Duże znaczenie praktyczne mają przepisy dotyczące uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem. W toku kontroli inspektor pracy często stwierdza nieprawidłowości, które zazwyczaj wynikają z nieznajomości przepisów ustalających uprawnienia pracowników, a zarazem nakładających na pracodawców obowiązki.

Dostosowanie regulaminów nie kończy prac pracodawcy związanych z wypełnieniem obowiązków, jakie wiążą się z wdrożeniem zmian w Kodeksie pracy. Ustawodawca nałożył na pracodawcę dodatkowe indywidualne obowiązki informacyjne, a w niektórych przypadkach wymusza konieczność uzupełnienia treści umów o pracę.

Niedawna zmiana przepisów dotyczących zwolnień grupowych znacznie rozszerzyła grupę osób uprawnionych do odprawy pieniężnej przysługującej na podstawie tej ustawy. Poza tą zmianą większość zasad rozwiązywania umów z przyczyn niedotyczących pracowników pozostaje co najmniej podobna.

Ewidencjonowanie czasu pracy, wprowadzenie w zakładzie pracy systemów i rozkładów czasu pracy oraz okresów rozliczeniowych, ustalanie limitu godzin nadliczbowych, a więc przestrzeganie przepisów dotyczących czasu pracy, nie jest łatwe dla pracodawców. Z tego powodu kontrole inspekcji pracy bardzo często wykazują różnego rodzaju naruszenia.

Niezdolność do pracy z powodu choroby kojarzona jest ze zwolnieniem lekarskim i najczęściej z zasiłkiem chorobowym. Jednak najczęściej najpierw wypłaca się wynagrodzenie za czas choroby, a dopiero później zasiłek chorobowy. Co różni jedno świadczenie od drugiego, a jakie są między nimi podobieństwa? Odpowiadając na to pytanie należy wziąć pod uwagę: podstawę prawną do wypłaty obu świadczeń, osoby uprawnione

Prawo do odszkodowania oraz prawo do wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy są uprawnieniami pracownika, które przysługują mu w razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę. Wydanie orzeczenia o przywróceniu pracownika do pracy lub o wypłacie odszkodowania temu pracownikowi możliwe jest dopiero po rozwiązaniu jego stosunku pracy.

Praca w porze nocnej może być w danym zakładzie pracy dopuszczalna stale. Jej stosowanie nie musi być, w przeciwieństwie do pracy w godzinach nadliczbowych, spowodowane żadnymi szczególnymi okolicznościami. Każda godzina takiej pracy skutkuje obowiązkiem wypłaty pracownikowi rekompensaty w postaci pieniężnego dodatku do wynagrodzenia.

Wdrożenie zmian wprowadzonych w Kodeksie pracy od 1 stycznia 2004 r. wymaga od pracodawców, którzy nie są zobowiązani do ustalania regulaminu pracy, wywiązania się z szerszych niż dotychczasowe obowiązków informacyjnych wobec pracownika.

Styczniowa nowelizacja Kodeksu pracy wymaga wdrożenia zmienionych rozwiązań prawnych w zakładzie pracy. Stawia to przed pracodawcami zadanie dostosowania postanowień regulaminów pracy, ale również wykonania dodatkowych obowiązków informacyjnych oraz wprowadzenia zmian w umowach o pracę.

Nowelizacja Kodeksu pracy z 14 listopada 2003 r. - obowiązująca od 1 stycznia 2004 r. - w dużym stopniu zmieniła regulacje dotyczące czasu pracy. Wprowadziła między innymi nowe zasady obliczania wymiaru czasu pracy oraz nowe systemy jego organizacji.

Jeden z byłych pracowników zwrócił się o stwierdzenie choroby zawodowej polegającej na uszkodzeniu słuchu. Wprawdzie na stanowisku pracy, na którym pracowała ta osoba, występuje czynnik szkodliwy w postaci hałasu, ale pracownik ten zakończył pracę w naszej firmie ponad rok temu. Ponadto, jako pracodawca, zapewniamy (i zapewnialiśmy w okresie jego pracy) w pełnym zakresie wszelkie niezbędne i najnowszego

Od 1 stycznia 2004 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące urlopów i zasiłków wychowawczych. Przepisy dotyczące udzielania urlopów wychowawczych znajdują się w znowelizowanym Kodeksie pracy oraz w nowym rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania urlopu wychowawczego, które zastąpiło dotychczasowe rozporządzenie Rady

Przyjęta nowelizacja Kodeksu pracy zmieniła treść art. 154 Kodeksu pracy. Dotychczas obowiązujące przepisy określały wymiar urlopu wypoczynkowego, który wynosił: • 18 dni urlopu po roku pracy, • 20 dni urlopu po 6 latach pracy, • 26 dni urlopu po 10 latach pracy. Od 1 stycznia 2004 r. wymiar przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego wynosi: • 20 dni urlopu, jeżeli pracownik był zatrudniony

Jestem właścicielem firmy, która zajmuje się montażem urządzeń grzewczych. Zatrudniam 60 pracowników. Dotychczas zapewniałem pracownikom odzież i obuwie robocze. Jednakże ostatnio przeżywamy kłopoty finansowe. Czy w związku z tym mogę zaprzestać dostarczania pracownikom odzieży i obuwia roboczego?

Jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy jest prowadzenie akt osobowych pracowników oraz dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy. Inspektorzy pracy w trakcie kontroli sprawdzają w szczególności przestrzeganie przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych

Szansą na proste rozwiązanie sporów z pracownikami na gruncie odpowiedzialności materialnej za powierzone mienie jest zawarcie ugody przewidzianej w Kodeksie pracy. Pozwala ona uniknąć procesów sądowych, które nie zawsze mogą zakończyć się zgodnie z oczekiwaniami pracodawcy.

Forma, w jakiej należy dokonywać rozwiązania umowy o pracę, została jednoznacznie określona przez ustawodawcę w art. 30 § 3 Kodeksu pracy. Jest to forma pisemna. Jednak w dobie rozwoju techniki i powstania nowych form komunikowania się rodzą się problemy interpretacyjne co do formy dokonywania czynności prawnych z zakresu prawa pracy i ich skuteczności.

Ustawa z 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy Kodeks pracy oraz niekórych innych ustaw wprowadziła szereg zmian, ważnych zarówno dla pracowników, jak i pracodawców. Wiele przepisów zostało zmienionych, pojawiły się także zupełnie nowe regulacje. W tym numerze omawiamy zmiany dotyczące treści i formy umowy o pracę oraz innych obowiązków pracodawcy związanych z nawiązaniem stosunku pracy, zawierania

Podczas ostatniej dużej nowelizacji Kodeksu pracy zmieniono część przepisów ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Nowe przepisy obowiązują od 1 stycznia 2004 r.

Nowelizacja Kodeksu pracy, która weszła w życie 1 stycznia 2004 r., wprowadziła pewne modyfikacje w katalogu przesłanek, na podstawie których pracodawca może ukarać pracownika karami porządkowymi.

Nowelizacją Kodeksu pracy uszczegółowiono i rozbudowano przepisy, których celem jest zapewnienie bezpieczeństwa pracownikom pracującym w szczególnie niekorzystnych warunkach.

Od 1 stycznia 2004 r. płatny jest przez pracodawcę każdy dzień choroby pracownika niezależnie od jej długości.