Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej za niezasadną, akceptując uchylenie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT z powodu braku uzasadnionych dowodów i naruszenia zasad postępowania.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, niezasadne jest powołanie biegłego, jeśli stan faktyczny opiera się na powszechnej wiedzy i przepisach prawa podatkowego. Skarga kasacyjna okazała się bezzasadna z powodu braku merytorycznego zakwestionowania rozliczeń dokonanych przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w sprawie zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych była prawidłowa, gdyż rozstrzygnięcie oparte było na przepisach prawa podatkowego, a kwestie będące przedmiotem skargi nie miały charakteru wymagającego wiadomości specjalnych.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona z uwagi na brak podstaw do uwzględnienia zarzutów dotyczących konieczności powołania biegłego oraz prawidłowości zaliczenia wpłat na zaległości podatkowe.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, o charakterze deklaratoryjnym, nie może być przedmiotem skargi w zakresie kwestionowania istnienia zaległości podatkowej, a powołanie biegłego nieuzasadnione, gdyż sposób zaliczania normuje Ordynacja podatkowa.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT powinno opierać się na uzasadnionych i istniejących w momencie wydania decyzji przesłankach. Organ podatkowy zobowiązany jest do przestrzegania zasad postępowania budzącego zaufanie i przekonywania, nie opierając się na dowodach pozyskanych post factum.

W przypadku zaliczenia wpłat na poczet zaległości podatkowych, organ nie jest zobowiązany do przeprowadzenia opinii biegłego, gdyż sposób zaliczenia wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego i nie wymaga wiedzy specjalistycznej.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, mające charakter deklaratoryjny, nie podlega ustaleniom co do istnienia zaległości; odmowa dowodu z biegłego w przypadku wiedzy powszechnej uznana za uzasadnioną.