Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p. jest bezskuteczne tylko wtedy, gdy całokształt okoliczności dowodzi instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego; sam związek wszczęcia z upływem terminu przedawnienia ani późniejsze umorzenie postępowania tego nie przesądzają. Podatnik, który wiedział lub przy zachowaniu racjonalnej staranności powinien był wiedzieć

W postępowaniu ze skargi na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT kontrola sądu obejmuje spełnienie przesłanek z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, nie zaś merytoryczną ocenę zagadnień rozstrzyganych w postępowaniu wymiarowym. Zarzuty kasacyjne odwołujące się wyłącznie do meritum tego postępowania lub do jego przewlekłości nie mogą skutecznie podważyć legalności przedłużenia terminu zwrotu.

Kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT za ten sam okres rozliczeniowy, choć stanowi odrębną sprawę, opiera się na ciągłości poprzednich przedłużeń, które tworzą element jego stanu faktycznego. Uchylenie wcześniejszych postanowień prolongacyjnych może przerwać tę ciągłość, co wyłącza prawną skuteczność dalszego przedłużania terminu zwrotu i uzasadnia uchylenie kolejnego postanowienia

Kolejne postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, wydawane po długotrwałym prowadzeniu procedur weryfikacyjnych, wymaga wskazania w jego uzasadnieniu konkretnych, aktualnych i obiektywnie uprawdopodobnionych wątpliwości co do zasadności zwrotu oraz ich związku z prowadzonymi czynnościami. Formalna zawisłość kontroli lub postępowania podatkowego ani ogólnikowe odwołanie do akt sprawy nie realizują

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie, aktualnie i przekonująco uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na potrzebę dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Ogólnikowe odwołanie do trwania postępowania, ustaleń kontroli lub planowanych czynności nie spełnia tego wymogu, zwłaszcza przy kolejnym przedłużeniu

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. wymaga wskazania konkretnych, jeszcze niepodjętych czynności służących dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu oraz autonomicznych przesłanek uzasadniających dane przedłużenie. Samo prowadzenie postępowania, powielenie przyczyn wcześniejszych przedłużeń lub odwołanie do merytorycznych wątpliwości co do rozliczenia za inne okresy

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga wskazania w postanowieniu konkretnych, aktualnych i odnoszących się do okresu objętego zwrotem wątpliwości co do jego zasadności. Przy kolejnych prolongatach ogólne odwołanie do podwyższonego ryzyka działalności, powiązań z kontrahentami lub ustaleń dotyczących innych okresów nie stanowi wystarczającego uzasadnienia ingerencji

Organ podatkowy, ponownie rozpoznając sprawę po uchyleniu decyzji przez sąd administracyjny, jest związany nie tylko wskazaniami dowodowymi, lecz również oceną prawną dotyczącą znaczenia określonych okoliczności dla oceny należytej staranności podatnika. Ponowne oparcie odmowy prawa do odliczenia VAT na przesłankach uprzednio negatywnie ocenionych przez NSA stanowi naruszenie art. 153 p.p.s.a., uzasadniające

Prawomocne uchylenie wcześniejszego postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT przerywa ciągłość kolejnych przedłużeń; po upływie materialnoprawnego terminu zwrotu organ nie może go ponownie przedłużyć. Każde postanowienie wydane na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. wymaga ponadto indywidualnego, konkretnego uzasadnienia obejmującego istniejące wątpliwości, podjęte i planowane czynności weryfikacyjne

Postanowienie o kolejnym przedłużeniu terminu zwrotu VAT, wydane na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, wymaga zindywidualizowanego i konkretnego uzasadnienia, obejmującego nie tylko opis wątpliwości co do rozliczenia, lecz także wskazanie podjętych i planowanych czynności weryfikacyjnych oraz przewidywanego czasu ich realizacji. Ogólnikowe powołanie potrzeby dalszej analizy materiału lub weryfikacji

Jeżeli wyrok WSA, stanowiący podstawę uznania, że doszło do przerwania ciągłości przedłużeń terminu zwrotu VAT, zostanie następnie uchylony przez NSA, a skarga podatnika w sprawie wcześniejszego przedłużenia zostanie oddalona, odpada podstawa do przyjęcia bezskuteczności kolejnych postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu. Sprawa wymaga wówczas ponownego rozpoznania z uwzględnieniem aktualnego stanu

Kolejne przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga przedstawienia w samym postanowieniu konkretnych, aktualnych i odpowiednio poważnych argumentów oraz dowodów uprawdopodabniających potrzebę dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Ogólne odwołanie do toczącego się postępowania, wcześniejszych ustaleń kontrolnych lub abstrakcyjnego ryzyka nadużyć nie spełnia tego

Przedłużenie terminu zwrotu VAT na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT wymaga, aby w samym postanowieniu organ konkretnie i aktualnie uprawdopodobnił wątpliwości uzasadniające dalszą weryfikację rozliczenia. Przy kolejnych, długotrwałych przedłużeniach nie wystarcza ogólne powołanie się na złożoność sprawy, konieczność analizy akt lub niezakończenie postępowania; wraz z upływem czasu wymóg argumentacyjny