Podatnik, który zarejestrował działalność gospodarczą i udzielił pełnomocnictwa do wystawiania faktur VAT, jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT z wykazanych faktur, bez względu na świadome uczestnictwo w wystawianiu fałszywych faktur kupieckich oraz ich ekonomiczną podstawę.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej są związane z działalnością gospodarczą spółki, co uzasadnia opodatkowanie ich według stawek dla nieruchomości związanych z działalnością, w oparciu o potencjalne wykorzystanie w działalności, a nie faktyczne użycie.

Nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu nie powoduje powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., jako że umowa taka ze swej istoty nie posiada charakteru odpłatnego.

Nieruchomości należące do przedsiębiorcy mogą być uznane za zajęte na działalność gospodarczą, a zabytkowy charakter nieruchomości nie wyklucza takiego zajęcia, co skutkuje opodatkowaniem według stawek przewidzianych dla działalności gospodarczej.

Opodatkowanie nieruchomości należącej do przedsiębiorcy według stawek właściwych dla działalności gospodarczej wymaga nie tylko posiadania nieruchomości, ale także faktycznego lub potencjalnego jej wykorzystania gospodarczo, co wynika z przepisów oraz orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Zaprzestanie działalności nie wyklucza związku, gdy zachowane są inne elementy tego związania.

Świadczenia na rzecz zakwaterowania i transportu pracowników delegowanych przez pracodawcę nie stanowią przychodu pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Sąd uznaje, że są one ponoszone wyłącznie w interesie pracodawcy i nie powodują obowiązku podatkowego.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zobowiązania podatkowe powstaje, gdy spółka zaprzestaje regulacji wymagalnych zobowiązań i nie zgłasza upadłości, niezależnie od liczby wierzycieli.

Sam brak rejestracji statku w norweskim rejestrze nie wyklucza zastosowania Konwencji UPO. Kluczowa jest możliwość opodatkowania w obu państwach, niezależnie od faktycznego poboru podatku. NSA uchylił orzeczenie, wskazując na potrzebę uwzględnienia ulgi abolicyjnej.

Wydatki ponoszone przez dewelopera na usunięcie wad konstrukcyjnych budynku, wynikające z odpowiedzialności za jakość towaru, mają bezpośredni związek z opodatkowaną dostawą towarów i uprawniają do odliczenia podatku VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Podstawą dokonania korekty podatku naliczonego z art. 86 ust. 19a u.p.t.u. jest uzgodnienie i spełnienie warunków obniżenia podstawy opodatkowania, w tym zwrot zaliczki, jeżeli do dostawy towaru nie doszło, a uzgodnienia te są materialnie potwierdzone.

Opłaty ponoszone przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe w ramach współpracy z leasingodawcą i jego agentem ubezpieczeniowym, na podstawie wspólnej umowy, nie stanowią odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem VAT.

NSA stwierdził, że uchybienia proceduralne WSA w zakresie oceny należytej staranności i dobrej wiary podatnika oraz wadliwe uzasadnienie wyroku mogą wpływać na wynik sprawy, uzasadniając przekazanie jej do ponownego rozpoznania.

Decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona, gdyż naruszono zasadę doręczania pełnomocnikowi ogólnemu wpisanemu do Centralnego Rejestru Pełnomocnictw Ogólnych, co uniemożliwiło skuteczne wniesienie odwołania i wszczęcie kontroli instancyjnej decyzji.

Korekty wynagrodzenia w transakcjach między podmiotami powiązanymi, niesłużące usunięciu błędów lub reklamacjom, stanowią korekty cen transferowych, podlegające szczególnej regulacji prawnej zgodnie z art. 11e u.p.d.o.p.

Korekty wynagrodzenia za usługi między podmiotami powiązanymi, wynikające z aktualizacji rzeczywistych kosztów, stanowią korekty cen transferowych na gruncie art. 11e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych i jako takie muszą spełniać wszystkie wymagane tym przepisem warunki formalne.

Osoba pełniąca funkcję prezesa zarządu spółki ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki w VAT, jeżeli nie zgłasza wniosku o upadłość mimo stanu niewypłacalności. Przesłanka egzoneracyjna nie wymaga istnienia wielu wierzycieli.

Zarzut błędnej wykładni art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT nie może skutecznie służyć podważaniu ustaleń faktycznych i dokonanej na ich podstawie subsumpcji sprzedaży nieruchomości jako działalności gospodarczej. Jeżeli kasator kwestionuje zastosowanie tych przepisów do stanu faktycznego, powinien podnieść zarzut ich niewłaściwego zastosowania oraz powiązać go z konkretnymi zarzutami procesowymi odnoszącymi

Skarga kasacyjna na wyrok oddalający skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania była bezzasadna, gdyż uchybienie terminu było należycie stwierdzone przez organ podatkowy.