Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.

Dopłaty do spółki, wniesione poprzez kompensatę zobowiązań, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż art. 15cb u.p.d.o.p. wymaga faktycznej wpłaty na rachunek spółki.

Postępowanie o stwierdzenie nadpłaty, na podstawie art. 75 § 1 i 2 o.p., nie może służyć do wzruszenia ostatecznych decyzji podatkowych ustalających zobowiązanie, co skutkuje prawomocnością decyzji wymiarowej i brakiem możliwości wszczęcia postępowania w takich okolicznościach.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłosił kolejnego wniosku o upadłość we właściwym czasie, a brak jego winy nie został wykazany. Sąd oddala skargę kasacyjną o naruszenie przepisów postępowania i materialnego.

Brak dowodów na inne relacje prawne niż darowizna pomiędzy podatnikiem a darczyńcą, uzasadnia opodatkowanie przekazanych środków jako darowizny według sankcyjnej stawki 20% zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Nowe okoliczności lub dowody, na które skarżący powołuje się w celu wznowienia postępowania podatkowego, muszą istnieć w dniu wydania ostatecznej decyzji i być nieznane organowi, aby mogły stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

W sytuacji, gdy składniki majątku opodatkowanego ryczałtem są wykorzystywane w sposób mieszany, wydatki te nie mogą być automatycznie zaliczane do dochodów nieopodatkowanych, chyba że wyraźny przepis stanowi inaczej. Prawo wymaga doprecyzowania regulacji przedmiotu opodatkowania.

Oświetlenie terenu, oznakowanie ruchu drogowego oraz konstrukcja klatki schodowej, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jako zintegrowane elementy ułatwiające użytkowanie centrum handlowego zgodnie z jego przeznaczeniem.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy umorzenia zaległości podatkowych fundacji została oddalona, gdyż wykazane przez fundację przesłanki nie spełniały wymogów uzasadniających zastosowanie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej w ustalonym stanie faktycznym.