Organ podatkowy, ponownie rozpoznając sprawę po uchyleniu decyzji przez sąd administracyjny, jest związany nie tylko wskazaniami dowodowymi, lecz również oceną prawną dotyczącą znaczenia określonych okoliczności dla oceny należytej staranności podatnika. Ponowne oparcie odmowy prawa do odliczenia VAT na przesłankach uprzednio negatywnie ocenionych przez NSA stanowi naruszenie art. 153 p.p.s.a., uzasadniające

Dla oceny, czy wszczęcie postępowania karnego skarbowego wywołujące skutek z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej miało charakter instrumentalny, podstawowe znaczenie mają rzeczywiste powody i okoliczności jego wszczęcia, oceniane w świetle wcześniejszej aktywności kontrolnej i zgromadzonych danych. Późniejsze zawieszenie tego postępowania lub brak dalszych czynności procesowych nie przesądzają samodzielnie

Kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, wydawane na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT za ten sam okres rozliczeniowy, wymaga zachowania nieprzerwanego i prawnie skutecznego łańcucha wcześniejszych przedłużeń. Prawomocne wyeliminowanie wcześniejszych postanowień z obrotu prawnego uniemożliwia kontrolę legalności kolejnego aktu, a przerwanie ciągłości przedłużeń powoduje nieskuteczność

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wykazania konkretnych, nowych i autonomicznych względem wcześniejszych przedłużeń okoliczności oraz czynności dodatkowej weryfikacji. Samo prowadzenie postępowania podatkowego, powielanie uprzednich wątpliwości lub wskazywanie zagadnień właściwych dla decyzji wymiarowej nie stanowi dostatecznej podstawy

Prawomocne uchylenie postanowienia o wcześniejszym przedłużeniu terminu zwrotu różnicy VAT, dokonane po upływie terminu objętego tym postanowieniem, przerywa ciągłość przedłużeń i wyłącza skuteczność kolejnych postanowień w tym przedmiocie. NSA jest związany takim prawomocnym rozstrzygnięciem również w sprawie materialnie zależnej, choćby sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie przed jego

Po ustaniu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, wywołanego wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, termin ten biegnie dalej wyłącznie przez okres pozostały do jego upływu w chwili zawieszenia. Niedopuszczalne jest przedłużenie terminu przedawnienia o cały czas trwania zawieszenia, jeżeli zawieszenie nastąpiło przed

W przypadku błędnego wykazania na fakturze VAT według stawki zamiast zwolnienia korekta dokonywana na podstawie art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT ma charakter bieżący. Dopuszczalność jej rozliczenia oraz stwierdzenia nadpłaty zależy od spełnienia ustawowych warunków korekty, w szczególności doręczenia faktury korygującej nabywcy przed upływem terminu przedawnienia, a nie od korekty pierwotnych okresów

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wykazania konkretnych i aktualnych okoliczności uzasadniających dodatkową weryfikację rozliczenia, którego zwrot dotyczy. Nie wystarcza samo prowadzenie kontroli lub postępowań za inne okresy ani wobec kontrahentów, jeżeli organ nie wykaże związku tych ustaleń z zasadnością zwrotu w badanym okresie; wymagania uzasadnienia

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania konkretnych, jeszcze nieprzeprowadzonych czynności dodatkowej weryfikacji oraz okoliczności autonomicznych względem tych, które uzasadniały wcześniejsze przedłużenia. Samo trwanie postępowania podatkowego lub powołanie się na materialnoprawne wątpliwości dotyczące rozliczenia nie uzasadnia

Nieprawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego uchylający wcześniejsze postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT nie może, w świetle art. 170 i art. 152 P.p.s.a., stanowić podstawy do przyjęcia przerwania ciągłości przedłużeń ani wygaśnięcia uprawnienia organu do dalszego przedłużenia tego terminu. Sąd powinien wówczas merytorycznie zbadać ustawowe przesłanki przedłużenia zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie i aktualnie uprawdopodobnił istnienie wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz potrzebę ich dalszej weryfikacji. Przy wielokrotnym i długotrwałym przedłużaniu terminu nie wystarcza powielanie ogólnych twierdzeń, odwołanie do postępowania wymiarowego lub do dawnych ustaleń kontrolnych

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga każdorazowo konkretnego uprawdopodobnienia utrzymujących się wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskazania dalszych, niezbędnych czynności weryfikacyjnych. Im dłużej organ odracza zwrot, tym wyższy jest standard szczegółowości i przekonującej mocy uzasadnienia; samo prowadzenie postępowania podatkowego ani

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT, podkreślając wystarczające uzasadnienie organu podatkowego oparte na konkretach dot. grudnia 2020 r., potwierdzającą zbieżności z wymaganiami art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 274b § 1 o.p.

Prawomocne wyeliminowanie z obrotu prawnego wcześniejszego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT przerywa ciągłość przedłużeń i powoduje zakończenie biegu materialnoprawnego terminu zwrotu. Po upływie tego terminu organ podatkowy traci uprawnienie do jego dalszego przedłużania, a każde późniejsze postanowienie prolongacyjne dotyczące tego samego okresu rozliczeniowego jest nieskuteczne.

Prawomocne uchylenie postanowień dotyczących wcześniejszego przedłużenia terminu zwrotu różnicy VAT powoduje przerwanie ciągłości kolejnych przedłużeń, jeżeli następuje po upływie terminu objętego uchylonym postanowieniem. W sprawie dotyczącej kolejnego przedłużenia sąd jest związany takim prawomocnym rozstrzygnięciem na podstawie art. 170 P.p.s.a.; wadliwość uzasadnienia wyroku WSA nie uzasadnia jego

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione okolicznościami wskazującymi na merytoryczne potrzeby weryfikacyjne. Nienależycie uzasadnione postanowienia organów podatkowych stanowią naruszenie materialnych praw podatnika oraz zasadę neutralności VAT, co skutkuje ich uchyleniem.

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy organ w postanowieniu konkretnie i spójnie wykaże aktualne wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz wskaże podjęte i planowane czynności weryfikacyjne, ich cel i przewidywany czas realizacji. Ogólne odwołanie do potrzeby badania kontrahentów lub analizy materiału nie spełnia wymogów

Prawo do odliczenia podatku naliczonego może zostać wyłączone na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c ustawy o VAT także wtedy, gdy czynność została formalnie skutecznie dokonana, w tym w formie aktu notarialnego, jeżeli z obiektywnych okoliczności wynika, że stanowiła sztuczną konstrukcję, której zasadniczym celem było uzyskanie korzyści podatkowej sprzecznej z celami systemu VAT. Formalna poprawność

Podatnik, który świadomie uczestniczy w łańcuchu pozornych transakcji paliwowych, służących oszustwu VAT, nie może odliczyć podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmioty niebędące rzeczywistymi dostawcami. Faktyczny przepływ towaru nie niweczy nierzetelności faktur ani świadomości oszustwa. Podatek wykazany na fakturach wystawionych w ramach takiego procederu podlega zapłacie na podstawie