Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zastosowanie art. 70 § 8 o.p. w sposób sprzeczny z jego literalnym brzmieniem, pomijający ograniczenia w egzekucji, stanowi rażące naruszenie prawa. Organ podatkowy, nie eliminując niekonstytucyjnego przepisu z systemu prawa, uchybił zasadzie legalizmu.

O kosztach uzyskania przychodów decyduje podatnik, który musi wykazać związek wydatków z przychodami, przy czym organy podatkowe mogą ocenić celowość i zasadność tych kosztów wymienionych w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.

Skarga kasacyjna organu podatkowego, dotycząca przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2015 r. oraz recharakteryzacji transakcji, zostaje oddalona. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskargowego nie doprowadziło do przerwania biegu przedawnienia.

W postępowaniu wznowieniowym niedopuszczalne jest wykorzystywanie go do pełnej merytorycznej kontroli wcześniejszych decyzji wymiarowych, jeśli nowe dowody nie są istotne dla decyzji będącej przedmiotem wznowienia, a skarga kasacyjna nie wykazuje naruszenia wymogów art. 240 § 1 o.p.

Koszty związane z budową prototypu jako efekt prac rozwojowych mogą być zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych, natomiast korekta kosztów uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji tych wartości powinna nastąpić dopiero w momencie faktycznego otrzymania dotacji.

W przypadku pracy na statku badawczym niewykorzystywanym w transporcie międzynarodowym, skarżącemu nie przysługują ulgi wynikające z Konwencji polsko-norweskiej oraz ulgi abolicyjne zgodnie z u.p.d.o.f., ani ochrona z tytułu błędnej interpretacji indywidualnej.

Pełnomocnictwo szczególne nie obejmuje uprawnień do reprezentacji w całym postępowaniu podatkowym; jego zakres musi być precyzyjnie określony, a niedopełnienie tych wymogów skutkuje niedopuszczalnością odwołania.

Metoda unikania podwójnego opodatkowania przewidziana w art. 22 ust. 1 UPO znajduje zastosowanie do dochodów marynarzy z art. 14 ust. 3 UPO bez względu na brak opodatkowania w Norwegii, umożliwiając zastosowanie ulgi abolicyjnej zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f.

Podatnik, który świadomie przyjmuje i rozlicza faktury wystawione przez podmioty, które nie dokonały faktycznych dostaw towarów udokumentowanych tymi fakturami, nie ma prawa do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT.

Decyzję organu podatkowego uchylono z powodu jej nieodpowiedniego uzasadnienia w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia, wynikającego ze wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Organ nie wykazał związku z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wywołuje skutku określonego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli całokształt okoliczności wskazuje, że jego zasadniczym celem było umożliwienie organowi podatkowemu zakończenia postępowania wymiarowego po upływie podstawowego terminu przedawnienia, a nie realizacja celów postępowania karnego skarbowego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje tylko wtedy, gdy już w chwili wszczęcia postępowania karnego skarbowego istnieje bezpośredni związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego a niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego danego podatnika.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Skarga kasacyjna P.K. na wyrok WSA we Wrocławiu została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw oraz niespełnienie formalnych wymogów skargi kasacyjnej, w tym niewskazanie konkretnych naruszeń przepisów materialnych i procesowych.

Otwarcie postępowania sanacyjnego, zgodnie z art. 312 ust. 6 Prawa restrukturyzacyjnego, skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych dłużnika, niezależnie od posiadania tytułu wykonawczego przez organ podatkowy, co służy ochronie wierzycieli publicznoprawnych.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów spółki przejmującej jest przypadająca na podatnika wartość bilansowa majątku spółki przejmowanej ustalona na moment połączenia, jako wartość aktualnie i realnie wydatkowana w zamian za udziały spółki przejmującej.

Nierzetelne faktury, które nie potwierdzają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

Wypłata zysku z kapitału zapasowego spółki z o.o., uprzednio opodatkowanego jako dochód z działalności gospodarczej, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.