Wymagalność uiszczenia opłaty elektronicznej nie może być przypisana użytkownikowi, gdy braki w regulacji prawnej uniemożliwiają jednoznaczne określenie obowiązków administracyjnoprawnych związanych z rejestracją i użytkowaniem urządzeń poboru opłat.

Niedoskonałości regulacji dotyczących systemu elektronicznego poboru opłat oraz brak wyraźnych obowiązków administracyjnoprawnych użytkownika dróg nie mogą być podstawą do przypisania mu odpowiedzialności za nieuiszczenie tych opłat.

Więzi rodzinne, rozumiane jako szczególna relacja bliskości łącząca członków rodziny (zwłaszcza między małżonkami oraz między rodzicami i dziećmi), stanowią dobro osobiste podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 23 k.c. i art. 24 § 1 k.c., a ich naruszenie wskutek śmierci osoby bliskiej spowodowanej czynem niedozwolonym uprawnia do dochodzenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie

Przewóz osób wykonywany samochodem osobowym, bez spełnienia wymogów określonych w art. 18 ust. 4b ustawy o transporcie drogowym, narusza przepisy dotyczące przewozów okazjonalnych, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej.

Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji lub zezwolenia, nawet gdy nie nosi cech trwale prowadzonej działalności gospodarczej, podlega sankcjom przewidzianym w ustawie o transporcie drogowym, jeżeli działalność wykazuje cechy przewidziane ustawowo dla transportu drogowego.

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego dotyczące jednostronnego ustalania kursu waluty przez bank są abuzywne i nie wiążą kredytobiorców, a ich bezskuteczność nie może być sanowana poprzez zastosowanie przepisów dyspozytywnych.

Sąd uznał, że przewóz osób bez licencji stanowi naruszenie prawa, nawet bez formalnej działalności gospodarczej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.

W stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r. (tj. przed wejściem w życie art. 107 § 3 Ordynacji podatkowej) członkowie zarządu spółki kapitałowej, jako osoby trzecie, nie ponoszą odpowiedzialności za odsetki od zaległości składkowych spółki za okres po dniu ogłoszenia jej upadłości, gdyż odpowiedzialność ta ma charakter akcesoryjny i subsydiarny wobec odpowiedzialności samej spółki, która

Przewóz okazjonalny wymaga odpowiedniej licencji nawet przy odpłatności przez aplikację, a naruszenia konstrukcyjne skutkują sankcją. Skarga kasacyjna jest bezpodstawna.

Decyzja o przyznaniu renty strukturalnej oparta na niekompletnych danych oraz brak uchybienia po stronie organów odpowiedzialnych przy wydawaniu zaświadczeń wykluczają możliwość zwolnienia z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności rolniczych.

Skarga na zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, mającego charakter aktów ogólnych i abstrakcyjnych wydanych przez GDDKiA, jest niedopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, mającego na celu ochronę pieszych poprzez ustawienie słupków ograniczających ruch pojazdów, stanowi działanie zgodne z prawem i potrzebami społeczności lokalnej, nawet jeśli wiąże się z pewnymi niedogodnościami dla właścicieli nieruchomości prowadzących działalność gospodarczą.

Działania polegające na przewozie osób bez wymaganych uprawnień medycznych i psychologicznych należało zakwalifikować jako naruszenie ustawy o transporcie drogowym uzasadniające nałożenie kary pieniężnej. Skarga kasacyjna oparta na zarzutach błędnej kwalifikacji faktycznej i prawnej nie zasługiwała na uwzględnienie.

Niezawinione działanie członka zarządu spółki, pozostające w granicach dopuszczalnego ryzyka gospodarczego, nie rodzi odpowiedzialności odszkodowawczej z art. 293 § 1 k.s.h., jeżeli szkoda nie została realnie poniesiona przez spółkę.

Nie można kwalifikować łamania zakazu prowadzenia pojazdów jako okoliczności obniżającej wysokość zadośćuczynienia za krzywdę, jeżeli naruszenie to nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z wypadkiem. Zadośćuczynienie winno być ustalane w oparciu o obiektywne przesłanki krzywdy.

Wspólnik dwuosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością posiadający zdecydowaną większość udziałów (99%) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostanie udowodnione, że utworzenie spółki dwuosobowej miało charakter pozorny lub zmierzało do obejścia prawa, przy czym ciężar

W świetle art. 165 ust. 7 p.w.KAS, decydent w KAS nie jest zobowiązany do składania wszystkim funkcjonariuszom propozycji zatrudnienia, a decyzja ta powinna uwzględniać kwalifikacje i dotychczasową służbę, nie konieczność redukcji etatów.

Działalność przewozu osób za pośrednictwem aplikacji mobilnych, takich jak Bolt, podlega regulacjom prawnym dotyczącym krajowego transportu drogowego, które wymagają posiadania odpowiednich licencji i spełnienia przewidzianych ustawowo wymogów. Brak ich spełnienia może skutkować nałożeniem odpowiednich kar administracyjnych.

Nałożenie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez odpowiednich badań lekarskich i psychologicznych oraz za brak wymaganej licencji nie stanowi naruszenia zasady jednokrotności ukarania w świetle art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym.

Karę pieniężną za nieuzupełnienie danych przewoźnika i środka transportu w SENT przed przewozem można nałożyć nawet gdy przewoźnik jest także odbiorcą. Uzupełnienie danych w trakcie kontroli nie sanowało naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej, oddalił ją, podtrzymując obowiązek aktualizacji zgłoszenia SENT przez przewoźnika oraz zasadność nałożonej kary pieniężnej.

Odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w świetle ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów wymaga należytego uwzględnienia zasady proporcjonalności oraz dokładnej analizy przesłanek ważnego interesu przewoźnika i interesu publicznego.

Sąd orzeka, iż przesłanie decyzji administracyjnej w formie skanu poprzez e-PUAP, nieopatrzonego podpisem elektronicznym, nie spełnia wymogów formalnych. Tym samym taka decyzja nie wchodzi do obrotu prawnego.

Rozstrzygnięcie NSA: Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniach dotyczących nałożenia kar pieniężnych na podstawie ustawy SENT. Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. została oddalona.