Brak skutecznego podważenia ustaleń faktycznych uzasadnia prawidłowość decyzji organu podatkowego opartej na art. 104 ust. 8 i 9 ustawy o podatku akcyzowym, określających obowiązek podatkowy w przypadku znaczącego odstępstwa od rynkowej wartości pojazdu.

Klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania nie można stosować retroaktywnie do korzyści podatkowych za rok 2016, jako że naruszałoby to zasadę demokratycznego państwa prawnego. Skargi kasacyjne zgodnie z art. 184 p.p.s.a. zostały oddalone.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wszczęcie postępowania karnego przez organy ścigania skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, negującym jego przedawnienie z końcem 2018 roku.

Uchylenie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego unicestwia skutki zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Instrumentalne stosowanie zabezpieczeń dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne.

Skarga kasacyjna, dotykająca kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz rzetelności wystawionych faktur, nie została uwzględniona przez NSA. Prawidłowo wstrzymano bieg terminu przedawnienia, a skarżący nie dostarczył dowodów świadczących o rzeczywistości transakcji.

Brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie hipotetycznego wznowienia postępowania, jeśli zgłoszone dowody nie kwalifikują się jako nowe w myśl art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego wymaga, aby faktura dokumentowała rzeczywiście dokonaną czynność opodatkowaną oraz wskazywała podmiot, który faktycznie dokonał dostawy towaru lub wykonał usługę.