Dla zastosowania art. 28b ust. 2 ustawy o VAT kluczowe jest ustalenie, czy zagraniczni kontrahenci rzeczywiście prowadzili działalność gospodarczą. Bez tych ustaleń nie można określić stałego miejsca prowadzenia działalności, a tym samym poprawnie ustalić miejsca świadczenia usług i opodatkowania według stawki krajowej.

Decyzja, która nie ustala jednoznacznie, czy usługi były świadczone na rzecz podmiotów prowadzących faktyczną działalność gospodarczą, nie może być podstawą dla ustalenia miejsca opodatkowania. W ustaleniach faktycznych priorytetem jest rozpoznanie rzeczywistej działalności usługobiorców.

Statki badawcze nie spełniają kryteriów 'komunikacji międzynarodowej' w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi abolicyjnej. Praca na takich statkach podlega opodatkowaniu w Polsce.

Sąd uznaje, że ulga abolicyjna nie ma zastosowania, gdyż praca na statkach badawczych nie kwalifikuje się jako dochód z komunikacji międzynarodowej; warunki umowy z ZEA nie zostały spełnione, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znajdują podstaw w obowiązujących przepisach.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na niespełnienie formalnych wymogów wskazania naruszonych przepisów prawa, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu rozpoznanie meritum zarzutów kasacyjnych. Decyzja sądu pierwszej instancji dotycząca odpowiedzialności podatkowej osób trzecich została utrzymana w mocy.

Przed oceną, czy zagraniczny usługobiorca posiada w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, organ podatkowy powinien jednoznacznie ustalić, czy fakturowane usługi zostały rzeczywiście wykonane na jego rzecz oraz czy podmiot ten prowadził realną działalność gospodarczą. Sąd administracyjny, uchylając decyzję z powodu braków tych ustaleń,

W sprawie dotyczącej miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28b ust. 2 ustawy o VAT organ nie może poprzestać na ustaleniu stałego miejsca prowadzenia działalności usługobiorcy. W pierwszej kolejności musi wyjaśnić, czy usługi zostały rzeczywiście wykonane na rzecz oznaczonego kontrahenta jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Sąd administracyjny, uchylając decyzję z powodu luk w

Ochrona danych osobowych, gospodarczych i handlowych osób trzecich, niebędących stroną postępowania podatkowego oraz niezwiązanych z jego przedmiotem, stanowi interes publiczny w rozumieniu art. 179 § 1 O.p. uzasadniający wyłączenie dokumentów z jawności. Odmowa wglądu do ich pełnych wersji jest dopuszczalna, jeżeli stronie udostępniono zanonimizowane dokumenty pozwalające zapoznać się z istotą materiału

Zawiadomienie, o którym mowa w art. 70c Ordynacji podatkowej, dla wywołania skutku zawieszenia biegu przedawnienia z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. musi zostać skutecznie doręczone podatnikowi lub jego umocowanemu pełnomocnikowi najpóźniej przed upływem pięcioletniego terminu określonego w art. 70 § 1 O.p. Wydłużenie biegu przedawnienia na podstawie innych przesłanek nie przedłuża terminu realizacji obowiązku

Dla skutecznego wznowienia postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji Podatkowej, skarżący musi wykazać istnienie nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub dowodów nieznanych organowi skarbowemu w momencie wydawania decyzji ostatecznej. Wznawianie postępowania nie może służyć jako środek do powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną

Dochody z pracy najemnej wykonywanej na statkach badawczych, które nie są eksploatowane w komunikacji międzynarodowej, podlegają opodatkowaniu w Polsce bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej, mimo przedstawienia interpretacji indywidualnych stanów faktycznych niezgodnych z rozpoznaną sprawą.

Rekompensata wypłacana przedsiębiorstwu na mocy ustawy o systemie rekompensat stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., wolną od podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ jest finansowana ze środków publicznych i spełnia kryteria bezzwrotnej pomocy finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasady trwałości decyzji ostatecznych, uznając brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej za 2018 r. z uwagi na brak rażącego naruszenia prawa, podkreślając wyjątkowy charakter tego środka.

Silosy betonowe, ze względu na ich cechy techniczne i funkcjonalne, nie kwalifikują się jako budynki do celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości, lecz jako budowle, co skutkuje innym wymiarem opodatkowania zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych.