Systemy wynagradzania często są tak skonstruowane, aby motywować pracowników do bardziej wydajnej pracy. W zależności od rodzaju składnika wynagrodzenia oraz uregulowań wewnętrznych w przedsiębiorstwie, przy ustalaniu wysokości świadczenia z tytułu choroby lub macierzyństwa należy je wziąć pod uwagę albo pominąć.

Jeśli w zakładzie pracy wystąpi przestój, pracownicy nie mają możliwości świadczenia pracy. Zasadniczo wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną, ale pracodawca ma obowiązek je wypłacić także w okresach nieświadczenia pracy, jeżeli tak stanowią przepisy. Dotyczy to m.in. przestoju w przedsiębiorstwie. To pracodawca ponosi bowiem ryzyko prowadzenia działalności.

Przepisy wspólnotowe zobowiązują państwa członkowskie, by wszelkie regulacje, które nie są zgodne z zasadą równego wynagradzania kobiet i mężczyzn, były uznawane za nieważne. Oznacza to, że zabroniona jest zarówno bezpośrednia, jak i pośrednia dyskryminacja pracowników różnych płci ze względu na stan rodzinny i cywilny. Zasada ta nie przeciwstawia się jednak przepisom o ochronie kobiet w okresie ciąży

Przepisy prawa pracy zawierają liczne postanowienia szczególnie chroniące pracowników przed możliwością dokonania przez pracodawcę wypowiedzenia umowy o pracę. Dotyczą one zarówno pewnych grup pracowników (np. pracowników młodocianych), jak i pracowników znajdujących się w danym momencie w określonej sytuacji (choroba, urlop, inna usprawiedliwiona nieobecność w pracy).

Od 27 sierpnia 2005 r. obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z narażeniem na hałas i drgania mechaniczne. Określono w nim wymagania nałożone na pracodawców w zakresie bhp przy wykonywaniu takich prac. Ich znajomość pomoże pracodawcom w zapewnieniu pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.

Zapewnienie profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników jest jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy. Nie może się on od niej w żaden sposób zwolnić, nawet na prośbę pracownika. Obejmuje ona przede wszystkim obowiązek kierowania pracowników (na koszt pracodawcy) na badania lekarskie: wstępne, okresowe i kontrolne.

Pracodawcy często mają problem z ustaleniem, czy sklep należy traktować jako wyodrębnioną jednostkę organizacyjną, a kierującą nim osobę jak kierownika wydzielonej komórki organizacyjnej. Kierownik sklepu w zakresie swoich obowiązków ma bowiem podobne zadania jak sprzedawca. Rozbieżne interpretacje w tym zakresie utrudniają ustalenie, czy kierownicy sklepów mają prawo do wynagrodzenia oraz dodatku

Jedną z form zabezpieczenia się przed niepożądanymi działaniami pracownika godzącymi w interesy pracodawcy jest umowa o zakazie konkurencji. Ważne jest prawidłowe skonstruowanie takiej umowy. Pozwala ono na zminimalizowanie zagrożeń wynikających z podjęcia przez pracownika zatrudnienia u innych pracodawców.

Ustalanie podstawy wymiaru świadczeń z ubezpieczenia chorobowego sprawia pracodawcom najwięcej problemów. Reguły zawarte w przepisach są ogólne i nie zawsze dają odpowiedź na szczegółowe pytania, które pojawiają się w trakcie ich stosowania.

Kogo zatrudnić: pracownika czy zleceniobiorcę? Dla pracodawców jest to istotna różnica zarówno pod względem ekonomicznym, jak i prawnym. Przedmiotem zainteresowania są koszty, jakie trzeba będzie ponosić w związku z utrzymaniem pracobiorcy. Ich wysokość zależy od rodzaju umowy łączącej obie strony, ale nie tylko. Znaczenie ma również np. wysokość wynagrodzenia, status pracobiorcy, liczba źródeł utrzymania

Prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i układów zbiorowych zawartych przez dotychczasowego pracodawcę obowiązują również nabywcę przedsiębiorstwa. Okres obowiązywania układu zbiorowego może, w świetle przepisów unijnych, zostać ograniczony do jednego roku od momentu przejęcia zakładu pracy. Zasady te nie dotyczą nowego pracodawcy w zakresie dodatkowych uprawnień m.in. związanych z wiekiem pracowników

Każde państwo członkowskie Unii ma obowiązek realizować zasadę równego wynagrodzenia i zapewnić jednakowe warunki zatrudnienia dla kobiet i mężczyzn wykonujących tę samą pracę. Prawo wspólnotowe nie ogranicza jednak swobody państw członkowskich w ustaleniu wieku emerytalnego pracowników, z którym wiąże się prawo do określonych świadczeń. W sprawie C-207/04 Paolo Vergani kwestionował włoską regulację

Wynikający z przepisu art. 66 § 2 Kodeksu pracy obowiązek ponownego zatrudnienia pracownika nie jest uzależniony od możliwości zakładu pracy. Zakład pracy obowiązany jest ponownie zatrudnić pracownika na dotychczasowym, równorzędnym lub innym zgodnym z jego kwalifikacjami stanowisku, odpowiadającym w zasadzie poprzednim warunkom wynagrodzenia, jeżeli szczególne okoliczności nie stoją temu na przeszkodzie

Odstąpienie przez pracodawcę od wykonania obowiązku zapewnienia pracownikom odpowiedniej temperatury w pomieszczeniach pracy może być usprawiedliwione względami technologicznymi, a nie jego sytuacją ekonomiczną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 września 2001 r., SA/Bk 75/01, Pr. Pracy 2002/3/35).

Obowiązek zapewnienia pracownikom bezpiecznych i nieszkodliwych dla ich zdrowia warunków pracy obejmuje przestrzeganie nie tylko ogólnie obowiązujących norm w tym zakresie, lecz także indywidualnych przeciwwskazań związanych ze stanem zdrowia lub osobniczymi skłonnościami pracownika (wyrok Sądu Najwyższego z 12 grudnia 1974 r., II PR 262/74, PiZS 1976/3/67).

Rozwiązanie umowy o pracę stanowi zakończenie stosunku pracy. Nie oznacza to jednak, że z tą chwilą gasną wzajemne zobowiązania finansowe stron. Nie chodzi tu tylko o wypłatę pensji, ale i innych świadczeń związanych z pracą (ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, dodatków do wynagrodzenia, odpraw itp.).

Zgodnie z najnowszym stanowiskiem Ministerstwa Gospodarki i Pracy, miejscem pracy pracownika ustalonym w jego umowie o pracę może być teren całego kraju, gdy potrzeba takiego określenia miejsca pracy wynika z rodzaju bądź charakteru świadczonej pracy. Dotyczy to m.in. kierowców oraz przedstawicieli handlowych. Państwowa Inspekcja Pracy ma odmienne zdanie.

Pracownik ma obowiązek zwrócić koszty szkolenia, gdy wynika to z uzgodnienia stron stosunku pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 14 maja 1998 r., I PKN 110/98, OSNP 1999/10/338).

Jesteśmy w trakcie sezonu urlopowego. Pracownicy chcieliby skorzystać z letniego odpoczynku, natomiast pracodawcy muszą zapewnić prawidłowe funkcjonowanie zakładu pracy. Dlatego coraz bardziej popularną formą zatrudnienia jest „wypożyczanie pracowników”, czyli zatrudnienie tymczasowe.

Każdego roku dyrektorzy szkół, którzy uzupełniają swoją kadrę dydaktyczną, mają wiele wątpliwości, na jakiej podstawie zatrudnić nowych nauczycieli. Czy będzie to nawiązanie stosunku pracy przez mianowanie, czy na podstawie umowy o pracę? W tej sytuacji istotne znaczenie ma, przez jaki organ jest prowadzona szkoła: jednostkę samorządu terytorialnego (organ administracji rządowej) albo przez inne osoby