NSA uznaje za niezasadne kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT przez brak utrzymania ciągłości decyzji administracyjnych. Uchylenie jednego z wcześniejszych postanowień przerwało legalną sekwencję decyzji, co czyniło każde późniejsze przedłużenie nieskutecznym.

NSA oddalił skargę kasacyjną DIAS, podtrzymując wyrok WSA. Uznano, że naruszono art. 153 p.p.s.a. poprzez niewypełnienie działami organów administracyjnych wytycznych wynikających z wcześniejszego orzeczenia sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., uznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej za nieuzasadnioną, podtrzymując rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchyleniu przedłużenia terminu zwrotu VAT.

Instrumentalne wszczęcie postępowań karnych skarbowych, wywołujące zawieszenie biegu terminu przedawnienia podatkowego, nie jest skuteczne prawnie. Organy muszą szczegółowo uzasadniać zasadność takiego działania w decyzjach podatkowych, zwłaszcza przy zbliżającym się terminie przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zaniechanie aktualizacji danych adresowych przez podatnika skutkuje skierowaniem korespondencji pod adres z ewidencji, co w przypadku awizowania doręczenia obciąża konsekwencjami podatnika, nie organ podatkowy.

Uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie spełnia wymogów w zakresie szczegółowości wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej, co uniemożliwia kontrolę instancyjną orzeczenia; sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania z zaleceniem uwzględnienia zarzutów kasacyjnych oraz szczegółowej analizy materiału dowodowego.

Prawomocny wyrok uniewinniający nie determinuje rozstrzygnięć w postępowaniu podatkowym, gdzie każdy dowód musi być oceniany samodzielnie przez organy podatkowe, chyba że prawomocny wyrok skazujący wiąże sąd administracyjny.

Skarga o wznowienie postępowania z powodu nienależytej reprezentacji pełnomocnika, wynikającej z jego skazania, nie ma podstaw, gdyż nie wykazano bezpośredniego naruszenia prawa wpływającego na możliwość działania strony zgodnie z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.

W postępowaniach podatkowych wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej wymaga spełnienia wyjątkowych przesłanek, a wykładnia tych przepisów nie powinna być rozszerzająca. Wyrok NSA utrzymuje zasadność odmowy uchylenia decyzji o podatku od nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozdysponowywanie kryptowalut jako nagrody w ramach stakingu nie generuje kosztów uzyskania przychodów w oparciu o zasady ogólne z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., lecz ich rozliczenie jest neutralne podatkowo. NSA potwierdził poprawność rozstrzygnięcia Dyrektora KIS oraz WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora KIS z powodu uzasadnionego przypuszczenia istnienia sztucznej czynności była niezasadna i brak było wystarczających przesłanek do zastosowania art. 119a Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów ze zbycia udziałów w spółce przekształconej, należy uwzględniać ich wartość bilansową z dnia przekształcenia, odrzucając zasadność historycznych wydatków.

Wypłaty zaliczek na poczet udziału w zysku w trakcie roku podatkowego przez spółkę komandytową nie obligują tej spółki do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariuszy; obowiązek ten powstaje dopiero po zakończeniu roku podatkowego i ustaleniu wysokości podatku należnego.

Odmowa przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków, gdy okoliczności te mają znaczenie dla sprawy, stanowi naruszenie prawa strony do obrony. Należy przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w celu ponownego rozpatrzenia sprawy.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi nastąpić przed upływem terminu materialnoprawnego, a jego skuteczna realizacja zależy od unikania przerwania ciągłości postanowień. Uchylenie postanowień skutkuje przerwaniem tego terminu.

Uchylenie jakiegokolwiek z wcześniejszych postanowień w sprawie przedłużenia terminu zwrotu VAT powoduje przerwanie ciągłości przedłużeń, co skutkuje zakończeniem terminu materialnoprawnego zwrotu nadwyżki podatku. SN uznał działanie DIAS za nieskuteczne z uwagi na naruszenie warunków proceduralnych.