W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia naruszonych przepisów oraz ich właściwej subsumcji w kontekście stanu faktycznego, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów.

Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

1. Upływ terminu określonego w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Materialnoprawny charakter terminów określonych w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oznacza, że po

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutów proceduralnych i niewłaściwego zastosowania przepisów Ordynacji podatkowej została oddalona. Doręczenie decyzji pełnomocnikowi ogólnemu uważa się za prawidłowe, uzasadnia to oddalenie skargi kasacyjnej oraz poniesienie przez skarżącą kosztów postępowania.

Skarżący, prowadząc razem z A. N. nielegalną produkcję wyrobów tytoniowych, podlega obowiązkowi zapłaty podatku akcyzowego; dowody z postępowania karnego mogą być podstawą decyzji podatkowej.

Jednostka kogeneracyjna umieszczona w kontenerze dźwiękochłonnym nie spełnia przesłanek zaliczenia jej do kategorii budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza jej opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Doręczenie decyzji organu podatkowego za granicą musi być zgodne z przepisami prawa kraju przeznaczenia; brak weryfikacji krajowych regulacji doręczeń skutkuje uznaniem nieważności przyjęcia skuteczności doręczenia.

Interpretacja i kwalifikacja ceł towarowych dokonana przez organy celne oraz zaakceptowana przez wojewódzki sąd administracyjny jest prawidłowa. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych ani błędów w wykładni prawa, które wymagałyby ingerencji instancyjnej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie działań organów celnych i sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami, na podstawie art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2019/159 nakładającego cło ochronne w przypadku wyczerpania kontyngentu taryfowego.

Odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego oraz nałożenie dodatkowego cła ochronnego były zgodne z prawem z uwagi na wyczerpanie kontyngentu taryfowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty proceduralne i materialne za nieuzasadnione i nie wpływające na wynik sprawy bez istotnego naruszenia przepisów.

Skarżąca nie wykazała, że zarzuty skierowane wobec decyzji organu administracyjnego oraz wyroku WSA w Gdańsku miały uzasadnioną podstawę prawną. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne.

Skarżący zobowiązany jest precyzyjnie wskazać podstawy kasacyjne, szczególnie w zakresach błędnej wykładni czy niewłaściwego zastosowania prawa. Brak szczegółowości uniemożliwia skuteczne zakwestionowanie decyzji sądu niższej instancji i prowadzi do oddalenia skargi.

Realizacja własnych celów mieszkaniowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. wymaga zamieszkania w zakupionym lokalu, a nie jego wynajmowania, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego w przypadku nabycia lokalu z zamiarem jego wynajmu.

Wydatki poniesione na budowę części socjalno-biurowej w ramach nowej inwestycji mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile odpowiadają one warunkom określonym w decyzji o wsparciu i mają na celu poprawę zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa.