Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za 2013 rok było prawidłowe, a wojewódzki sąd trafnie ocenił zebraną dokumentację i uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, w efekcie czego skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Sprzedaż działek przez skarżącą podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż czynności skarżącej, z uwagi na ich zorganizowany i powtarzalny charakter, należy kwalifikować jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Podatnikiem podatku akcyzowego, w okolicznościach braku jednoznacznie zindywidualizowanego stanu faktycznego, może być zarówno jednostka samorządu terytorialnego, jak i jej jednostki organizacyjne, wskazując na niewystarczające uzasadnienie interpretacji w świetle art. 13 ustawy o podatku akcyzowym.
Bezzwrotna pomoc publiczna udzielona z budżetu państwa w ramach rządowego programu wsparcia, spełnia kryteria dotacji określonej w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a zatem jest zwolniona od podatku dochodowego od osób prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku istnienia zaległości podatkowych zasady zaliczania wpłat przewidziane w art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej są wiążące dla organu podatkowego, a skarga kasacyjna R. S.A. na decyzję organu rachunkowego została oddalona.
Udzielenie nieoprocentowanej pożyczki przez podatnika VAT osobie bliskiej, niezwiązanej z jego działalnością gospodarczą, stanowi zarząd majątkiem osobistym i nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, lecz podlega przepisom o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przy ustalaniu powierzchni użytkowej kluczowej dla podstawy opodatkowania nie wystarczy polegać wyłącznie na danych ewidencyjnych, lecz konieczna jest ich weryfikacja w kontekście zgłoszonych zastrzeżeń merytorycznych i dowodowych.
Dane ewidencyjne gruntów dotyczące powierzchni użytkowej budynków nie mogą być wyłącznie decydujące w postępowaniu podatkowym; organy podatkowe muszą uwzględniać dowody na rzeczywistą powierzchnię użytkową lokali.
Organ podatkowy nie może ograniczać się do danych ewidencyjnych przy ustalaniu powierzchni użytkowej dla celów opodatkowania, jeżeli dane te nie uwzględniają rzeczywistej wysokości kondygnacji. Niezbędne jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego.
Podatnik, który posiada zaległości podatkowe, nie ma prawa decydować o przeznaczeniu wpłaty na wybrane zobowiązania bieżące, jeśli termin płatności już minął; organ podatkowy ma obowiązek zaliczyć wpłaty na najstarsze zaległości.
Płatnik, na podstawie oświadczenia podatnika, zgodnie z art. 41 ust. 11a i 11b u.p.d.o.f., jest zobowiązany do uwzględnienia zwolnienia podatkowego, a odpowiedzialność za prawidłowość oświadczenia spoczywa na podatniku.
Odmowa udostępnienia przez organy podatkowe informacji zawartych w wyłączonych dokumentach ze względu na interes publiczny, nie narusza praw strony, jeśli decyzje te dotyczą podmiotów niezwiązanych bezpośrednio z jej sprawą, zgodnie z art. 179 Ordynacji podatkowej.
Zasada kontynuacji amortyzacji z art. 16h ust. 3d w zw. z art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) u.p.d.o.p. dotyczy również korzystającego; leasing finansowy środków przekazanych aportem nie zwalnia z obowiązku uwzględniania uprzednio dokonanych odpisów amortyzacyjnych.
Ograniczenie poboru zaliczek na podatek, zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, wymaga uprawdopodobnienia niewspółmierności ich wysokości do przewidywanego podatku. Brak wskazania naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej skutkuje jej oddaleniem.
Formalne zakończenie budowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego nie stanowi przesłanki zastosowania ulgi termomodernizaacyjnej, o której stanowi art. 26h ust. 1 u.p.d.o.f.
Przy likwidacji spółki komandytowej powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie wartość bilansowa udziałów w momencie przekształcenia. Wydatki historyczne nie mają znaczenia.
Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje skutecznie zawieszony w przypadku wszczęcia postępowania karnoskarbowego, a zawiadomienie doręczone zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej spełnia swoją funkcję, mimo zastrzeżeń o proceduralne uchybienia nieudokumentowane przez adresata zawiadomienia.