Dokonane przez spółkę korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie stanowią "błędu rachunkowego" ani "oczywistej omyłki" w rozumieniu art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, zatem należy je rozliczać na bieżąco.
Interpretacja indywidualna z dnia 26 sierpnia 2019 r. nie stanowi nowej okoliczności faktycznej umożliwiającej wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Oceny prawne zawarte w interpretacji nie mają prejudycjalnego wpływu na postępowania podatkowe. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Niewniesienie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, której członkiem zarządu jest skarżący, skutkuje odpowiedzialnością solidarną za zaległości podatkowe, jeśli spółka była niewypłacalna przez okres dłuższy niż trzy miesiące. (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 11 ust. 1a Prawa upadłościowego).
Wydatki na budowę domu na własnym gruncie stanowią nakłady podlegające dokumentowaniu fakturami zgodnie z art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Odszkodowanie wypłacone sportowcowi za niewywiązanie się z kontraktu przez klub, jako związane z działalnością wykonywaną osobiście, wymaga nowej oceny przesłanek prawnych i ustalenia odpowiedniego opodatkowania zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.
Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.
Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.
Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.
Uchwała NSA z dnia 4 lutego 2026 r. uchyla decyzje, uznając rzeczywisty charakter transakcji M.D. z D. mimo formalnych wątpliwości, oraz przywraca prawo do odliczenia VAT. Działania handlowe M.D. nie miały na celu jedynie uzyskania korzyści podatkowej wbrew celom dyrektywy 2006/112/WE.
Dochody z działalności żeglugowej zagranicznych jednostek kontrolowanych, opodatkowane cypryjskim podatkiem tonażowym, podlegają opodatkowaniu podatkiem CFC w Polsce, zgodnie z art. 24a ust. 1 u.p.d.o.p., gdyż wyłączenie przewidziane w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. dotyczy wyłącznie podmiotów opodatkowanych na podstawie polskiej ustawy o podatku tonażowym.
Skarga kasacyjna dotycząca zakwalifikowania wydatków na zakup towarów jako kosztów uzyskania przychodów została oddalona, ponieważ uznano ją za bezzasadną. Decyzja o odrzuceniu wynikała z rzetelnej oceny materialnej i dowodowej, potwierdzając zgodność z prawem działań organów podatkowych.
Odmowa uchylenia decyzji podatkowej w trybie art. 253 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadniona, gdy okoliczności nie spełniają przesłanek interesu publicznego lub ważnego interesu podatnika, a odwołanie od decyzji może być wniesione zwykłą drogą odwoławczą.
Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, jeśli podatnik nie posiada majątku odpowiadającego wysokości zobowiązania podatkowego i organy uprawdopodobnią, że zobowiązanie to nie zostanie wykonane.
Brak jednoznaczności w interpretacji zdarzenia przyszłego i stan faktyczny rozstrzygany poza przedstawionym wnioskiem skutkują wadliwością zaskarżonego wyroku uchylającego interpretację w całości, zamiast tylko kwestionowane jej części.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że transakcje zbycia udziałów przez M.M., formalnie zakamuflowane w ciąg czynności, miały pozorny charakter, a ich celem było uniknięcie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia udziałów. Działania te uzasadniały zastosowanie art. 199a § 2 Ordynacji podatkowej jako podstawy do ustalenia zobowiązania podatkowego.
Działania podatnika w zakresie handlu samochodami, choć zależne od organizacji zewnętrznej spółki, były rzeczywiste i nie pozbawiały go statusu podatnika VAT. Brak było podstaw do odmowy prawa do odliczenia podatku VAT oraz uznania wystawionych faktur za "puste".