateczne decyzje celne, będące podstawą wysokości należnego podatku VAT z tytułu importu, pozostają poza kontrolą sądową w zakresie weryfikacji wartości celnej oraz pochodzenia towaru.

W przypadku stosowania cła antydumpingowego kluczowe jest określenie kraju, z którego towar jest wysyłany, nawet jeśli nie jest to kraj jego faktycznego pochodzenia, jeżeli unijne przepisy tak stanowią.

Decyzja organu celnego utrzymana w mocy. Klasyfikacja profili aluminiowych do kodu TARIC 7604 29 90 90 uznana za prawidłową. Skarga kasacyjna oddalona, brak wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.

Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem o masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony spoczywa na właścicielu, który nie przedstawił wystarczających dowodów na użyczenie pojazdu osobie trzeciej.

Oznaczenie "HERBAL CARE MY NATURE" nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w rozumieniu art. 129¹ ust. 1 pkt 2 pwp, gdyż w sposób oczywisty nie pozwala na identyfikację komercyjnego pochodzenia produktów kosmetycznych, stanowiąc jedynie prosty przekaz reklamowy.

Prawidłowa klasyfikacja taryfowa towarów oraz brak naruszeń proceduralnych w postępowaniu administracyjnym potwierdzają zasadność decyzji organu administracji i oddalenie skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej i podatkowej towarów została oddalona z powodu braku wykazania naruszeń przepisów wpływających na wynik sprawy, a działania organów administracji były zgodne z prawem.

Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona, a zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, akceptujący decyzję Dyrektora IAS w Lublinie w zakresie określenia kwoty cła i VAT zgodnie z klasyfikacją taryfową towarów, pozostaje w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, podtrzymując prawidłowość klasyfikacji taryfowej przyjętej przez organy celne i sąd pierwszej instancji, zgodnie z regułami interpretacji Nomenklatury scalonej oraz obowiązującymi przepisami celnymi i podatkowymi.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia prawa w orzeczeniu sądu pierwszej instancji przy prawidłowym zastosowaniu przepisów klasyfikacyjnych oraz postępowania celnego.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do naruszenia prawa materialnego i procesowego w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, potwierdzając prawidłowość zastosowanych procedur celnych i podatkowych.

Sąd kasacyjny zaakceptował stanowisko, że znak towarowy "Studio P." nie spełnia wymaganej zdolności odróżniającej, przez co nie może uzyskać ochrony prawnej, zgodnie z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. i utrzymał decyzję Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji.

Skarga kasacyjna wniesiona przez D.N. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru i związane z nią decyzje organu nie naruszają przepisów prawa celnego, a zarzuty skargi nie znajdują podstaw w okolicznościach faktycznych sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarówno decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, jak i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały uchybień w postępowaniu administracyjnym ani sądowym, uzasadniając tym samym oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenia organów niższej instancji o nałożeniu kary za brak opłaty elektronicznej podczas przejazdu drogą krajową przez skarżącego jako właściciela pojazdu.

Kara pieniężna za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej pozostaje obowiązkowa w przypadku nieudowodnienia prawidłowego korzystania z pojazdu. Sądy administracyjne nie są zobligowane do uwzględniania okoliczności, które strona skutecznie nie udowodniła.

Wytyczne Ministra Rolnictwa nie mają charakteru powszechnie obowiązującego i nie mogą stanowić podstawy dla decyzji administracyjnych, jeśli stoją w opozycji do przepisów powszechnie obowiązujących.

Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.

Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.

Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku, gdy opłata elektroniczna za przejazd pojazdem nie została uiszczona, odpowiedzialność administracyjną ponosi właściciel pojazdu, chyba że zdoła dowieść okoliczności wyłączających jego zawinienie.

Właściciel pojazdu ponosi odpowiedzialność administracyjną za nieuiszczenie opłaty elektronicznej przy przejeździe drogą krajową, jeśli nie przedstawi dowodów wskazujących na legalne użyczenie pojazdu, zwłaszcza w przypadku niewykazania obecności rzekomego użytkownika w kraju.