Obiekty budowlane, nawet gdy usytuowane wewnątrz budynków przemysłowych, mogą stanowić odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli pełnią funkcje niezależne od budynku i nie są związane z zapewnieniem jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce, kosztem uzyskania przychodu jest rzeczywista wartość wydatków poniesionych na ich nabycie w momencie zbycia, a nie wartość historyczna, co ma kluczowe znaczenie dla wysokości zobowiązań podatkowych.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, zgodnie z art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, a naruszona nie została zasada prawa do obrony.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość lub wszczęcia restrukturyzacji we właściwym czasie.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie nowych okoliczności lub dowodów nie jest uzasadnione, gdy są one już znane organowi orzekającemu i nie prowadzą do ujawnienia nowych faktów istotnych dla decyzji ostatecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie wyroku TSUE, którego sentencja nie zmieniała zasadniczej oceny prawnej zaskarżonego wyroku, w tym jego zgodności z krajowym i unijnym porządkiem prawnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak uzasadnionych podstaw zakwestionowania decyzji Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego; WSA prawidłowo zastosował przepisy Ordynacji podatkowej, a działania NUCS były prawnie zasadne.

Umiejscowienie obiektu w budynku nie wyklucza jego opodatkowania jako odrębnej budowli, gdyż pełni on samodzielną funkcję technologiczno-użytkową niezależną od budynku, co czyni go przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje prawo do oprocentowania nadpłaty podatku powstałej w wyniku wydania po terminie decyzji APA, jako konstytucyjną i unijną ochronę praw podatnika, usprawiedliwiając stosowanie analogii legis.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organy podatkowe działające wyłącznie w celu przedłużenia terminu przedawnienia naruszają zasadę praworządności oraz zasady zaufania do państwa.

Po upływie terminu przedawnienia, roszczenia o nadpłatę podatku zgłoszone w postępowaniu wymiarowym prowadzonym z urzędu nie mogą być skutecznie rozpoznane. Postępowanie takie winno zostać umorzone z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie Skarżącej karą porządkową za niestawiennictwo w charakterze świadka było zasadne oraz zgodne z prawem, przy braku naruszenia procedur przez organy skarbowe.

NSA stwierdza, iż brak zgłoszenia wniosku o upadłość we właściwym czasie skutkuje solidarną odpowiedzialnością członka zarządu zgodnie z art. 116 § 1 O.p., mimo otwarcia późniejszego postępowania restrukturyzacyjnego, które nie łagodzi istniejącej niewypłacalności.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji Naczelnika UCS o PIT za 2012 r. została oddalona przez NSA jako bezzasadna. Wydanie decyzji nie naruszyło prawa materialnego ani przepisów postępowania.

Interpretacja indywidualna dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych niezgodna z prawem; wydatki na nabycie lub objęcie akcji należy interpretować autonomicznie, bez odniesienia do ustawy o podatku dochodowym.

Należność z tytułu oprocentowania nadpłaty powstałej wskutek opóźnienia w wydaniu porozumienia APA nie znajduje bezpośrednich podstaw w Ordynacji podatkowej, lecz może być uznana per analogiam, zważywszy na aksjologiczne wymogi ochrony interesów podatnika.

Instalacje i kontenery, nawet umieszczone w budynkach, mogą być traktowane jako odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli nie są trwale związane z gruntem, co wyklucza ich klasyfikację jako budynki.

Nałożenie kary porządkowej za niestawiennictwo świadka na wezwanie organu podatkowego, które spełnia wymogi prawidłowości wezwania, jest zgodne z art. 262 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący nie korzystał z przysługujących mu uprawnień zgodnie z przepisami ochronnymi Ordynacji podatkowej.

Tymczasowe obiekty budowlane, nie będące trwale związane z gruntem, podlegają opodatkowaniu jako budowle podatkowe. Instalacje i urządzenia w obiektach przemysłowych mogą być kwalifikowane jako odrębne budowle, jeśli pełnią funkcję niezależną od budynku.