Silosy i tunele kwalifikują się jako budowle z uwagi na ich dominującą pojemność jako cechę techniczną, nie spełniającą kryterium budynku. Ewidencja gruntów nie determinuje kwalifikacji podatkowej obiektów budowlanych.

Niedochowanie przez podatnika należytej staranności przy dokonywaniu transakcji może uzasadniać zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego, mimo że zachowanie to nie wypełnia przesłanek odpowiedzialności karnej skarbowej.

Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT może być oparte wyłącznie na skonkretyzowanych wątpliwościach i planowanych czynnościach weryfikacyjnych istniejących w dacie wydania postanowienia o przedłużeniu. Organ odwoławczy nie jest uprawniony do uzasadniania tego postanowienia zdarzeniami i ustaleniami powstałymi później, zwłaszcza gdy pozostaje związany wcześniejszą oceną prawną NSA.

Silosy na cement, jeżeli ich zasadniczym parametrem jest pojemność, klasyfikowane są jako budowle w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet jeśli spełniają cechy budynków, ze względu na specyficzne cele gospodarcze i techniczne parametry.

W transakcji handlowej między dużym przedsiębiorcą jako dłużnikiem a przedsiębiorcą z sektora MŚP jako wierzycielem, rozłożenie świadczenia pieniężnego na raty nie uprawnia do wydłużenia terminu zapłaty którejkolwiek raty ponad 60 dni od doręczenia faktury lub rachunku. Jeżeli termin umowny narusza art. 7 ust. 2a u.p.n.o.t.h., dla celów art. 18f u.p.d.o.p. stosuje się termin ustawowy, od którego odrębnie

Decyzja organu administracji podatkowej o umorzeniu postępowania odwoławczego na skutek wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej jest bezzasadna, jeśli decyzja ta wywiera dalsze skutki prawne, podlegające kontroli sądowej. Skutki te uzasadniają prawo do sądowej oceny i nie mogą stanowić podstawy do umorzenia postępowania.

Organ odwoławczy umarzający postępowanie, mimo wygaśnięcia decyzji zabezpieczającej, winien merytorycznie ocenić jej zgodność z prawem, co otwiera drogę do sądowej kontroli legalności tego aktu, zgodnie z art. 45 Konstytucji RP.

Silosy cementu i klinkieru, wraz z urządzeniami towarzyszącymi, kwalifikują się jako budowle dla celów podatku od nieruchomości, ponieważ ich kluczowym parametrem technicznym jest pojemność, nie zaś powierzchnia użytkowa, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/21.

Nie można uznać przesłanki braku winy w uchybieniu terminu przy składaniu odwołania przez podatnika za uprawdopodobnioną, jeśli nie dostarczono konkretnych dowodów na zaistnienie okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie.

Skarga kasacyjna M.I. nie znajduje uzasadnienia; sądy obu instancji prawidłowo rozstrzygnęły odmowę umorzenia zaległości podatkowych, właściwie analizując pojęcie interesu publicznego oraz przepisów proceduralnych.

Art. 89b ust. 1b ustawy o VAT nie stanowi podstawy do zawieszenia, przerwania ani ponownego biegu terminu 90 dni przewidzianego w art. 89b ust. 1 tej ustawy. Późniejsze ustalenie w układzie restrukturyzacyjnym nowych terminów spłaty nie niweczy obowiązku korekty podatku naliczonego, jeżeli obowiązek ten powstał już według pierwotnego terminu płatności. Umorzenie wierzytelności w ramach układu nie jest

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., wznowienie postępowania podatkowego może być zasadne w przypadku istnienia nowych okoliczności lub dowodów, które wprawdzie były znane stronie, lecz niewiadome dla organu, o ile mają one istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podatkowej.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa skarbowego, uzasadnione dowodami, nie ma instrumentalnego charakteru i skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, nawet jeśli wszczęto je blisko daty przedawnienia.

Obiekty budowlane, takie jak silosy, powinny być kwalifikowane jako budowle, gdy zasadniczym parametrem decydującym jest ich pojemność, a nie powierzchnia użytkowa, co wpływa na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Silosy cementów i tuneli pod nimi sklasyfikowane jako budowle, nie budynki, z uwagi na zasadnicze cechy techniczne i funkcjonalne, które wskazują na pojemność jako parametr decydujący, nie powierzchnię użytkową, zgodnie z ustaleniami Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Decyzja o zabezpieczeniu, mimo jej wygaśnięcia, podlega kontroli merytorycznej ze względu na jej skutki prawne nadal istniejące w sferze prawa podatkowego, a brak takiej kontroli stanowi naruszenie prawa podatnika do sądu.

Węzeł betoniarski, uznany za jedną złożoną budowlę, podlega opodatkowaniu jako wolnostojące urządzenie techniczne, nie zaś jako budynek, ze względu na jego trwałe związanie z gruntem oraz funkcjonalność jako jeden przedmiot materialny.

Podatnik, który nie spełnia należytych standardów weryfikacyjnych wobec kontrahentów i nabywa faktury VAT nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie występuje, gdy prowadzi ono do aktu oskarżenia.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadnia umorzenie postępowania odwoławczego, lecz nie eliminuje obowiązku organu odwoławczego zbadania i uzasadnienia legalności zastosowania zabezpieczenia w świetle art. 33 O.p. Tylko taka ocena zapewnia podatnikowi skuteczną kontrolę sądową decyzji, której skutki prawne utrzymują się po jej wygaśnięciu.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 Ordynacji podatkowej uzasadnia umorzenie postępowania odwoławczego, lecz organ odwoławczy jest obowiązany w uzasadnieniu decyzji umarzającej zbadać i ocenić zarzuty dotyczące ustawowych przesłanek zastosowania zabezpieczenia. Utrzymujące się skutki materialnoprawne zabezpieczenia wymagają zapewnienia podatnikowi skutecznej kontroli instancyjnej