Tablice reklamowe posadowione na fundamentach nie zagłębionych w gruncie nie są budowlami trwale związanymi z gruntem i w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W postępowaniu o ulgę płatniczą, organy podatkowe mogą zastosować ulgę, jedynie jeśli istnieje ważny interes podatnika lub publiczny. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję odmowną organów, podkreślając, że wystąpiły uzasadnione podstawy do odmowy zastosowania ulgi, zwłaszcza przy braku pełnego ujawnienia stanu finansowego przez wnioskodawcę.

Tablice reklamowe, które ze względu na swoją konstrukcję i sposób posadowienia zapewniają trwałe związanie z gruntem, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Tablice reklamowe i wiaty przystankowe nie są "trwale związane z gruntem" w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., jeśli fundamenty nie są zagłębione w gruncie; funkcja reklamowa nie stanowi podstawy do ich kwalifikacji jako urządzenia reklamowe w zakresie opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Wolno stojące tablice reklamowe nie są trwale związane z gruntem, jeśli ich fundamenty nie są zagłębione w gruncie, a stabilność wynika wyłącznie z masy i kształtu. Nie spełnia to warunku dla uznania ich za budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Pozorność działań skarżącej, polegająca na utworzeniu struktury mającej na celu uniknięcie opodatkowania przez zbycie udziałów celem ich umorzenia, jest podstawą do zastosowania art. 199a § 2 o.p., co uznaje się za działanie zabezpieczające przed uniknięciem zaległości podatkowych z tytułu dochodów z kapitałów pieniężnych.

Wynagrodzenie wypłacane wspólnikom z tytułu obniżenia kapitału zakładowego spółki, pochodzące z wkładów pieniężnych a nie z zysku, nie stanowi dochodu z ukrytych zysków podlegającego opodatkowaniu estońskim CIT zgodnie z art. 28m u.p.d.o.p.

Tablice reklamowe usytuowane w sposób stabilny i zagłębione w gruncie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle trwale związane z gruntem, co uzasadnia uznanie ich właściciela za podatnika tegoż podatku.

Tablice reklamowe, o ile posiadają fundamenty trwałe związane z gruntem, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Wielkość i stabilność obiektu budowlanego nie są samodzielnymi wyznacznikami trwałego związania z gruntem.

Tablice reklamowe trwale związane z gruntem podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ustalenie tej cechy nie wymaga udziału biegłego, jeżeli organy dysponują wystarczającymi dowodami technicznymi.

Tablice reklamowe posadowione na fundamencie są trwale związane z gruntem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; podlegają zatem opodatkowaniu jako budowle. Skarga kasacyjna została oddalona.

Trwałe związanie z gruntem wymaga posadowienia obiektu w sposób zapewniający stabilność i trwałość, co uzasadnia opodatkowanie jako budowli podatkiem od nieruchomości.

Nieruchomości w posiadaniu przedsiębiorcy w upadłości, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55¹ K.c., zachowują związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, co uzasadnia ich opodatkowanie według wyższych stawek, bez względu na faktyczne prowadzenie działalności.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w właściwym czasie, przy czym powierzenie spraw spółki osobie trzeciej nie zwalnia z konieczności monitorowania sytuacji finansowej i spełnienia obowiązków zarządczych.

Nieruchomość należąca do spółki w upadłości, będąca w posiadaniu syndyka, uznawana jest za związaną z działalnością gospodarczą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., z uwagi na jej potencjalne wykorzystanie w działalności gospodarczej, co uzasadnia opodatkowanie według wyższych stawek.

Naczelny Sąd Administracyjny stanowi, że decyzja o odmowie zastosowania ulgi płatniczej w formie rozłożenia na raty zaległości podatkowej była prawidłowa, mimo stwierdzenia przesłanki trudnej sytuacji, ze względu na brak zgody pomiędzy organami podatkowymi, w tym Prezydentem w kontekście art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Stosowanie zwolnienia z opodatkowania odsetek z tytułu art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. wymaga, aby odbiorca należności posiadał status właściciela w znaczeniu beneficial owner. Podmiot pośredniczący, nie dysponujący samodzielnie uzyskanymi korzyściami, takiego statusu nie posiada.

W przypadku zbycia nieruchomości nabytej wiele lat wcześniej przez osobę fizyczną, brak zorganizowanych i ciągłych działań w stosunku do tej nieruchomości oznacza, że uzyskane przychody nie stanowią dochodów z działalności gospodarczej.

Otrzymanie demonstratora przez V. sp. z o.o. stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, bowiem brak wzajemności i ekwiwalentności świadczeń wyklucza wyłączenie spod opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.