W ostatnim odcinku z cyklu: „Pozapracownicze formy zatrudnienia” przedstawiamy Państwu zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu FP i FGŚP przez chałupników oraz zasady przyznawania świadczeń tej grupie osób ubezpieczonych w razie niezdolności do pracy. Wykonywanie pracy na podstawie umowy o pracę nakładczą ma cechy podobne zarówno do umowy o pracę, jak i do umów cywilnoprawnych. Zasady

Przejścia na świadczenie rehabilitacyjne, nawet jeżeli po zakończeniu jego pobierania pracownik otrzymał rentę, nie można utożsamiać z przejściem na rentę. Rozwiązanie stosunku pracy w takim wypadku następuje w związku z niezdolnością do pracy wskutek choroby tj. na podstawie art. 53 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 15 listopada 2006 r., I PK 127/06).

Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem wynagrodzeniowym i podlega oskładkowaniu. W sporze ZUS - szkoła (pracodawca) dotyczącym składek nauczyciel jest zainteresowanym i ma pełne prawo uczestnictwa w postępowaniu - wynika z niedawno zapadłych dwóch uchwał Sądu Najwyższego.

Dokumentem, na podstawie którego dochodzi do zawarcia stosunku pracy, jest umowa o pracę. Formułując jej treść pracodawca i pracownik często popełniają jednak błędy. Dotyczy to również umów terminowych, takich jak umowa na okres próbny i umowa na czas określony.

Jednym z istotnych elementów umowy o pracę nakładczą jest określenie zasad jej wynagradzania. W praktyce sposób wynagradzania wykonawców jest najczęściej zbliżony do systemów akordowych, popularnych przy wynagradzaniu pracowników.

Ostatnią formą pozapracowniczego zatrudnienia, jaką Państwu przedstawiamy, jest umowa o pracę nakładczą. Charakter pracy chałupników jest bardziej zbliżony do wykonywania pracy przez pracowników niż osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych. Chałupnik, podobnie jak pracownik, ma bowiem prawo m.in. do urlopu wypoczynkowego, odprawy z tytułu zwolnień grupowych, wynagrodzenia chorobowego. Ponadto

Zarówno zakładowe układy zbiorowe pracy, jak i regulaminy wynagradzania nie mogą określać warunków wynagradzania pracowników i innych osób zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy. Przepisy nie precyzują jednak, co należy rozumieć przez zasady wynagradzania. Dlatego powstały wątpliwości, czy osoby zarządzające zakładem pracy nabywają prawo do nagród jubileuszowych na podstawie przepisów układów

Znajomość zasad rozliczania czasu pracy jest jedną z podstawowych kwestii związanych z zatrudnianiem pracowników. Problematyka ta obejmuje m.in. wymiar czasu pracy, okresy rozliczeniowe, normy czasu pracy, systemy rozliczeniowe. W artykule omawiamy te zagadnienia w odniesieniu do 2007 r., uwzględniając ostatnią nowelizację Kodeksu pracy zmieniającą zasady ustalania wymiaru czasu pracy.

Zgłoszenie urlopu „na żądanie” powinno nastąpić w dniu rozpoczęcia urlopu, najpóźniej w czasie poprzedzającym bezpośrednio rozpoczęcie pracy. Ostateczny termin (konkretną godzinę) zgłoszenia tego urlopu już po rozpoczęciu dnia roboczego można określić w przepisach zakładowych (regulaminie pracy, układzie zbiorowym), może on wynikać także z przyjętego w danym zakładzie pracy zwyczaju (wyrok Sądu Najwyższego

Regulamin - akt prawa wewnątrzzakładowego, zawierający na wstępie rzetelną informację o aktach prawnych będących podstawą jego wydania, powinien te akty prawne precyzować w sposób z nimi zgodny, a nie tylko powtarzać zawarte w nich zapisy. Dotyczy to w szczególności regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (regulaminu działalności socjalnej, regulaminu gospodarowania środkami zfśs).

Nowe przepisy dotyczące urlopów macierzyńskich weszły w życie 19 grudnia 2006 r. W ich wyniku m.in. wydłużono o 2 tygodnie dotychczasowe urlopy macierzyńskie oraz urlopy na warunkach urlopu macierzyńskiego. Określono również dokładnie sposób liczenia długości urlopów macierzyńskich.

Prawidłowe rozliczenie czasu pracy sprawia pracodawcom duże problemy. Najczęściej popełniane błędy dotyczą m.in. godzin nadliczbowych, tworzenia harmonogramów czasu pracy i stosowania okresów odpoczynku. Pracodawcy powinni także pamiętać o zmianie czasu pracy, która weszła w życie 30 listopada 2006 r., zabraniającej odpracowywania przez pracowników jednego ze świąt, jeżeli w tym samym tygodniu występują

Pracownicza kasa zapomogowo-pożyczkowa, działająca na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (DzU nr 100, poz. 502 ze zm.), ma zdolność sądową (uchwała składu 3 sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 13 października 2006 r., III CZP 79/06).

Dochody uzyskiwane z umów o zarządzanie stanowią odrębne źródło przychodów od umów o pracę, zlecenia i o dzieło. Mimo to nie zawsze rozlicza się je tak samo. Kwota, jaką otrzyma „na rękę” menedżer, jest uzależniona m.in. od tego, czy prowadzi on działalność gospodarczą i w jakim kraju zamieszkuje.

Kontrakt menedżerski to umowa, na podstawie której menedżer zobowiązuje się do prowadzenia przedsiębiorstwa na rachunek i ryzyko tego przedsiębiorstwa w zamian za wynagrodzenie. Kontrakt powinien być zawarty na piśmie między daną osobą lub przedsiębiorcą prowadzącym działalność na własny rachunek a firmą (przedsiębiorstwem). Ukształtowanie wynagrodzenia menedżera podlega zasadzie swobody umów. Swoboda